Eindelijk
Door: Annemieke
Blijf op de hoogte en volg annemieke
19 Augustus 2007 | Nederland, Amstelveen
Sorry dat het zo lang heeft geduurd voordat ik MIJN verhaal kon schrijven maar sinds donderdag lag het internet eruit op het park waar we verbleven.
Ik had mijn hele verhaal al geschreven, toen ik het wilde plaatsen lag alles eruit en het is ook nooit meer goed gekomen, we hebben ze op die manier dan ook achter gelaten.
Maar nu kan ik jullie van mijn kant nogmaals op de hoogte brengen van de afgelopen dagen.
Afgelopen donderdag was het dan zover eindelijk naar het ziekenhuis voor mischien wel de laatste keer, de zenuwen gierden door mijn lichaam maar ik ging vol goede moed en ik kon alleen maar duimen dat het dan echt de laatste keer zou zijn voor deze periode.
Ik werd geprikt door de meest onaardige zuster die ik de afgelopen maanden heb gehad, maar dat hoorde waarschijnlijk bij de afsluiting en ik beet maar op mijn lip en klaar was het.
Deze keer werd de wachttijd toch wel een uur maar Dr.Salaun riep ons binnen en ik zag gelijk aan zijn gezicht dat het in orde was, dat voel ik nu ondertussen wel aan na 7 jaar ziekenhuis gedoe.
Hij vertelde mij gelijk alle waardes, en hier komen ze dan voor de laatste keer voor de echte liefhebbers van de toto.
Leucocytes ma 3,8 en do 3,9
Hemaglobine ma 8,4 en do 8,8
Plaquettes ma 85.000 en do 142.000
Poly. neutrophiles ma 2650 en do 2590
Alles gestegen in grote lijnen en dat was het belangrijkste van alles.
Ik kreeg dus zoals iedereen allang begrepen heeft groen licht om naar huis te gaan.
Wel heb ik nu een afspraak om Ma 10 Sept terug te komen voor controle en rond 5 December ook nog een keer.
Dan kunnen ze uiteindelijk zeggen hoe de behandeling is aangeslagen.
Komende periode moet ik in Nederland in de VU een PET scan en een Ct scan laten maken en daar beoordelen ze dan alles op.
Ook mijn bloedcheck van CEA en Calcitonine, dat zijn de tumormarkers, ze zijn heel belangrijk voor de komende periode.
Wat Dr. Salaun mij uitlegde was wel dat ik niet moet schrikken van de eerste bloeduitslag, het CEA en Calcitonine zullen eerst stijgen en pas daarna naar beneden gaan dat is een normale reactie van de tumor marker.
De cellen zullen zich eerst gaan delen en daardoor lijkt de tumormarker hoger en dan zal het pas gaan afnemen.
Na 6 maanden na de injectie datum kunnen ze pas echt zeggen hoe het ervoor staat.
Wel heeft hij een idee dat de behandeling bij mij goed heeft gewerkt, dat kan hij zien aan mijn bloed reacties, maar niets nog met zekerheid tot December.
Morgen (maandag 20 Aug) moet ik wel bloed prikken in de VU om te kijken hoe het ernu voor staat en of ik niet ben afgemat van het reizen, maar dat is zo gedaan en daar verwacht ik niets van.
Vrijdag zijn wij nog één dag in Nantes gebleven om alles rustig af te sluiten, inpakken en niet veel te haastig alles te doen.
De rest is wel vrijdag weg gegaan en gelijk hebben ze.
Het is raar om te horen dat je na zo'n lange periode naar huis mag, het is heftig qua emoties en qua gevoel wat je bijna niet kan verwoorden.
Ik kon het ook niet geloven dat ik dan eindelijk weer thuis zou zijn, de gewone dingen van het leven kan oppakken en genieten van de was doen tot lunch maken.
Ik ben zo gelukkig dat het eindelijk zover is en dat ik deze periode kan en mag afsluiten want het was heel erg lang, ook al leek het voor sommige mensen omdat we veel lol hadden, mischien wel een vakantie maar het was vere van dat.
Het is zelfs zo dat ik aan een vakantie toe ben, maar eerst thuis genieten want daar ben ik het gelukkigst.
Ruim twee maanden ben ik in een andere stad, zonder mijn gezin, bezig geweest voor mijn gezondheid, vechten voor het leven waar ik zo dol op ben en waar ik zielsveel van hou, maar wel met de steun van heel veel mensen want als ik dat niet had gehad was het niet te doen geweest voor mij.
Ik wil dan ook IEDEREEN bedanken die mij gesteund heeft op wat voor manier dan ook, zonder ieder zijn/haar steun had ik dit niet gered en dat meen ik echt.
Ik wil dan toch nog een paar mensen specifiek bedanken, de mensen die mij financieel gesteund hebben, zonder jullie hulp had ik deze behandeling nooit kunnen doen en had mijn leven er zeker anders uit gezien, mijn dank is heel groot ook namens John en mijn kinderen.
Nicole en haar gezin, die mij niet alleen deze periode in Nantes steunen maar al zo lang als ik mij kan heugen.
Ik vind het heel bijzonder dat jij Nicole er de gehele periode bij was en het aan kon om mij om je heen te hebben want dat is niet niets, om mee te gaan naar alle ziekenhuis bezoeken, artsen te overtuigen en verpleegsters te shockeren, het was een genot en een geweldige steun met jou, dank je wel lieve schat.
Ook je gezin wil ik bedanken dat ze dat hebben toe gestaan en mij daarin hebben gesteund.
John jij bedankt dat je mijn vriend bent en deze vreselijke wisselvallige vrouw aankan, met al haar buien die daar bij horen en waar alleen jij last van hebt omdat ik van jou hou en dat aan niemand anders durf te uiten.
Ik weet dat dat niet altijd even makelijk is maar je bent daardoor wel mijn steun, je geloof dat we de kanker samen aan kunnen is daarbij goud waard.
Ik hou van je.
Mijn kinderen (Beryl, Jamey en Nathan) en daarbij Beryl specifiek genoemd.
Zij is mijn alles, ze is nu op een leefdtijd dat ze het begrijpt, ze is zo ongelovelijk flexibel en kan alles zo goed aan terwijl ze al vanaf haar 2de jaar hiermee te maken heeft, petje af.
Voor jullie vecht ik tot 120 door, jullie zijn mijn drijfkracht in het leven.
Ik hou ziels en zielsveel van jullie.
Dan nog alle mensen die aan mij gedacht hebben, kaartjes hebben gestuurd, mij gesmst hebben, gebeld hebben, gereageerd hebben op de site, mij een email hebben gestuurd of gewoon dachten van die red het wel en het komt goed.
Jullie waren een motor vanuit Nederland die ik absoluut niet kon missen en nog steeds niet kan missen want ik zal dit gevecht nog lang aan gaan maar één ding ik win zoals ik al eerder heb gezegd.
Op deze site blijf ik alle ontwikkelingen schrijven op mijn gezondheidsgebied en ik verheug me nu al op het feest zondag 16 September en waar ik jullie hoop te zien.
Ik ben gisteren thuis aangekomen en vind het heerlijk om de hele dag bezig te zijn in huis, koffers uitpakken, het huis weer Annemieke te krijgen met de spullen op zijn plek zetten waar ik het wil na 3 maanden en daar ben ik nog wel een paar dagen mee bezig en dat is zo genieten.
Maar ik ben weer home sweet home.
Veel liefs Annemieke
Ik had mijn hele verhaal al geschreven, toen ik het wilde plaatsen lag alles eruit en het is ook nooit meer goed gekomen, we hebben ze op die manier dan ook achter gelaten.
Maar nu kan ik jullie van mijn kant nogmaals op de hoogte brengen van de afgelopen dagen.
Afgelopen donderdag was het dan zover eindelijk naar het ziekenhuis voor mischien wel de laatste keer, de zenuwen gierden door mijn lichaam maar ik ging vol goede moed en ik kon alleen maar duimen dat het dan echt de laatste keer zou zijn voor deze periode.
Ik werd geprikt door de meest onaardige zuster die ik de afgelopen maanden heb gehad, maar dat hoorde waarschijnlijk bij de afsluiting en ik beet maar op mijn lip en klaar was het.
Deze keer werd de wachttijd toch wel een uur maar Dr.Salaun riep ons binnen en ik zag gelijk aan zijn gezicht dat het in orde was, dat voel ik nu ondertussen wel aan na 7 jaar ziekenhuis gedoe.
Hij vertelde mij gelijk alle waardes, en hier komen ze dan voor de laatste keer voor de echte liefhebbers van de toto.
Leucocytes ma 3,8 en do 3,9
Hemaglobine ma 8,4 en do 8,8
Plaquettes ma 85.000 en do 142.000
Poly. neutrophiles ma 2650 en do 2590
Alles gestegen in grote lijnen en dat was het belangrijkste van alles.
Ik kreeg dus zoals iedereen allang begrepen heeft groen licht om naar huis te gaan.
Wel heb ik nu een afspraak om Ma 10 Sept terug te komen voor controle en rond 5 December ook nog een keer.
Dan kunnen ze uiteindelijk zeggen hoe de behandeling is aangeslagen.
Komende periode moet ik in Nederland in de VU een PET scan en een Ct scan laten maken en daar beoordelen ze dan alles op.
Ook mijn bloedcheck van CEA en Calcitonine, dat zijn de tumormarkers, ze zijn heel belangrijk voor de komende periode.
Wat Dr. Salaun mij uitlegde was wel dat ik niet moet schrikken van de eerste bloeduitslag, het CEA en Calcitonine zullen eerst stijgen en pas daarna naar beneden gaan dat is een normale reactie van de tumor marker.
De cellen zullen zich eerst gaan delen en daardoor lijkt de tumormarker hoger en dan zal het pas gaan afnemen.
Na 6 maanden na de injectie datum kunnen ze pas echt zeggen hoe het ervoor staat.
Wel heeft hij een idee dat de behandeling bij mij goed heeft gewerkt, dat kan hij zien aan mijn bloed reacties, maar niets nog met zekerheid tot December.
Morgen (maandag 20 Aug) moet ik wel bloed prikken in de VU om te kijken hoe het ernu voor staat en of ik niet ben afgemat van het reizen, maar dat is zo gedaan en daar verwacht ik niets van.
Vrijdag zijn wij nog één dag in Nantes gebleven om alles rustig af te sluiten, inpakken en niet veel te haastig alles te doen.
De rest is wel vrijdag weg gegaan en gelijk hebben ze.
Het is raar om te horen dat je na zo'n lange periode naar huis mag, het is heftig qua emoties en qua gevoel wat je bijna niet kan verwoorden.
Ik kon het ook niet geloven dat ik dan eindelijk weer thuis zou zijn, de gewone dingen van het leven kan oppakken en genieten van de was doen tot lunch maken.
Ik ben zo gelukkig dat het eindelijk zover is en dat ik deze periode kan en mag afsluiten want het was heel erg lang, ook al leek het voor sommige mensen omdat we veel lol hadden, mischien wel een vakantie maar het was vere van dat.
Het is zelfs zo dat ik aan een vakantie toe ben, maar eerst thuis genieten want daar ben ik het gelukkigst.
Ruim twee maanden ben ik in een andere stad, zonder mijn gezin, bezig geweest voor mijn gezondheid, vechten voor het leven waar ik zo dol op ben en waar ik zielsveel van hou, maar wel met de steun van heel veel mensen want als ik dat niet had gehad was het niet te doen geweest voor mij.
Ik wil dan ook IEDEREEN bedanken die mij gesteund heeft op wat voor manier dan ook, zonder ieder zijn/haar steun had ik dit niet gered en dat meen ik echt.
Ik wil dan toch nog een paar mensen specifiek bedanken, de mensen die mij financieel gesteund hebben, zonder jullie hulp had ik deze behandeling nooit kunnen doen en had mijn leven er zeker anders uit gezien, mijn dank is heel groot ook namens John en mijn kinderen.
Nicole en haar gezin, die mij niet alleen deze periode in Nantes steunen maar al zo lang als ik mij kan heugen.
Ik vind het heel bijzonder dat jij Nicole er de gehele periode bij was en het aan kon om mij om je heen te hebben want dat is niet niets, om mee te gaan naar alle ziekenhuis bezoeken, artsen te overtuigen en verpleegsters te shockeren, het was een genot en een geweldige steun met jou, dank je wel lieve schat.
Ook je gezin wil ik bedanken dat ze dat hebben toe gestaan en mij daarin hebben gesteund.
John jij bedankt dat je mijn vriend bent en deze vreselijke wisselvallige vrouw aankan, met al haar buien die daar bij horen en waar alleen jij last van hebt omdat ik van jou hou en dat aan niemand anders durf te uiten.
Ik weet dat dat niet altijd even makelijk is maar je bent daardoor wel mijn steun, je geloof dat we de kanker samen aan kunnen is daarbij goud waard.
Ik hou van je.
Mijn kinderen (Beryl, Jamey en Nathan) en daarbij Beryl specifiek genoemd.
Zij is mijn alles, ze is nu op een leefdtijd dat ze het begrijpt, ze is zo ongelovelijk flexibel en kan alles zo goed aan terwijl ze al vanaf haar 2de jaar hiermee te maken heeft, petje af.
Voor jullie vecht ik tot 120 door, jullie zijn mijn drijfkracht in het leven.
Ik hou ziels en zielsveel van jullie.
Dan nog alle mensen die aan mij gedacht hebben, kaartjes hebben gestuurd, mij gesmst hebben, gebeld hebben, gereageerd hebben op de site, mij een email hebben gestuurd of gewoon dachten van die red het wel en het komt goed.
Jullie waren een motor vanuit Nederland die ik absoluut niet kon missen en nog steeds niet kan missen want ik zal dit gevecht nog lang aan gaan maar één ding ik win zoals ik al eerder heb gezegd.
Op deze site blijf ik alle ontwikkelingen schrijven op mijn gezondheidsgebied en ik verheug me nu al op het feest zondag 16 September en waar ik jullie hoop te zien.
Ik ben gisteren thuis aangekomen en vind het heerlijk om de hele dag bezig te zijn in huis, koffers uitpakken, het huis weer Annemieke te krijgen met de spullen op zijn plek zetten waar ik het wil na 3 maanden en daar ben ik nog wel een paar dagen mee bezig en dat is zo genieten.
Maar ik ben weer home sweet home.
Veel liefs Annemieke
-
19 Augustus 2007 - 21:57
Hadas:
Zo is het maar net Annemiekie...oost, west, thuis best!!! Geniet er maar van, speak 2 u x -
19 Augustus 2007 - 22:05
Henkjan:
Welkom thuis lieve, sterke Annemieke,
Wat een geweldig nieuws dat alle waarden goed gestegen zijn en nou er maar van uit gaan dat het rond 5 december goed is.
Waarschijnlijk heeft niemand die deze site dagelijks heeft gelezen het gevoel gekregen dat je een soort vakantie hebt gehad. Ik weet zeker dat iedereen met jou en je gezin heeft meegeleefd en dat blijft te doen. Ik zie je gauw.
Keep the faith!
dikke kus,
X
-
19 Augustus 2007 - 22:31
Janus Van Ineke:
Vanuit Lowlands namen de Dutchview ploeg die je kent en 55000 niet nat geregende bezoekers die niet allemaal kent, welkom thuis.
Janus en Ineke -
20 Augustus 2007 - 06:28
Mirjam Moses:
Lieve Annemieke,
Welkom thuis, heerlijk om je huishouden weer op te starten en te genieten van al die "gewone" dingen!
We blijven je met veel bewondering volgen,
heel veel liefs van ons alle vier
Mirjam -
20 Augustus 2007 - 08:19
Edith:
Welkom thuis, lieve Annemieke !
Wat fantastisch en heerlijk voor je om weer thuis te zijn en de draad weer op te kunnen pakken van de gewone dagelijkse dingetjes, waar je zo van kan genieten. We wensen je alle goeds, samen met John en de kinderen. Tot heel gauw. Veel liefs en kussen,
Edith & Bob -
20 Augustus 2007 - 14:11
Daan Joke De Witte:
Heerlijk dat je weer thuis bent.
Wat zal je moe zijn van alle emoties.
Fijn dat John en kinderen zo een grote steun zijn.
Veel liefs. Daan en Joke -
20 Augustus 2007 - 17:53
Sau:
Hee lieve Annemieke,
Wat heerlijk om te lezen dat je thuis bent bij je kinderen en John!
Welkom thuis!!!!!!
Hoop je in de loop van de week even te zien!
X, Sau -
20 Augustus 2007 - 18:04
Evelyn :
Lieve Annemiek en John
There's no place like home!!!!!!
Wat heerlijk voor jullie dat jullie weer lekker thuis zijn.
Geniet van elkaar en van jullie heerlijk kinderen
Heel veel geluk.
Dikke kus van ons xxx Marco Evelyn en Youri -
21 Augustus 2007 - 18:14
Calvin En Moeder:
Beste annemieke ik heb net je verhaal gelezen,ik had er opschool van gehoord dat je naar frankrijk was voor een andere behandeling.Ik wilde graag weten hoe het met je is gegaan,vandaar dat ik alles heb gelezen.Meid wat een kracht en vechtlust heb jij,ik heb grote grote bewondering voor je,zo lang zonder je gezin.Ik ben heel blij dat het weer goed met je gaat en ik zie je nog wel op school groetjes van daniela moeder van calvin,zat bij beryl in groep 5 bij joost.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
