Reistips
Door: Nicole
Blijf op de hoogte en volg annemieke
28 Juli 2007 | Frankrijk, Nantes
Aan een ieder die van plan is deze zomer af te reizen naar Frankrijk.
De weg ken ik inmiddels wel naar Nantes. Door de lucht, over het spoor en zeker over de weg. Zelfs zonder navigatie of A. naast mij weet ik het huisje in de rue des Citrines blindelings te vinden.
Dus ging ik afgelopen donderdag weer vrolijk op pad. Vroeg weg, lekker overdag rijden, met als streeftijd rond half vier in de middag te arriveren bij Annemieke. Natuurlijk verwachtte ik meer drukte op de weg dan de eerste keer dat ik er naar toe was gereden, samen met Annemieke. Immers, de vakantieperiode was aangebroken, zowel in Nederland als in Frankrijk. Maar waarom ging nou juist uitgerekend donderdag iedereen die in het bezit was van een sleurhut richting Nantes. En waarom moeten sleurhutten zich zo langzaam voortbewegen, met name over de linkerweghelft?
Voor Parijs belandde ik door dit sleurhuttenfeest al in een gigantische file. Geen beweging meer te krijgen in de rij trekeitjes met namen als "Chateau" (weten die mensen uberhaupt waar het woord chateau voor staat), flyer (langzamer kan je je niet voortbewegen), kip (nee, ei moet daar staan) en freedom (wat nou freedom, meer vrij dom). Toen de karavaan dan uiteindelijk echt tot algehele stilstand was gekomen besloot ik dat het tijd was om de weg af te gaan, wegrestaurant en weg staat hier eigenlijk voor wegwezen restaurant. Maar ja, geen keuze, sterke koffie nemen en tanken en hopen dat na het veroberen van het meest gore broodje aller tijden de file zou zijn opgelost.
Teruglopend naar mijn auto bleek de situatie nog veel erger te zijn. File op de parkeerplaats, ik kon er niet meer uit. File op een parkeerplaats vol sleurhutten en kotsende kinderen, mannen in foute shorts met jezussandalen en broodjes smerende vrouwen. Waar is de Prozac als je 'm het hardst nodig hebt.
Dus tip nummer 1 voor reizigers richting Nantes, ga nooit de weg af, blijf in je file staan, dat blijft minder erg dan in de file op een parkeerplaats van een wegweesrestaurant voor één uur vast te staan.
Na dat vreselijke uur weer door kunnen rijden naar Nantes. De Peage braaf betaald, geen slagboom gereden, niet omdat ik dat nou graag vrijwillig betaalde, maar om de simpele reden dat er elke keer politie bij de slagbomen stonden opgesteld. Dat ging verder allemaal prima, tot de laatste slagboom, eigenlijk vlak voor Nantes. Weer de Peagetrut betaald, door de opgeheven slagboom heen, gas willen geven en de laatste kilometers afleggen. Helaas, de gendarme had het op mij voorzien. Aangehouden, zes man sterk, douane en gendarme. Ik was in eerste instantie ervan overtuigd dat ik van de weg werd gehaald ofwel omdat ik te hard had gereden, ofwel omdat A. en ik de afgelopen maand stelselmatig de tol bij de Peage hadden vermeden door bumperkleven. Dus schuldig. Ongegronde angst. Het bleek om een routinecontrole te gaan. Wij als Nederlanders staan nu eenmaal bekend als drugsgebruikers, dus hollandse auto riching Nantes is verdacht.
Als een gendarme tegen je roept dat je moet uitstappen, moet je dus echt uitstappen. En wel meteen. Als ze vervolgens je auto ongeveer strippen, je reistas binnenstebuiten draaien, veel tussen je lingerie zitten te graaien en domme vragen aan je stellen moet je vooral niet grappig worden. Hier dus tip nummer twee voor reizigers riching Nantes. Zeg niet semi-grappig dat je high wordt van waspoeder, al wijzend naar het tubetje Wipexpress. Dat kost je een rondje fouilleren tegen de auto. Niet leuk! En neem nooit, maar dan ook nooit twee potten pindakaas mee, uiterst verdacht goedje!
Sorry John, de potten zijn in beslag genomen, dus jij mag proberen volgende week ze zelf over de grens te smokkelen, uiterst riskant weliswaar, maar zo lekker voor bij je ontbijt.
De weg ken ik inmiddels wel naar Nantes. Door de lucht, over het spoor en zeker over de weg. Zelfs zonder navigatie of A. naast mij weet ik het huisje in de rue des Citrines blindelings te vinden.
Dus ging ik afgelopen donderdag weer vrolijk op pad. Vroeg weg, lekker overdag rijden, met als streeftijd rond half vier in de middag te arriveren bij Annemieke. Natuurlijk verwachtte ik meer drukte op de weg dan de eerste keer dat ik er naar toe was gereden, samen met Annemieke. Immers, de vakantieperiode was aangebroken, zowel in Nederland als in Frankrijk. Maar waarom ging nou juist uitgerekend donderdag iedereen die in het bezit was van een sleurhut richting Nantes. En waarom moeten sleurhutten zich zo langzaam voortbewegen, met name over de linkerweghelft?
Voor Parijs belandde ik door dit sleurhuttenfeest al in een gigantische file. Geen beweging meer te krijgen in de rij trekeitjes met namen als "Chateau" (weten die mensen uberhaupt waar het woord chateau voor staat), flyer (langzamer kan je je niet voortbewegen), kip (nee, ei moet daar staan) en freedom (wat nou freedom, meer vrij dom). Toen de karavaan dan uiteindelijk echt tot algehele stilstand was gekomen besloot ik dat het tijd was om de weg af te gaan, wegrestaurant en weg staat hier eigenlijk voor wegwezen restaurant. Maar ja, geen keuze, sterke koffie nemen en tanken en hopen dat na het veroberen van het meest gore broodje aller tijden de file zou zijn opgelost.
Teruglopend naar mijn auto bleek de situatie nog veel erger te zijn. File op de parkeerplaats, ik kon er niet meer uit. File op een parkeerplaats vol sleurhutten en kotsende kinderen, mannen in foute shorts met jezussandalen en broodjes smerende vrouwen. Waar is de Prozac als je 'm het hardst nodig hebt.
Dus tip nummer 1 voor reizigers richting Nantes, ga nooit de weg af, blijf in je file staan, dat blijft minder erg dan in de file op een parkeerplaats van een wegweesrestaurant voor één uur vast te staan.
Na dat vreselijke uur weer door kunnen rijden naar Nantes. De Peage braaf betaald, geen slagboom gereden, niet omdat ik dat nou graag vrijwillig betaalde, maar om de simpele reden dat er elke keer politie bij de slagbomen stonden opgesteld. Dat ging verder allemaal prima, tot de laatste slagboom, eigenlijk vlak voor Nantes. Weer de Peagetrut betaald, door de opgeheven slagboom heen, gas willen geven en de laatste kilometers afleggen. Helaas, de gendarme had het op mij voorzien. Aangehouden, zes man sterk, douane en gendarme. Ik was in eerste instantie ervan overtuigd dat ik van de weg werd gehaald ofwel omdat ik te hard had gereden, ofwel omdat A. en ik de afgelopen maand stelselmatig de tol bij de Peage hadden vermeden door bumperkleven. Dus schuldig. Ongegronde angst. Het bleek om een routinecontrole te gaan. Wij als Nederlanders staan nu eenmaal bekend als drugsgebruikers, dus hollandse auto riching Nantes is verdacht.
Als een gendarme tegen je roept dat je moet uitstappen, moet je dus echt uitstappen. En wel meteen. Als ze vervolgens je auto ongeveer strippen, je reistas binnenstebuiten draaien, veel tussen je lingerie zitten te graaien en domme vragen aan je stellen moet je vooral niet grappig worden. Hier dus tip nummer twee voor reizigers riching Nantes. Zeg niet semi-grappig dat je high wordt van waspoeder, al wijzend naar het tubetje Wipexpress. Dat kost je een rondje fouilleren tegen de auto. Niet leuk! En neem nooit, maar dan ook nooit twee potten pindakaas mee, uiterst verdacht goedje!
Sorry John, de potten zijn in beslag genomen, dus jij mag proberen volgende week ze zelf over de grens te smokkelen, uiterst riskant weliswaar, maar zo lekker voor bij je ontbijt.
-
28 Juli 2007 - 10:21
Gerda:
lieve nicole
ik ken je niet ""live", maar ik leef met je mee! niet te geloven,zo'n rir met hindernissen...
gelukkig ben je nu toch gearriveerd.veel plezier daar in jullie iegen hut; zal vast geen sleur worden! groeten GERDA -
28 Juli 2007 - 11:25
Dolly:
Iedereen die de krant leest weet dat dit de drukste dagen van het jaar zijn op de afschuwelijke snelweg naar Frankrijk, we hadden je nog zo willen overtuigen te vliegen!! Wij ouderwetse mensen gingen vroeger altijd op weg met lekkere broodjes en hardgekookte eieren die al op waren voordat wij Amsterdam uit waren.Gelukkig ben je veilig aangekomen. Veel sterkte komende dagen, het gaat jullie gezamenlijk lukken Annemiek erdoor te slepen. Liefs Dolly
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
