Samenwonen

Door: Nicole

Blijf op de hoogte en volg annemieke

30 Juni 2007 | Frankrijk, Nantes

Vandaag vind ik het tijd om een bekentenis op deze site af te leggen. U als frekwente lezer van de A.-site denkt dat wij hier gemoedelijk met z'n tweetjes in de Kiboetsiel vertoeven.
Niks is minder waar, we wonen hier met z'n drieen. De derde persoon is gespierd, ruikt heerlijk en kijkt ons op elke verdieping dwingend aan.
A. heeft mij verplicht hem vaak te gebruiken. Hij heet Mr. Propre en A. is dol op hem. Overal waar ze maar kan sleept ze hem achter zich aan. Hij is in alle vormen in dit huis te vinden, van doek tot vloeibaar. En A. is niet jaloers als ik hem ook gebruik, integendeel, zij verplicht mij min of meer om hem vaak ter hand te nemen.

Voor mij is het de eerste keer dat ik samenwoon met een vrouw. Meer dan vijfentwintig jaar vertoef ik met man en een stel kinderen onder één dak. Het grote verschil zit 'm in de zwaartekracht. Bij het thuisfront is het zo, dat alles wat éénmaal de grond heeft geraakt, zoals speelgoed, kleding, kranten, stof en huisdierharen, daar blijft liggen.
Hier in Nantes lijkt geen zwaartekracht te bestaan. Hier ligt niks op de grond!
Mijn lichaam begint langzaam stram te worden van het niet steeds naar de grond te moeten bukken om weer wat op te rapen. Ik ben bang dat ik voor het eerst in m'n leven een sportschool zal moeten gaan bezoeken om de bukspieren in vorm te houden. Dit is afzien.

Voor de rest bevalt dit 'schone'leven mij wel.
Eén klein detail zou ik willen wijzigen, de Douglas Parfumbuisjes. Elke dag Domino Day in Nantes! A.heeft de afgelopen 20 jaar verzameld en nu staan de krengen in slagorde achter de kraan van de wastafel opgesteld.
Ik ben niet handig en presteer het elke dag die klotebuisjes weer om te gooien.
Ik mag hier niet weg, voordat ze allemaal, op alfabetische volgorde, weer staan opgesteld. Hierbij zou ik dan ook aan alle Douglas filialen willen vragen om GEEN parfum buisjes meer te verstrekken aan mevrouw Raatsie.

Was getekend,

Louise Tokkie

  • 30 Juni 2007 - 16:42

    Harrydewinter:

    he meiden kben er weer het lijkt wel een doping controle al die buisjes waar kan ik nou lezen hoe het echt gaat ik bedoel de atoom aanval op die kanker cellen ?????

    liefs sterkte en zo enzo harry

  • 30 Juni 2007 - 16:53

    Harrydewinter:

    ondertussen gevonden hoe het werkt gewoon naar jullie oude berichten sorrt oude man nog niet geheel digitaal wat is het laatste nieuws qua vorderingen en wat is je directe mail no ???
    herry

  • 30 Juni 2007 - 20:46

    Sigrid:

    Ik vin um wel streng kijken hoor..
    Een half opgetrokken wenkbrauw, alwetende blik..
    Wat weet hij wat wij niet weten?
    En wat zit dr dan eigenlijk in die buisjes?
    Misschien is het wel een petit beetje van monsieur propre?

    Lieve Annemiek,
    Hou moed en kracht.
    Veel plezier in Disney! Waar van alle attracties jij de aantrekkelijkste zal zijn!
    *kus*
    Sigrid

  • 30 Juni 2007 - 22:17

    Herman&marianne:

    morgen komen we even de zwaartekracht testen. Nicole: waar ze mr Propre verkopen hebben ze ook 2 componenten kit, onderkant buisjes....
    We zullen zon uit het zuiden meenemen. Hier nu volle maan, hik.
    Knap hoe twee gezinnen op afstand functioneren en hoe omgeving steun geeft. En internet blijft een bijzondere aanwinst in de evolutie van de mens.

  • 01 Juli 2007 - 06:29

    John:

    Die heeft een probleem die mr.Propre ! Tot maandag ,Monsieur !!

  • 01 Juli 2007 - 09:17

    Tilly:

    wat schrijven jullie toch goed zeg, jullie zouden eigenlijk zo'n schrijversteam moeten worden, misschien een leuk idee voor als jullie weer thuis zijn.
    Ik wens jullie veel plezier in Disney, heerlijk even die break....
    En laat Mr Propre maar in Nantes, ik denk niet dat John het leuk vind,
    Oja Annemiek mocht je hem (mr Propre) mee naar huis nemen, stuur m dan maar bij mij langs ajb, hij kan hier heerljk schoonmaken
    x Tilly

  • 01 Juli 2007 - 10:55

    Sallo:

    Lieve Annemieke, Heb even geen woorden. Heb net een heel stel van je berichten gelezen. Ik ga je snel wat langers schrijven als ik de juiste woorden wel weer weet te vinden. Heb zo'n bewondering voor je. Maar dat zijn niet de goede woorden. Ik denk aan je en wens je zo verschrikkelijk veel goeds. Tot snel. Dikste zoen, Sallo

  • 01 Juli 2007 - 11:35

    Meine:

    Lieve Annemiek en Nicole,
    In Frankrijk beginnen ze binnenkort met een grote dopingcontrole. Nicole kan je niet regelen dat de DCD ook bij jullie langs komt? Ze zullen direct de flesjes in beslag nemen, want ze geloven echt niet dat de inhoud is wat er op staat!

    Hebben ze ook madame, of beter mademoiselle, Popre?

    Annemiek, ik hoop dat je je al wat fitter voelt, het past niet bij jou om je zo moe te voelen! Aan de andere kant, bedenk dat je lichaam nu de energie nodig heeft om je kanker te bevechten!


    Ik wens jullie en jullie gezinnen maandag een heel fijne dag toe!!

    Groeten en kus,
    Meine

Reageer op dit reisverslag

Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley

Verslag uit: Frankrijk, Nantes

Mijn eerste reis

Lieve vrienden,

Ik weet bijna niet hoe ik moet beginnen want er is zoveel gebeurd de afgelopen tijd, ik word door mijn emoties heen en weer geslingerd maar ik ga het toch proberen.

Zoals jullie weten ben ik in Sept 2006 en in Jan 2007 voor de laatste keer geopereerd en blijkt dat mijn tumor marker niet daalt, maar zelfs 40% de afgelopen twee maanden is toe genomen.
Er moest dus wat gebeuren en Prof Pinedo zou geen Prof Pinedo zijn, als hij al niet jaren voor mij aan het rond kijken is wat ik kan doen, behalve opereren en afwachten hoe mijn tumor groeit.
Hij kwam met de optie om naar Nantes te gaan in Frankrijk, waar er een methode in een vroeg stadium is, voor mijn vorm van kanker en waar ik behandeld kan worden.
Na 6 maanden en vele onderzoeken, scans, beenmerg puncties en andere onderzoeken hebben we besloten dat ik het ga doen.
Wat inhoud dat ik voor 2,5 maand in Nantes moet gaan wonen en in het ziekenhuis behandeld ga worden.
Het moeilijke daaraan vind ik, Beryl, Nathan, Jamey en John achter te laten, niet werken, en gewoon weg uit mijn omgeving naar Frankrijk terwijl ik geen woord frans spreek.
En het niet weten wat me daar staat te gebeuren, best spannend allemaal en dat is nog zacht uitgedrukt.
Na heel erg lang na gedacht te hebben (mischien had ik al het JA antwoord al diep van binnen gegeven), heb ik dan de beslissing genomen om het te doen.
Eigenlijk is er GEEN keus, hoe moeilijk het ook is.
Niets doen, dat lost niets op, en dan weet ik het antwoord al, en dat zint mij zeker niet.
Aktie ondernemen daar ben ik meer van, en dan hoop, droom, bid en wens ik, dat ik nog een heel lang leven samen met mijn gezin kan hebben, ondanks de kanker die er in mijn lichaam huist.

Het vangnet zou het vangnet niet zijn als ze niet iets ondernomen hadden.
Ze hebben mij ten eerste met alles ondersteund wat ik me maar kan bedenken, tot een "help annemieke Nantes door" mail aan bekenden toe.
Ik ben met Nicole 29 en 30 Mei al naar Nantes geweest om kennis te maken met de arts aldaar en alles door te spreken.
We hebben woonruimte in Nantes gevonden en die bekeken, afijn alles is geregeld wat er geregeld moest worden.

Nu is de het zover, ik vertrek met Nicole as Donderdag 14 Juni in de ochtend met de auto naar Nantes en oh wat ben ik nu nerveus.
Als we aan komen tja dan zitten we in de bungalow die we gehuurd hebben voor 2,5 maand, maar de volgende dag gaat het beginnen.
Vrijdag 15 Juni is de eerste injectie.
Wat houdt dat in.................................
Om 14.00 krijg ik de 1ste injectie, het lijkt wel een executie moment, (van de kanker) zo voelt het voor mij.
Dit is het spannendste, want hoe reageerd mijn lichaam erop en krijg ik geen alergische reactie.
Er staat op dat moment een batterij aan artsen om me heen, tot een reanimatie team aan toe, en tja waar kan je beter een hartaanval krijgen dan in het ziekenhuis.
Het enige nadeel is, als ik een allergische reactie krijg dan stoppen ze direct de behandeling, en dat zou een zware tegenvaller zijn.
MAAR dat gebeurd niet, ik zal daar goed doorheen komen en na een paar uur mag ik dan het ziekenhuis verlaten, en op naar de bungalow voor Nicole en mij een shabbat maaltijd maken.

Tot dinsdag 19 Juni gebeurd er dan niets, maar Dinsdag 19 Juni moet ik weer het ziekenhuis in, dan krijg ik de 2de injectie, door een robot ingespoten en ga ik de isoleer cel in, de deuren gaan dicht voor een week.
Dit is heftig voor mij geen mensen om me heen en totaal op mezelf aangewezen zijn.
Als dit mijn reding is, heb ik het er zelfs graag voor over.
Hopelijk werkt de laptop in de cel en anders is er nog altijd mijn telefoon, en die zal ik dan ook hard nodig hebben.

Maandag 25 Juni is de vrijlating, als ik nog niet mensen schuw ben geworden, dan mag ik het ziekenhuis uit.
Graag de fanfare en de olifanten voor het ziekenhuis!!!!
Dan volgt er een periode tot ongeveer 28 Augustus, dat ik me 3 dagen per week in het ziekenhuis moet laten checken op mijn bloed en andere dingen.
Wel mag ik in de bungalow blijven en hoef ik niet in het ziekenhuis te slapen, wat heel fijn zal zijn.

Ik heb geen idee hoe ik me ga voelen, hoe ziek ik zal zijn / of niet, hoe ik het aan kan.
Één ding weet ik wel, ik heb steun nodig, alleen kan ik het niet, en alsjeblieft steun mijn gezin, Beryl, Nathan en John ook daarin.
Nicole is natuurlijk geweldig, met haar gezin achter haar, hoe ze mij steunt.

Het lijkt mij NU heerlijk om mails te krijgen, telefoontjes, bezoek etc maar laten we het wel plannen en als het om wat voor reden voor mij niet gaat laat ik het weten.

Hier de volgende gegevens die van belang zijn.

Mobile telefoon Annemieke in Frankrijk
0033637842276

John 06-50212021

Nicole 06-21848533

Adres in Frankrijk :
Citea Nantes L'Aubiniere
Chem. du Chteau de l'Aubiniere2 rue des Citrines
44300 Nantes
France

Mocht je langs willen komen laat het dan wel eerst even weten, dan kan ik ervoor zorgen dat je daar een bungalow kan huren, of bij mij kan intrekken.

Ik wil iedereen bedanken die het mogelijk heeft gemaakt op emotioneel gebied, financieel gebied en met welke manier van steun dan ook, dat ik naar Nantes kan gaan om deze kuur te ondergaan.
Zonder deze mensen die zo spomtaan hebben gereageerd had ik niet weg kunnen gaan en daar ben ik jullie dan ook heel dankbaar voor.
Echt geweldig hoe de reacties waren en zijn, en daarvoor alleen al ga ik ervoor zorgen dat ik zal genezen.

Heel erg veel liefs en tot gauw.

Annemieke


PS wie mijn vorige site uit 2003 wil lezen, het adres is:
http://members.lycos.nl/annemiekeraatsie/

Recente Reisverslagen:

15 September 2007

40 JAAR, nooit verwacht !

30 Augustus 2007

Uitslag en de zenuwen !!!!

29 Augustus 2007

Nederlandse scans

21 Augustus 2007

Ik leef weer !

19 Augustus 2007

Eindelijk

18 Augustus 2007

Home sweet home

14 Augustus 2007

Bijna 40.

13 Augustus 2007

laatste Maandag ?????

10 Augustus 2007

Oh-oh, here we come,

09 Augustus 2007

Goed nieuws, de Donderdag check.

09 Augustus 2007

Een vrije woensdag.

07 Augustus 2007

De dinsdag check.

06 Augustus 2007

Een vroege maandag check.

05 Augustus 2007

Nog een rustigere Zondag

04 Augustus 2007

Een rustige zaterdag.

03 Augustus 2007

Vrijdag 03 - 08 check

02 Augustus 2007

Shit donderdag check

02 Augustus 2007

Woensdag vrij?????

01 Augustus 2007

Extra dinsdag check en beryl's birthday.

30 Juli 2007

Weer een maandag check.

30 Juli 2007

Happy Together

29 Juli 2007

Tour de France

28 Juli 2007

zaterdag injectie

28 Juli 2007

Reistips

28 Juli 2007

Vrijdag check

27 Juli 2007

Transfusie numero trois

26 Juli 2007

Te snel !

25 Juli 2007

Woensdag check

25 Juli 2007

Gewoon Dinsdag

23 Juli 2007

A l'hopital

23 Juli 2007

Maandag check

22 Juli 2007

Franse vrienden

21 Juli 2007

Mededelingen voor de land- en tuinbouw.

20 Juli 2007

Bloedplaatjes transfusie

19 Juli 2007

Ici Paris

18 Juli 2007

Nathan

18 Juli 2007

De uitslag.

18 Juli 2007

Tot snel

17 Juli 2007

Normaal ?

17 Juli 2007

Onkruid

16 Juli 2007

Hereniging

16 Juli 2007

uitslag !!!!

16 Juli 2007

Spannende dag.

15 Juli 2007

Bullshit

15 Juli 2007

Nachtleven.

14 Juli 2007

Controle

14 Juli 2007

Up-datetje

12 Juli 2007

J'accuse

12 Juli 2007

Aan al mijn franse leraren,

11 Juli 2007

We zijn vandaag zo vrolijk, zo vrolijk,...

10 Juli 2007

Raar ,bloed !!!

10 Juli 2007

Met Catootje naar de botermarkt en controle

10 Juli 2007

Beth Shalom

08 Juli 2007

Lapstropje

08 Juli 2007

Thuis gevoel.

07 Juli 2007

Disney policy

06 Juli 2007

Back op de site.

03 Juli 2007

Disney Magic

02 Juli 2007

Mickey en Minnie...

01 Juli 2007

Nog even en dan.......

01 Juli 2007

The Day before Disney

30 Juni 2007

Samenwonen

30 Juni 2007

Minder energie.

30 Juni 2007

Kippuuhzoep

29 Juni 2007

re-tours-nantes

28 Juni 2007

No internet

27 Juni 2007

Dromen zijn bedrog.

27 Juni 2007

Genoeg

27 Juni 2007

Viva la Donna

26 Juni 2007

Outlet

26 Juni 2007

Blij

25 Juni 2007

Free Willy en ook Annemieke

24 Juni 2007

retourtje nantes

24 Juni 2007

Boosheid

24 Juni 2007

zondags gevoel

23 Juni 2007

Medisch

23 Juni 2007

Efteling

22 Juni 2007

Vrijdag, radioaktief dag.

22 Juni 2007

Sjabbat

22 Juni 2007

Verlies Damrak

21 Juni 2007

Donderdag

21 Juni 2007

De cel

21 Juni 2007

Thuisfront

20 Juni 2007

Gegevens

20 Juni 2007

De eerste 24 uur.

20 Juni 2007

Rot®ondes

19 Juni 2007

Deur dicht

19 Juni 2007

Nu echt dan.

19 Juni 2007

La tour de chevre

18 Juni 2007

Damocles

18 Juni 2007

MOEILIJK

17 Juni 2007

Relaxed

17 Juni 2007

Bezoek

17 Juni 2007

Zondag drukte

17 Juni 2007

foutje, bedankt

17 Juni 2007

The day after.

16 Juni 2007

oeps

16 Juni 2007

Muizenval

15 Juni 2007

Muizenissen

15 Juni 2007

Afscheid

15 Juni 2007

Aangekomen in de kibboets

13 Juni 2007

VERTREK UIT AMSTELVEEN

13 Juni 2007

d-day

12 Juni 2007

Voorbereidingen Nantes

11 Juni 2007

brief aan mijn vrienden voor vertrek
annemieke

Lieve vrienden, Ik weet bijna niet hoe ik moet beginnen want er is zoveel gebeurd de afgelopen tijd, ik word door mijn emoties heen en weer geslingerd maar ik ga het toch proberen. Zoals jullie weten ben ik in Sept 2006 en in Jan 2007 voor de laatste keer geopereerd en blijkt dat mijn tumor marker niet daalt, maar zelfs 40% de afgelopen twee maanden is toe genomen. Er moest dus wat gebeuren en Prof Pinedo zou geen Prof Pinedo zijn, als hij al niet jaren voor mij aan het rond kijken is wat ik kan doen, behalve opereren en afwachten hoe mijn tumor groeit. Hij kwam met de optie om naar Nantes te gaan in Frankrijk, waar er een methode in een vroeg stadium is, voor mijn vorm van kanker en waar ik behandeld kan worden. Na 6 maanden en vele onderzoeken, scans, beenmerg puncties en andere onderzoeken hebben we besloten dat ik het ga doen. Wat inhoud dat ik voor 2,5 maand in Nantes moet gaan wonen en in het ziekenhuis behandeld ga worden. Het moeilijke daaraan vind ik, Beryl, Nathan, Jamey en John achter te laten, niet werken, en gewoon weg uit mijn omgeving naar Frankrijk terwijl ik geen woord frans spreek. En het niet weten wat me daar staat te gebeuren, best spannend allemaal en dat is nog zacht uitgedrukt. Na heel erg lang na gedacht te hebben (mischien had ik al het JA antwoord al diep van binnen gegeven), heb ik dan de beslissing genomen om het te doen. Eigenlijk is er GEEN keus, hoe moeilijk het ook is. Niets doen, dat lost niets op, en dan weet ik het antwoord al, en dat zint mij zeker niet. Aktie ondernemen daar ben ik meer van, en dan hoop, droom, bid en wens ik, dat ik nog een heel lang leven samen met mijn gezin kan hebben, ondanks de kanker die er in mijn lichaam huist. Het vangnet zou het vangnet niet zijn als ze niet iets ondernomen hadden. Ze hebben mij ten eerste met alles ondersteund wat ik me maar kan bedenken, tot een "help annemieke Nantes door" mail aan bekenden toe. Ik ben met Nicole 29 en 30 Mei al naar Nantes geweest om kennis te maken met de arts aldaar en alles door te spreken. We hebben woonruimte in Nantes gevonden en die bekeken, afijn alles is geregeld wat er geregeld moest worden. Nu is de het zover, ik vertrek met Nicole as Donderdag 14 Juni in de ochtend met de auto naar Nantes en oh wat ben ik nu nerveus. Als we aan komen tja dan zitten we in de bungalow die we gehuurd hebben voor 2,5 maand, maar de volgende dag gaat het beginnen. Vrijdag 15 Juni is de eerste injectie. Wat houdt dat in................................. Om 14.00 krijg ik de 1ste injectie, het lijkt wel een executie moment, (van de kanker) zo voelt het voor mij. Dit is het spannendste, want hoe reageerd mijn lichaam erop en krijg ik geen alergische reactie. Er staat op dat moment een batterij aan artsen om me heen, tot een reanimatie team aan toe, en tja waar kan je beter een hartaanval krijgen dan in het ziekenhuis. Het enige nadeel is, als ik een allergische reactie krijg dan stoppen ze direct de behandeling, en dat zou een zware tegenvaller zijn. MAAR dat gebeurd niet, ik zal daar goed doorheen komen en na een paar uur mag ik dan het ziekenhuis verlaten, en op naar de bungalow voor Nicole en mij een shabbat maaltijd maken. Tot dinsdag 19 Juni gebeurd er dan niets, maar Dinsdag 19 Juni moet ik weer het ziekenhuis in, dan krijg ik de 2de injectie, door een robot ingespoten en ga ik de isoleer cel in, de deuren gaan dicht voor een week. Dit is heftig voor mij geen mensen om me heen en totaal op mezelf aangewezen zijn. Als dit mijn reding is, heb ik het er zelfs graag voor over. Hopelijk werkt de laptop in de cel en anders is er nog altijd mijn telefoon, en die zal ik dan ook hard nodig hebben. Maandag 25 Juni is de vrijlating, als ik nog niet mensen schuw ben geworden, dan mag ik het ziekenhuis uit. Graag de fanfare en de olifanten voor het ziekenhuis!!!! Dan volgt er een periode tot ongeveer 28 Augustus, dat ik me 3 dagen per week in het ziekenhuis moet laten checken op mijn bloed en andere dingen. Wel mag ik in de bungalow blijven en hoef ik niet in het ziekenhuis te slapen, wat heel fijn zal zijn. Ik heb geen idee hoe ik me ga voelen, hoe ziek ik zal zijn / of niet, hoe ik het aan kan. Één ding weet ik wel, ik heb steun nodig, alleen kan ik het niet, en alsjeblieft steun mijn gezin, Beryl, Nathan en John ook daarin. Nicole is natuurlijk geweldig, met haar gezin achter haar, hoe ze mij steunt. Het lijkt mij NU heerlijk om mails te krijgen, telefoontjes, bezoek etc maar laten we het wel plannen en als het om wat voor reden voor mij niet gaat laat ik het weten. Hier de volgende gegevens die van belang zijn. Mobile telefoon Annemieke in Frankrijk 0033637842276 John 06-50212021 Nicole 06-21848533 Adres in Frankrijk : Citea Nantes L'Aubiniere Chem. du Chteau de l'Aubiniere2 rue des Citrines 44300 Nantes France Mocht je langs willen komen laat het dan wel eerst even weten, dan kan ik ervoor zorgen dat je daar een bungalow kan huren, of bij mij kan intrekken. Ik wil iedereen bedanken die het mogelijk heeft gemaakt op emotioneel gebied, financieel gebied en met welke manier van steun dan ook, dat ik naar Nantes kan gaan om deze kuur te ondergaan. Zonder deze mensen die zo spomtaan hebben gereageerd had ik niet weg kunnen gaan en daar ben ik jullie dan ook heel dankbaar voor. Echt geweldig hoe de reacties waren en zijn, en daarvoor alleen al ga ik ervoor zorgen dat ik zal genezen. Heel erg veel liefs en tot gauw. Annemieke PS wie mijn vorige site uit 2003 wil lezen, het adres is: http://members.lycos.nl/annemiekeraatsie/

Actief sinds 21 Dec. 2006
Verslag gelezen: 362
Totaal aantal bezoekers 165362

Voorgaande reizen:

30 November -0001 - 30 November -0001

Mijn eerste reis

Landen bezocht: