La tour de chevre
Door: Nicole
Blijf op de hoogte en volg annemieke
19 Juni 2007 | Frankrijk, Nantes
En nu moest er dan toch een goede afleidingsmanoeuvre worden bedacht. Annemieke zat tegen een dipje aan, het weer zat niet mee, de Loire kwam van boven naar beneden stromen. Gesitueerd op een industrieterrein met een grijze hemel en bootchinezen in je achtertuin moet je wat ondernemen om een zware depressie te vermijden. Dus rijden maar, vooruit met de geit. In St. Nazaire hadden wij bij ons bezoek voor het intake gesprek een paar weken geleden een voortreffelijke lunchtent ontdekt. Gelegen aan de haven, zoals een haven nog moet zijn, met van die stoere vissersboten met netten, bretonser kan het bijna niet. En waar je nog champagne kan drinken voor drie euro en vijftig centjes. Daar moest ik A. maar eens naar toe loodsen om te zorgen dat even de zorgen voor morgen zouden verdwijnen, zover dat mogelijk is.
En dan had ik nog het meer dan voortreffelijke idee om vooral niet over de snelweg te crossen naar ons einddoel, maar de Loire af te zakken richting zee. Dus vanaf Nantes was ik van plan om langs de oevers van de Loire richting St. Nazaire te rijden.
Nou ken ik de oevers van de Loire als bezaaid met kastelen, de één nog mooier dan de ander. Ik had Annemieke al cultuur lekker gemaakt, beloofd haar één en ander uit te leggen en haar alle franse kasteeltjes te tonen.
Lieve mensen, van Nantes tot en met St. Nazaire zijn geen kastelen langs die befaamde oevers, als je ze uberhaupt kan vinden, nee, waar je langs de Loire kan komen verrijzen wonderschone industrieterreinen, van het soort waarop wij tijdelijk gelegerd zijn. Dus geen bien idee. Op naar andere landwegen. Geen Loire meer gezien, wel mooie weilanden en schattige dorpjes. We hebben de wielrenners route gevolgd, gele bordjes die ons de weg moesten wijzen naar ons einddoel. Op één fietser na, die overigens wel heel lekker was en die we hebben geprobeerd vast te leggen op de gevoelige plek, eeeh plaat, maar hij was ons helaas te snel af, geen kip te bekennen. Wel een geit, een albino geit. Le chevre stond opgesteld aan het eind van onze route, die helaas voor autoverkeer doodlopend bleek te zijn, ongeveer 40 kilometer voor noppes gereden. De witte geit stond zielig langs de kant van de weg aan een ijzeren ketting vastgelegd, die z'n hele nek had kaalgeschuurd. Onmiddellijk besloten wij lid te worden van het Geiten Bevrijdings Front, voortaan aan te duiden als het GBF, hebben moedig de ketting doorgezaagd en haar de vrijheid gegeven die zij na zo'n jaar of dertig wel verdiende. Blijmoedig rende zij nog een kilometer of 10 achter onze auto aan, daarna zijn wij haar uit het oog verloren en hebben onze reis maar vervolgd naar St. Nazaire. Daar heerlijk gegeten en toen nog maar een koffie met tarte tatin achterover geslagen in de volgende badplaats La Baule, waar zowaar de zon doorbrak. Annemieke heeft nog even goed wat zeelucht en zon tot zich kunnen nemen.
Vanavond rustig in ons huisje gegeten.
Plaatselijk AT5 op de tv aan. Geen belangrijk nieuws. Alleen iets over een cyclist die een frontale aanrijding had met een chevre blanc.
Jammer dat ik dat frans nog niet goed versta.
En dan had ik nog het meer dan voortreffelijke idee om vooral niet over de snelweg te crossen naar ons einddoel, maar de Loire af te zakken richting zee. Dus vanaf Nantes was ik van plan om langs de oevers van de Loire richting St. Nazaire te rijden.
Nou ken ik de oevers van de Loire als bezaaid met kastelen, de één nog mooier dan de ander. Ik had Annemieke al cultuur lekker gemaakt, beloofd haar één en ander uit te leggen en haar alle franse kasteeltjes te tonen.
Lieve mensen, van Nantes tot en met St. Nazaire zijn geen kastelen langs die befaamde oevers, als je ze uberhaupt kan vinden, nee, waar je langs de Loire kan komen verrijzen wonderschone industrieterreinen, van het soort waarop wij tijdelijk gelegerd zijn. Dus geen bien idee. Op naar andere landwegen. Geen Loire meer gezien, wel mooie weilanden en schattige dorpjes. We hebben de wielrenners route gevolgd, gele bordjes die ons de weg moesten wijzen naar ons einddoel. Op één fietser na, die overigens wel heel lekker was en die we hebben geprobeerd vast te leggen op de gevoelige plek, eeeh plaat, maar hij was ons helaas te snel af, geen kip te bekennen. Wel een geit, een albino geit. Le chevre stond opgesteld aan het eind van onze route, die helaas voor autoverkeer doodlopend bleek te zijn, ongeveer 40 kilometer voor noppes gereden. De witte geit stond zielig langs de kant van de weg aan een ijzeren ketting vastgelegd, die z'n hele nek had kaalgeschuurd. Onmiddellijk besloten wij lid te worden van het Geiten Bevrijdings Front, voortaan aan te duiden als het GBF, hebben moedig de ketting doorgezaagd en haar de vrijheid gegeven die zij na zo'n jaar of dertig wel verdiende. Blijmoedig rende zij nog een kilometer of 10 achter onze auto aan, daarna zijn wij haar uit het oog verloren en hebben onze reis maar vervolgd naar St. Nazaire. Daar heerlijk gegeten en toen nog maar een koffie met tarte tatin achterover geslagen in de volgende badplaats La Baule, waar zowaar de zon doorbrak. Annemieke heeft nog even goed wat zeelucht en zon tot zich kunnen nemen.
Vanavond rustig in ons huisje gegeten.
Plaatselijk AT5 op de tv aan. Geen belangrijk nieuws. Alleen iets over een cyclist die een frontale aanrijding had met een chevre blanc.
Jammer dat ik dat frans nog niet goed versta.
-
18 Juni 2007 - 22:52
Hadas:
hey Annemiek en Nicole,
kop op Annemieke, ik voel met je mee dat je in de isoleer moet, maar hoop nog veel harder met je mee dat het 't gewenste resultaat zal geven...wie niet waagt, die niet wint! En jij bent een winnaar, dat heb je al zo vaak laten zien. Ook deze periode zal jij glansrijk doorstaan met in ieder geval Nicole aan je zij. Lieve meid, heel veel sterkte gewenst, je bent in mijn en onze gedachten en we gaan je sms'n en bellen als het kan en mailen! Hou je taai!!! Nicole, goeie reis morgen, slapen in de trein lijkt me een goeie voor je. Ik bel je later. Lieve dames, welterusten en vooral en zeker tot 120 jaar gezond x op gewenst. Dikke kus, Hadas -
18 Juni 2007 - 23:47
Fleur:
die tarte tatin ziet er wel jammie uit zeg....
gaan we die ook eten als ik kom?? :)
kus -
18 Juni 2007 - 23:52
Nicole:
Ja, lieve Fleur, reken maar dat we tarte tatin gaan eten en franse kaas en croissants en alle andere lekkere dingen. Maar ik begin de dag braaf met jouw Herbalife!
kus, mama -
19 Juni 2007 - 06:54
Audrey:
Heel, heel, heel, hééééél veel sterkte gewenst de komende week. Ik weet dat je het kan, maar je hebt al voor de heetste vuren gestaan. Maar toch, ik wil je alle kracht toewensen om deze bizarre tijd door te komen. Ik brand elke dag een kaarsje voor je. En als je wilt lullen, al is het midden in de nacht: bel!!!!
Liefs van Aud. -
19 Juni 2007 - 10:53
Beryl En Sau:
was die taart lekker? wij willen ook! de zon schijnt bij ons. bij jou ook? ben je nu al in de isolatie? we denken aan je ! pauze is al bijna afgelopen. we moeten zo weer aan het werk. dag mama. dag annemiek! -
19 Juni 2007 - 14:26
Hetty Van Emden:
dag annemieke,
even een berichtje om je te laten weten dat we veel aan je denken en hopen dat het allemaal meevalt.
veel groeten en liefs,
hetty -
19 Juni 2007 - 15:09
Harrydewinter:
vanuit mijn kersverse jetlag wat vagig na 3 weken usa op bezoek geweest bij jullie tour de chevre
knus en sterkte liefs -
19 Juni 2007 - 15:23
Sallo:
Hoi Nicole, ik ken je niet, maar wat schrijf je leuk. Wat goed voor Annemieke dat jij bij haar bent. En jij Annemieke bent en blijft een kanjer. Ik denk veel aan je en wens je zo ongelooflijk veel goeds en kracht en alles wat je nodig hebt. Hier hebben ze ook heerlijk taart. Kom je die een keer bij me eten? Het ga je heel goed. Ik blijf je volgen. Dikste zoen tot nu toe!!
Sallo -
19 Juni 2007 - 16:50
Sophie (klas Beryl):
Lieve Annemiek,
Ik wens je heel veel sterktre met de isolatie. ik hoop dat je snel weer beter wordt.groetjes van sophie(uit de klas van beryl) en ook van mijn mama natuurlijk heel veel sterkte gewenst! -
19 Juni 2007 - 18:00
Frits:
wat lees ik nu allemaal? wat krijgen we nou!
aan het werk, niets geen eten in pittoreske restaurantjes, handen uit de mouwen en aanpakken. pers die fransen uit waar je kunt.
wat zijn jullie voor watjes dat zelfs een fietser al sdan niet met epo jullie te snel af is. als hij lekker is, is hij van jullie.
we houden de dijken in de gaten en het huis van belinda meuldijk, jullie nantes.
ik wil voor het weekeinde lezen dat nederlandse vrouwen voor overlast zorgen aan de franse atlantische kust.
maak jullie faam waar,
frits
-
19 Juni 2007 - 19:45
Sterkte Kanjer:
we denken aan je en leven met je mee
knuffel en kusjes
Paul ilana en Tal hymans -
19 Juni 2007 - 19:49
Roos L.d.:
Lieve Annemieke
Ik wens je heel veel sterkte en hoop dat je uit je isolatie belezen en vloeiend frans sprekend komt.
Ik ga je kaartjes sturen,smsen en bellen zodat het iets minder zwaar voor je wordt,dat beloof ik je.Veel liefs en een dikke zoen Roos
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
