De cel

Door: Annemieke

Blijf op de hoogte en volg annemieke

21 Juni 2007 | Frankrijk, Nantes

Ja ik zit echt in een cel, van 3 bij 3 meter.
Zeg niet tegen je vrienden dat je iemand in een cel kent, want dat is zeker niet goed voor je reputatie, hou het geheim ons contact.
Er staat een bed in, met oud beddegoed want tja als ik eruit mag, geen idee waneer mijn celstraf over is, dan wordt dat beddegoed weg gedaan.
Een klein tafeltje, wat ik voordat de deur dicht ging nog uit een andere cel heb gejat, hopelijk gaat mijn celstraf nu niet omhoog....
Een nachtkastje, luie stoel, ja ik doe ook erg veel hier en heb die ook echt nodig, en een hometrainer waar tot nu toe alleen Nicole heeft opgezeten voor de foto dan wel te verstaan.
Gelukkig ik ben in de luxe positie dat er een schuifraam in deze cel zit, die wel 20 cm open geschoven kan worden.
Ik vergeet bijna de badkamer met toilet en wasbak.
Al het water wat van dit godelijke lijf afstroomd moet uiteraard bewaard worden in een bassin onder het ziekenhuis, vandaar geen douche en bad aanwezig dan zouden ze teveel moeten bewaren.
Vandaag heb ik genoeg van dit cellenkomplex, en bedenk ik allerlei vluchtplannen.
Na vele toeren kan ik jullie mededelen dat deze dikke toges toch niet door een raam van 20 cm past, bokito heeft dat plan op moeten geven.
Er staat voor mijn raam een gigantische hijskraan, van het type wauw jij bent groot.
Ik probeer nu al 2 dagen de aandacht te krijgen van de hijskraan chauffeur, wat me normaal binnen enkele secondes lukt, hier is het wat ingewikkelder.
Mijn plan is, sloopbal aan de hijskraan, richting het raam komen en er doorheen gaan, niet ingewikkeld.
Tips van collega's, ga moonen, stripshow, maar nee deze fransman is te geconcentreerd aan het werk.
Ondertussen weet ik zijn schema, 08.00 klimt hij omhoog, 12.00 naar beneden en om 13.00 weer omhoog, doodeng trouwens om dat te zien.
Ander plan dus, ontsnappen door de deur, ook veel simpeler.
Ja vandaag ging de deur niet opslot na de lunch, nadat de verpleegster weg was, en ik wel eerst gegeten had, ben ik de gang op gegaan, alle andere cellen zijn trouwens leeg, daar hebben ze in Nederland geen last van.
Na alles bekeken te hebben en op het einde van de gang aangekomen te zijn kwam er een tegenvaller, de volgende gangdeur moest open met een pasje, nog geen stap verder gekomen en terug naar de cel dan maar.
Het alarm ging weer af en ik moest snel gaan liggen voordat ze er achter kwamen dat ik een ontsnap poging aan het ondernemen was, en er een nog hogere celstraf boven me hoofd hangt.
Jongens mijn tijd verdoe ik wel met plannen bedenken om eruit te komen.
Hopelijk voordat maandag de deur open gaat.
Liefs Annemieke

  • 21 Juni 2007 - 12:47

    Sharon Van Dijk:

    Lieve meid,

    Doorzetten aub niet onstnappen dan is niet goed voor je.
    Je moet volhouden tot je geslaagd bent dan zal ik de vlag uit en dan laat ik heel nederland zien dat je bent geslaagd als goed is.
    kom op, en zet op en weglopen is geen oplossing haha.


    kus
    Sharon en Samuel en Ed

  • 21 Juni 2007 - 12:51

    Henkjan:

    Lieve Annemieke,

    dagelijks volg ik je via deze site, die inmiddels gepromoveerd is tot startpagina. Ik zit af en toe met tranen te lezen. Dan weer van het lachen, dan weer van de ellende en het meeleven. Want dat doe ik. Je hebt er niks aan, maar Jezus wat zijn Nicole en jij sterk en wat leef ik met jullie mee. Hou je sterk in die isoleercel. fysiek ben je alleen en dat moet verschrikkelijk voor je zijn (ik kan me er dan ook zelf niks bij voorstellen), maar mentaal zijn er zoveel mensen bij je. Hopelijk houdt dat je op de been. En denk je: "wat koop ik daar nou voor?", realiseer je dan dat het zó maandag is.
    Keep the faith!

    veel liefs,

    Henkjan

  • 21 Juni 2007 - 12:56

    Ralph:

    Hi Annemiek,

    Zit net even snel je berichtje te lezen! Blijf volhouden. Trek die man zijn aandacht, hier wat Franse woordjes om hem te roepen: Monsieur, heee, Bonjour, Bon appetit (als ie om 12 uur naar beneden gaat!) Bonsoiree (als ie einde dag weer naar beneden gaat). Ik zal nog een paar woordjes voor je opzoeken. Intussen heel veel liefs.... en het is bijna maandag!

    xxRalph

  • 21 Juni 2007 - 13:11

    Mirjam Moses:

    Lieve Annemiek,
    Hou vol, ook al zit je onschuldig in de cel.... je mag er gauw weer uit!
    Wij vinden jou ondertussen echt oerflink!
    dikke zoen
    Mirjam

  • 21 Juni 2007 - 14:32

    Gallyon:

    Hallo daar Hannibal Lector,
    Was graag in Nantes geweest om nu even op melodramatische wijze onze handen op elkaar te drukken tegen het ongetwijfeld kogelvrijde glas.
    Ik had dan de verpleging afgeleid, sleutel gejat, alarm gesaboteerd en je persoonlijk in die hijskraan gehesen. Zodat je even een half uurtje vanuit een ander perspectief naar je eigen cel had kunnen kijken. De cel waarin 'het' allemaal moet gebeuren. Even de buitenlucht proeven, pff ik kan me zo voorstellen dat je daar naar verlangt. Houd vol, jij bent hier zooooveel beter in dan Paris Hilton!
    Heel veel liefs en maak die Lee Towers gek. (Wist je niet he dat Lee in een vorig leven hijskraan chauffeur was!. Ja, je leert nog s wat van in zo'n celletje zitten nie waar...)
    xxxxxxx Gall

  • 21 Juni 2007 - 16:06

    Esther:

    He wat is dat nou? ontsnappen,
    nu toch niet je hebt al zoveel doorstaan ennnuh het is nog maar een paar dagies kom op Annemiek hou vol geef nog eens even een goed boek door want je had er zoveel bij je? of heb je vandaag alleen maar naar die hijkraner gekeken was het wat? kan nooit zo leuk zijn dan John. Nou tot morgen kus Esther.

  • 21 Juni 2007 - 16:28

    Elma:

    Hé snoet, volhouden! Maar ik snap dat je allerlei scenario's aan het bedenken bent en in dat brein van jou kunnen dat er nog heel wat worden. :-)
    Maar het is voor een goed doel en je bent zo'n topper dat je het ook gewoon lekker vol gaat houden!
    Dikke kus, in gedachten zit ik gewoon heerlijk naast je, duizendenéén verhalen te vertellen.
    Lfs,
    El

  • 21 Juni 2007 - 17:16

    Franklin:

    Gelukkig geen oude koelkast in je cel!!
    want daar zijn rare dingen mee gebeurd in jou andere ziekenhuis
    alweer bijna vrijdag, jou vrijlating komt steeds dichterbij
    pff hang on, keep up the good spirit
    xx franklin

  • 21 Juni 2007 - 17:31

    Froukje:

    Lieve Annemieke,
    Wat lees ik nou. Ontsnappen. Dat laat je wel even uit je hoofd. Je weet toch als je een ontsnappingspoging doet er een extra straf wordt gegeven. Gekheid hoor, je kan het en je weet dat er een einde aan komt. Nog maar 3 dagen en dan kan je weer Nantes onveilig maken. Je gaat de hele dag in mijn hoofd met me mee.
    Liefs, F

  • 21 Juni 2007 - 17:48

    Annelies:

    Lieverd,

    Wwwwaaaattttt? Ontsnappen?? Kan toch niet zonder Louise en die zit nog even in Amsterdam. Kijk maar of ze meegaat in een escape plan. Ik denk dat ze er best wel voor zal voelen, maar dan wel nadat de deur op legitieme wijze voor voor haar 'partner in crime' is open gedaan. Dus schatje, even wachten tot volgende week en dan gaan jullie weer lekker door met Nantes onveilig te maken.

    Bosie!!!

    Annelies

  • 21 Juni 2007 - 21:01

    Santje:

    darlink, onbegrijpelijk, die bouwvakker. misschien is hij in dienst van het ziekenhuis om voor wat afleiding te zorgen waarbij hij hard to get moet spelen. Ik vind jou in elk geval een superheldin, voorbeeld van doorzettingsvermogen en onder alle omstandigheden enorm geestig. hou vol tot maandag en laat je kankercellen achter in die kankercel! kus santje

Reageer op dit reisverslag

Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley

Verslag uit: Frankrijk, Nantes

Mijn eerste reis

Lieve vrienden,

Ik weet bijna niet hoe ik moet beginnen want er is zoveel gebeurd de afgelopen tijd, ik word door mijn emoties heen en weer geslingerd maar ik ga het toch proberen.

Zoals jullie weten ben ik in Sept 2006 en in Jan 2007 voor de laatste keer geopereerd en blijkt dat mijn tumor marker niet daalt, maar zelfs 40% de afgelopen twee maanden is toe genomen.
Er moest dus wat gebeuren en Prof Pinedo zou geen Prof Pinedo zijn, als hij al niet jaren voor mij aan het rond kijken is wat ik kan doen, behalve opereren en afwachten hoe mijn tumor groeit.
Hij kwam met de optie om naar Nantes te gaan in Frankrijk, waar er een methode in een vroeg stadium is, voor mijn vorm van kanker en waar ik behandeld kan worden.
Na 6 maanden en vele onderzoeken, scans, beenmerg puncties en andere onderzoeken hebben we besloten dat ik het ga doen.
Wat inhoud dat ik voor 2,5 maand in Nantes moet gaan wonen en in het ziekenhuis behandeld ga worden.
Het moeilijke daaraan vind ik, Beryl, Nathan, Jamey en John achter te laten, niet werken, en gewoon weg uit mijn omgeving naar Frankrijk terwijl ik geen woord frans spreek.
En het niet weten wat me daar staat te gebeuren, best spannend allemaal en dat is nog zacht uitgedrukt.
Na heel erg lang na gedacht te hebben (mischien had ik al het JA antwoord al diep van binnen gegeven), heb ik dan de beslissing genomen om het te doen.
Eigenlijk is er GEEN keus, hoe moeilijk het ook is.
Niets doen, dat lost niets op, en dan weet ik het antwoord al, en dat zint mij zeker niet.
Aktie ondernemen daar ben ik meer van, en dan hoop, droom, bid en wens ik, dat ik nog een heel lang leven samen met mijn gezin kan hebben, ondanks de kanker die er in mijn lichaam huist.

Het vangnet zou het vangnet niet zijn als ze niet iets ondernomen hadden.
Ze hebben mij ten eerste met alles ondersteund wat ik me maar kan bedenken, tot een "help annemieke Nantes door" mail aan bekenden toe.
Ik ben met Nicole 29 en 30 Mei al naar Nantes geweest om kennis te maken met de arts aldaar en alles door te spreken.
We hebben woonruimte in Nantes gevonden en die bekeken, afijn alles is geregeld wat er geregeld moest worden.

Nu is de het zover, ik vertrek met Nicole as Donderdag 14 Juni in de ochtend met de auto naar Nantes en oh wat ben ik nu nerveus.
Als we aan komen tja dan zitten we in de bungalow die we gehuurd hebben voor 2,5 maand, maar de volgende dag gaat het beginnen.
Vrijdag 15 Juni is de eerste injectie.
Wat houdt dat in.................................
Om 14.00 krijg ik de 1ste injectie, het lijkt wel een executie moment, (van de kanker) zo voelt het voor mij.
Dit is het spannendste, want hoe reageerd mijn lichaam erop en krijg ik geen alergische reactie.
Er staat op dat moment een batterij aan artsen om me heen, tot een reanimatie team aan toe, en tja waar kan je beter een hartaanval krijgen dan in het ziekenhuis.
Het enige nadeel is, als ik een allergische reactie krijg dan stoppen ze direct de behandeling, en dat zou een zware tegenvaller zijn.
MAAR dat gebeurd niet, ik zal daar goed doorheen komen en na een paar uur mag ik dan het ziekenhuis verlaten, en op naar de bungalow voor Nicole en mij een shabbat maaltijd maken.

Tot dinsdag 19 Juni gebeurd er dan niets, maar Dinsdag 19 Juni moet ik weer het ziekenhuis in, dan krijg ik de 2de injectie, door een robot ingespoten en ga ik de isoleer cel in, de deuren gaan dicht voor een week.
Dit is heftig voor mij geen mensen om me heen en totaal op mezelf aangewezen zijn.
Als dit mijn reding is, heb ik het er zelfs graag voor over.
Hopelijk werkt de laptop in de cel en anders is er nog altijd mijn telefoon, en die zal ik dan ook hard nodig hebben.

Maandag 25 Juni is de vrijlating, als ik nog niet mensen schuw ben geworden, dan mag ik het ziekenhuis uit.
Graag de fanfare en de olifanten voor het ziekenhuis!!!!
Dan volgt er een periode tot ongeveer 28 Augustus, dat ik me 3 dagen per week in het ziekenhuis moet laten checken op mijn bloed en andere dingen.
Wel mag ik in de bungalow blijven en hoef ik niet in het ziekenhuis te slapen, wat heel fijn zal zijn.

Ik heb geen idee hoe ik me ga voelen, hoe ziek ik zal zijn / of niet, hoe ik het aan kan.
Één ding weet ik wel, ik heb steun nodig, alleen kan ik het niet, en alsjeblieft steun mijn gezin, Beryl, Nathan en John ook daarin.
Nicole is natuurlijk geweldig, met haar gezin achter haar, hoe ze mij steunt.

Het lijkt mij NU heerlijk om mails te krijgen, telefoontjes, bezoek etc maar laten we het wel plannen en als het om wat voor reden voor mij niet gaat laat ik het weten.

Hier de volgende gegevens die van belang zijn.

Mobile telefoon Annemieke in Frankrijk
0033637842276

John 06-50212021

Nicole 06-21848533

Adres in Frankrijk :
Citea Nantes L'Aubiniere
Chem. du Chteau de l'Aubiniere2 rue des Citrines
44300 Nantes
France

Mocht je langs willen komen laat het dan wel eerst even weten, dan kan ik ervoor zorgen dat je daar een bungalow kan huren, of bij mij kan intrekken.

Ik wil iedereen bedanken die het mogelijk heeft gemaakt op emotioneel gebied, financieel gebied en met welke manier van steun dan ook, dat ik naar Nantes kan gaan om deze kuur te ondergaan.
Zonder deze mensen die zo spomtaan hebben gereageerd had ik niet weg kunnen gaan en daar ben ik jullie dan ook heel dankbaar voor.
Echt geweldig hoe de reacties waren en zijn, en daarvoor alleen al ga ik ervoor zorgen dat ik zal genezen.

Heel erg veel liefs en tot gauw.

Annemieke


PS wie mijn vorige site uit 2003 wil lezen, het adres is:
http://members.lycos.nl/annemiekeraatsie/

Recente Reisverslagen:

15 September 2007

40 JAAR, nooit verwacht !

30 Augustus 2007

Uitslag en de zenuwen !!!!

29 Augustus 2007

Nederlandse scans

21 Augustus 2007

Ik leef weer !

19 Augustus 2007

Eindelijk

18 Augustus 2007

Home sweet home

14 Augustus 2007

Bijna 40.

13 Augustus 2007

laatste Maandag ?????

10 Augustus 2007

Oh-oh, here we come,

09 Augustus 2007

Goed nieuws, de Donderdag check.

09 Augustus 2007

Een vrije woensdag.

07 Augustus 2007

De dinsdag check.

06 Augustus 2007

Een vroege maandag check.

05 Augustus 2007

Nog een rustigere Zondag

04 Augustus 2007

Een rustige zaterdag.

03 Augustus 2007

Vrijdag 03 - 08 check

02 Augustus 2007

Shit donderdag check

02 Augustus 2007

Woensdag vrij?????

01 Augustus 2007

Extra dinsdag check en beryl's birthday.

30 Juli 2007

Weer een maandag check.

30 Juli 2007

Happy Together

29 Juli 2007

Tour de France

28 Juli 2007

zaterdag injectie

28 Juli 2007

Reistips

28 Juli 2007

Vrijdag check

27 Juli 2007

Transfusie numero trois

26 Juli 2007

Te snel !

25 Juli 2007

Woensdag check

25 Juli 2007

Gewoon Dinsdag

23 Juli 2007

A l'hopital

23 Juli 2007

Maandag check

22 Juli 2007

Franse vrienden

21 Juli 2007

Mededelingen voor de land- en tuinbouw.

20 Juli 2007

Bloedplaatjes transfusie

19 Juli 2007

Ici Paris

18 Juli 2007

Nathan

18 Juli 2007

De uitslag.

18 Juli 2007

Tot snel

17 Juli 2007

Normaal ?

17 Juli 2007

Onkruid

16 Juli 2007

Hereniging

16 Juli 2007

uitslag !!!!

16 Juli 2007

Spannende dag.

15 Juli 2007

Bullshit

15 Juli 2007

Nachtleven.

14 Juli 2007

Controle

14 Juli 2007

Up-datetje

12 Juli 2007

J'accuse

12 Juli 2007

Aan al mijn franse leraren,

11 Juli 2007

We zijn vandaag zo vrolijk, zo vrolijk,...

10 Juli 2007

Raar ,bloed !!!

10 Juli 2007

Met Catootje naar de botermarkt en controle

10 Juli 2007

Beth Shalom

08 Juli 2007

Lapstropje

08 Juli 2007

Thuis gevoel.

07 Juli 2007

Disney policy

06 Juli 2007

Back op de site.

03 Juli 2007

Disney Magic

02 Juli 2007

Mickey en Minnie...

01 Juli 2007

Nog even en dan.......

01 Juli 2007

The Day before Disney

30 Juni 2007

Samenwonen

30 Juni 2007

Minder energie.

30 Juni 2007

Kippuuhzoep

29 Juni 2007

re-tours-nantes

28 Juni 2007

No internet

27 Juni 2007

Dromen zijn bedrog.

27 Juni 2007

Genoeg

27 Juni 2007

Viva la Donna

26 Juni 2007

Outlet

26 Juni 2007

Blij

25 Juni 2007

Free Willy en ook Annemieke

24 Juni 2007

retourtje nantes

24 Juni 2007

Boosheid

24 Juni 2007

zondags gevoel

23 Juni 2007

Medisch

23 Juni 2007

Efteling

22 Juni 2007

Vrijdag, radioaktief dag.

22 Juni 2007

Sjabbat

22 Juni 2007

Verlies Damrak

21 Juni 2007

Donderdag

21 Juni 2007

De cel

21 Juni 2007

Thuisfront

20 Juni 2007

Gegevens

20 Juni 2007

De eerste 24 uur.

20 Juni 2007

Rot®ondes

19 Juni 2007

Deur dicht

19 Juni 2007

Nu echt dan.

19 Juni 2007

La tour de chevre

18 Juni 2007

Damocles

18 Juni 2007

MOEILIJK

17 Juni 2007

Relaxed

17 Juni 2007

Bezoek

17 Juni 2007

Zondag drukte

17 Juni 2007

foutje, bedankt

17 Juni 2007

The day after.

16 Juni 2007

oeps

16 Juni 2007

Muizenval

15 Juni 2007

Muizenissen

15 Juni 2007

Afscheid

15 Juni 2007

Aangekomen in de kibboets

13 Juni 2007

VERTREK UIT AMSTELVEEN

13 Juni 2007

d-day

12 Juni 2007

Voorbereidingen Nantes

11 Juni 2007

brief aan mijn vrienden voor vertrek
annemieke

Lieve vrienden, Ik weet bijna niet hoe ik moet beginnen want er is zoveel gebeurd de afgelopen tijd, ik word door mijn emoties heen en weer geslingerd maar ik ga het toch proberen. Zoals jullie weten ben ik in Sept 2006 en in Jan 2007 voor de laatste keer geopereerd en blijkt dat mijn tumor marker niet daalt, maar zelfs 40% de afgelopen twee maanden is toe genomen. Er moest dus wat gebeuren en Prof Pinedo zou geen Prof Pinedo zijn, als hij al niet jaren voor mij aan het rond kijken is wat ik kan doen, behalve opereren en afwachten hoe mijn tumor groeit. Hij kwam met de optie om naar Nantes te gaan in Frankrijk, waar er een methode in een vroeg stadium is, voor mijn vorm van kanker en waar ik behandeld kan worden. Na 6 maanden en vele onderzoeken, scans, beenmerg puncties en andere onderzoeken hebben we besloten dat ik het ga doen. Wat inhoud dat ik voor 2,5 maand in Nantes moet gaan wonen en in het ziekenhuis behandeld ga worden. Het moeilijke daaraan vind ik, Beryl, Nathan, Jamey en John achter te laten, niet werken, en gewoon weg uit mijn omgeving naar Frankrijk terwijl ik geen woord frans spreek. En het niet weten wat me daar staat te gebeuren, best spannend allemaal en dat is nog zacht uitgedrukt. Na heel erg lang na gedacht te hebben (mischien had ik al het JA antwoord al diep van binnen gegeven), heb ik dan de beslissing genomen om het te doen. Eigenlijk is er GEEN keus, hoe moeilijk het ook is. Niets doen, dat lost niets op, en dan weet ik het antwoord al, en dat zint mij zeker niet. Aktie ondernemen daar ben ik meer van, en dan hoop, droom, bid en wens ik, dat ik nog een heel lang leven samen met mijn gezin kan hebben, ondanks de kanker die er in mijn lichaam huist. Het vangnet zou het vangnet niet zijn als ze niet iets ondernomen hadden. Ze hebben mij ten eerste met alles ondersteund wat ik me maar kan bedenken, tot een "help annemieke Nantes door" mail aan bekenden toe. Ik ben met Nicole 29 en 30 Mei al naar Nantes geweest om kennis te maken met de arts aldaar en alles door te spreken. We hebben woonruimte in Nantes gevonden en die bekeken, afijn alles is geregeld wat er geregeld moest worden. Nu is de het zover, ik vertrek met Nicole as Donderdag 14 Juni in de ochtend met de auto naar Nantes en oh wat ben ik nu nerveus. Als we aan komen tja dan zitten we in de bungalow die we gehuurd hebben voor 2,5 maand, maar de volgende dag gaat het beginnen. Vrijdag 15 Juni is de eerste injectie. Wat houdt dat in................................. Om 14.00 krijg ik de 1ste injectie, het lijkt wel een executie moment, (van de kanker) zo voelt het voor mij. Dit is het spannendste, want hoe reageerd mijn lichaam erop en krijg ik geen alergische reactie. Er staat op dat moment een batterij aan artsen om me heen, tot een reanimatie team aan toe, en tja waar kan je beter een hartaanval krijgen dan in het ziekenhuis. Het enige nadeel is, als ik een allergische reactie krijg dan stoppen ze direct de behandeling, en dat zou een zware tegenvaller zijn. MAAR dat gebeurd niet, ik zal daar goed doorheen komen en na een paar uur mag ik dan het ziekenhuis verlaten, en op naar de bungalow voor Nicole en mij een shabbat maaltijd maken. Tot dinsdag 19 Juni gebeurd er dan niets, maar Dinsdag 19 Juni moet ik weer het ziekenhuis in, dan krijg ik de 2de injectie, door een robot ingespoten en ga ik de isoleer cel in, de deuren gaan dicht voor een week. Dit is heftig voor mij geen mensen om me heen en totaal op mezelf aangewezen zijn. Als dit mijn reding is, heb ik het er zelfs graag voor over. Hopelijk werkt de laptop in de cel en anders is er nog altijd mijn telefoon, en die zal ik dan ook hard nodig hebben. Maandag 25 Juni is de vrijlating, als ik nog niet mensen schuw ben geworden, dan mag ik het ziekenhuis uit. Graag de fanfare en de olifanten voor het ziekenhuis!!!! Dan volgt er een periode tot ongeveer 28 Augustus, dat ik me 3 dagen per week in het ziekenhuis moet laten checken op mijn bloed en andere dingen. Wel mag ik in de bungalow blijven en hoef ik niet in het ziekenhuis te slapen, wat heel fijn zal zijn. Ik heb geen idee hoe ik me ga voelen, hoe ziek ik zal zijn / of niet, hoe ik het aan kan. Één ding weet ik wel, ik heb steun nodig, alleen kan ik het niet, en alsjeblieft steun mijn gezin, Beryl, Nathan en John ook daarin. Nicole is natuurlijk geweldig, met haar gezin achter haar, hoe ze mij steunt. Het lijkt mij NU heerlijk om mails te krijgen, telefoontjes, bezoek etc maar laten we het wel plannen en als het om wat voor reden voor mij niet gaat laat ik het weten. Hier de volgende gegevens die van belang zijn. Mobile telefoon Annemieke in Frankrijk 0033637842276 John 06-50212021 Nicole 06-21848533 Adres in Frankrijk : Citea Nantes L'Aubiniere Chem. du Chteau de l'Aubiniere2 rue des Citrines 44300 Nantes France Mocht je langs willen komen laat het dan wel eerst even weten, dan kan ik ervoor zorgen dat je daar een bungalow kan huren, of bij mij kan intrekken. Ik wil iedereen bedanken die het mogelijk heeft gemaakt op emotioneel gebied, financieel gebied en met welke manier van steun dan ook, dat ik naar Nantes kan gaan om deze kuur te ondergaan. Zonder deze mensen die zo spomtaan hebben gereageerd had ik niet weg kunnen gaan en daar ben ik jullie dan ook heel dankbaar voor. Echt geweldig hoe de reacties waren en zijn, en daarvoor alleen al ga ik ervoor zorgen dat ik zal genezen. Heel erg veel liefs en tot gauw. Annemieke PS wie mijn vorige site uit 2003 wil lezen, het adres is: http://members.lycos.nl/annemiekeraatsie/

Actief sinds 21 Dec. 2006
Verslag gelezen: 336
Totaal aantal bezoekers 165333

Voorgaande reizen:

30 November -0001 - 30 November -0001

Mijn eerste reis

Landen bezocht: