Een vrije woensdag.
Door: Annemieke
Blijf op de hoogte en volg annemieke
09 Augustus 2007 | Frankrijk, Nantes
Niets is heerlijker dan een dagje geen ziekenhuis, het gevoel alleen al dat je er elke dag heen moet is soms zo beklemmend, elke dag de wekker om 07.00 en niet omdat je een leuke klus qua werk hebt maar omdat je weer naar dat ziekenhuis moet voor alle checks, onderzoeken of uitslagen.
Dit kan ik aan bijna niemand uitleggen maar het is vreselijk vermoeiend.
Daarom is het zo lekker dat ik een dagje mocht overslaan, ik kon DR.Frenel wel zoenen toen hij dat zei.
Woensdag was dus een dag voor mij en niet van het ziekenhuis!
Als je gewend bent elke dag zo vroeg op te staan dan word je op je "vrije dag" ook gewoon op dat tijdstip wakker maar s'ochtends is toch mijn tijdstip dus heerlijk rommelen in huis, beetje opruimen, wasjes doen en wat strijken.
Eerst met z'n viertjes op de markt inkopen doen, daarna naar La Baule, wat mijn favoriete plekje is geworden.
Het zag er somber uit, grijze lucht en veel regen onderweg, maar de andere optie was om in Nantes te blijven maar dan weten we zeker dat het regent, dus opweg naar de kust.
Jammer, het weer was geen strand weer, maar des te meer redenen om te kijken of ik mijn conditie iets kon opvijzelen, sinds deze behandeling heb ik totaal geen conditie meer, na een kleine wandeling loop ik te hijgen als een heel oud paard en dat is niet echt fijn.
Met de kinderen langs de gehele kustlijn van la baule wandelen op een sombere dag is ontzettend gezellig, er komen verhalen los bij de kinderen en ik geniet ervan.
Beryl vertelde mij hoe blij ze is dat ze bij me is en ik vroeg haar of ze bang was dat ik dood ga, haar antwoord sprak boekdelen, nee mama jij wordt hier gewoon beter en al jou kanker celletjes gaan dood en dan word je heeeeel oud.
Ondertussen keek ze mij aan met een blik van, en zo is het, dit was voor mij zo'n bijzonder moment, Beryl is zo lief voor mij.
Onder het lopen vroeg ze ook steeds gaat het mama, of wil je even rusten, John hield mijn hand vast en nam mijn tas over, meer zei hij niet maar dat was voor mij het teken dat hij begreep hoe zwaar het wandelen voor mij was, Jamey droeg de andere tas en zo werd ik omringd door liefde tijdens mijn heftige wandeling en kon ik het heel rustig, op mijn tempo afmaken.
Aan het einde van de boulevard is een pontje en daar aangekomen begon het te regenen, dat was voor mij het teken nu een restaurantje in en uitrusten.
Daar hebben we heerlijk van Gallette's en andere Bretognse lekkernijen genoten.
Op de terug weg kwam de zon door en werden we beloond aan het einde van de wandeling om op een terrasje op het strand van de ondergaande zon te genieten met een glas kir, wat is dan nog heerlijker dan dat met de kinderen en John om me heen?
De enige die ik dan nog mis is Nathan, maar die is in hele goeie handen bij Yana onze oppas, en dat is ook goud waard.
Al met al een heerlijke niet zonnige dag in la Baule.
Liefs Annemieke
Dit kan ik aan bijna niemand uitleggen maar het is vreselijk vermoeiend.
Daarom is het zo lekker dat ik een dagje mocht overslaan, ik kon DR.Frenel wel zoenen toen hij dat zei.
Woensdag was dus een dag voor mij en niet van het ziekenhuis!
Als je gewend bent elke dag zo vroeg op te staan dan word je op je "vrije dag" ook gewoon op dat tijdstip wakker maar s'ochtends is toch mijn tijdstip dus heerlijk rommelen in huis, beetje opruimen, wasjes doen en wat strijken.
Eerst met z'n viertjes op de markt inkopen doen, daarna naar La Baule, wat mijn favoriete plekje is geworden.
Het zag er somber uit, grijze lucht en veel regen onderweg, maar de andere optie was om in Nantes te blijven maar dan weten we zeker dat het regent, dus opweg naar de kust.
Jammer, het weer was geen strand weer, maar des te meer redenen om te kijken of ik mijn conditie iets kon opvijzelen, sinds deze behandeling heb ik totaal geen conditie meer, na een kleine wandeling loop ik te hijgen als een heel oud paard en dat is niet echt fijn.
Met de kinderen langs de gehele kustlijn van la baule wandelen op een sombere dag is ontzettend gezellig, er komen verhalen los bij de kinderen en ik geniet ervan.
Beryl vertelde mij hoe blij ze is dat ze bij me is en ik vroeg haar of ze bang was dat ik dood ga, haar antwoord sprak boekdelen, nee mama jij wordt hier gewoon beter en al jou kanker celletjes gaan dood en dan word je heeeeel oud.
Ondertussen keek ze mij aan met een blik van, en zo is het, dit was voor mij zo'n bijzonder moment, Beryl is zo lief voor mij.
Onder het lopen vroeg ze ook steeds gaat het mama, of wil je even rusten, John hield mijn hand vast en nam mijn tas over, meer zei hij niet maar dat was voor mij het teken dat hij begreep hoe zwaar het wandelen voor mij was, Jamey droeg de andere tas en zo werd ik omringd door liefde tijdens mijn heftige wandeling en kon ik het heel rustig, op mijn tempo afmaken.
Aan het einde van de boulevard is een pontje en daar aangekomen begon het te regenen, dat was voor mij het teken nu een restaurantje in en uitrusten.
Daar hebben we heerlijk van Gallette's en andere Bretognse lekkernijen genoten.
Op de terug weg kwam de zon door en werden we beloond aan het einde van de wandeling om op een terrasje op het strand van de ondergaande zon te genieten met een glas kir, wat is dan nog heerlijker dan dat met de kinderen en John om me heen?
De enige die ik dan nog mis is Nathan, maar die is in hele goeie handen bij Yana onze oppas, en dat is ook goud waard.
Al met al een heerlijke niet zonnige dag in la Baule.
Liefs Annemieke
-
09 Augustus 2007 - 06:48
Dolly:
Ik ben ook vroeg vanmorgen moet iemand van Schiphol halen. Fijn dat je gisteren een goede dag had met al je dierbaren om je heen. Dag, liefs Dolly -
09 Augustus 2007 - 06:58
Froukje:
Lieve meid,
Denk niet dat ik je vergeet. Maar ik kan Sigrid niet evenaren. Zij gaan met vakantie a.s. zondag dus ik zal trachten ook zo geestig te zijn. Ik volg je elke dag en ben heel blij dat het de goede kant opgaat. Wat spreekt er een rust uit je laatste verslag. Je bent op dit moment weer in het ziekenhuis. Ik kan je hand wel niet vasthouden, maar symbolisch voelt het of ik dat wel doe. Ik kijk uit naar je verslag van vandaag. Sterkte en courage.
Dikke kus, Froukje
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
