Outlet

Door: Nicole

Blijf op de hoogte en volg annemieke

26 Juni 2007 | Frankrijk, Nantes

Wat doe je de day-after?
Ga je thuiszitten of ga je eens flink tekeer in de stad. Aan Annemieke was de keuze waar zij zin in had. Ok, nooit aan een dwangneuroot zeggen, dat resulteert in huisarrest, eerst moest het huis tot in de puntjes worden gereorganiseerd. Cd's op alfabetische volgorde, alle radioactieve kleren door de wasmachine, het ding draait nu zonder stroomtoevoer en dan strijken, vooral veel strijken. Tot en met de kanten strings verdwijnen onder A's bout. Goed dus, vier uur later ben ik uitgelezen en wil ik toch echt weg. Heb alle toeristische folders doorgenomen en besluit om een cultureel uitstapje te organiseren. Op naar de enige outlet-shop van Nantes. Daar was A. nog wel voor te porren. Tussenstop gemaakt bij het Office du Tourisme, alle folders meegenomen (moet je die betalen???) en alvast plannen gesmeed voor een tour langs de Loire, ja deze keer echt, om al die prachtige kastelen te gaan bezoeken.
Auto in parkeergarage gedropt, outletshop nooit gevonden, maar wel andere verschrikkelijk leuke winkels en terrassen. Croque Madame als lunch, A. verlangde meer naar een Crocante Monsieur, geen zorgen John, heb haar kunnen stoppen. Om zes uur een gave bar ingedoken, Annemieke wou aan de Bailey's en ik offer me dan maar op. Dominique de barman heeft ons ook maar de rest van het gigantische cocktail assortiment laten proeven, mega Pina Colada's, Mohito's en natuurlijk Kirs. (hier in alle smaken te verkrijgen). Tijdens de Pina Colada werd Annemieke gebeld door Debby Nijenhuis van de stichting Viva la Donna, een stichting die zich bezighoudt met het leven op te vrolijken van vrouwelijke kankerpatienten. Ik had al contact met haar gehad en zij hadden een megaverassing voor Annemieke in petto. Debby heeft binnen ongeveer 1 dag kunnen regelen dat Annemieke met haar gezin voor drie dagen herenigd wordt in Disney Paris. Annemieke heeft de bar ongeveer bij elkaar gegild uit puur enthousiasme en ik mocht aan Dominique gaan uitleggen dat het niet aan zijn cocktails lag. In ieder geval gaat zij John, Beryl en Jamey daar ontmoeten, Nathan blijft thuis vanwege het toch nog te hoge stralingsgevaar en het dan te moeilijk wordt om afstand van hem te houden. Dat is jammer, maar de mogelijkheid om toch even tussendoor haar bijna complete gezin te mogen omhelzen is geweldig! Dank je Debby, dank je Viva la Donna, jullie zijn meer dan fantastisch!!!!!! Ook Rudy en Alfie, (deel van mijn gezin) mogen mee in de bus naar Disney, zodat ik ook even de kans heb om hun te zien Ook hiervoor heel erg dank, Debby! Wij zijn met een kleine 2 uur met de TGV in Parijs, dus voor ons is het een kleine moeite om daar te komen. Gelukkig kon het allemaal snel geregeld worden, tenslotte mag Annemieke over 2 weken niet meer zo ver weg uit Nantes.

Toch nog maar een extra glaasje naar binnen geslagen om dit heugelijke feit te vieren en daarna weer richting parkeergarage.
Nou heeft Annemieke mij een oudhollands gebruik aangeleerd, namelijk slagboom rijden. Annemieke is hier een absolute meester in en heeft mij een spoedcursus gegeven op het parkeerterrein van de VU. Ik ben nog in opleiding voor de dubbele slagboom, maar krijg het al aardig onder de knie. A. haar talent is natuurlijk niet te overtreffen. Heb haar al eens in een sick joke gezegd dat 'bij gezond' op haar 120ste op haar steen de volgende tekst komt te staan:'Al was de kanker nog zo gemeen, zij ging door de slagboom heen'. Dus, slagboomrijden is voor zowel Thelma als Louise een favoriete bezigheid, wel even eerst checken hoeveel je nu weer gespaard hebt met illegaal uitrijden.
Helaas, om 9 uur 's avonds rijdt er niemand meer een garage uit in Nantes.
Dus na zo'n 10 minuten wachten de tweede truck maar proberen, aanbellen en vertellen dat je betaald hebt. Niet in het frans, maar in onverstaanbaar engels. Dat resulteerde in een 'je vient toutsuit', damesstem. Nou lukt het ons meestal wel om mannelijke parkeerbeheerders om te lullen. Dames is moeilijker (krijg je extra punten voor als je dat lukt) en dames die op dames vallen is, dat klinkt paradoxaal, nog moeilijker. Onze houding 'ikke niet begrijpen' schoot de dame van 1.90 in de lengte en in de breedte in het verkeerde keelgat (en dat gat was groot) en zij bleef onverbiddelijk bij de slagboom staan. We hebben de strijd niet gewonnen, haar wel zelf naar de parkeerautomaat met ons geld gestuurd, nadat ik had uitgelegd dat ik echt niet daar naar toe kon lopen, omdat mijn beide benen net waren geamputeerd en ook die van A niet meer compleet waren, maar toch, het is jammer om niet te winnen.

Gedineerd in de McDrive en nu weer braaf op de bank in de Kiboetsiel.

Morgen weer een nieuwe dag met nieuwe slagboomkansen. A. kan niet wachten. Zij houdt ervan de strijd aan te gaan. Maar dat wisten u en ik allang. En dat is haar kracht.

Groet, Louise

  • 26 Juni 2007 - 22:00

    Elma:

    Meiden wat heerlijk voor jullie! Geniet ervan!
    Lfs en knuffel,
    El

  • 26 Juni 2007 - 22:59

    Meine:

    Lieve Annemiek en Nicole,
    fijn te lezen dat jullie plezier hebben. Volgens mij is Nicole door de straling aan het muteren: haar tong is veranderd in 2 zwarte holle staafjes. Wel handig voor de lekkere drankjes en misschien zijn ze ook wel als eetstokjes te gebruiken als je bij de buren uitgenodigd wordt. (zie foto Mohito, yeeeh). Misschien is voor Annemiek een telefoon-in-oor- mutatie wel handig.
    Geniet ervan!
    Liefs,
    Meine

  • 27 Juni 2007 - 06:26

    Sharon&Ed:

    Lieve Annemiek,

    Je zit echt geweldig uit.
    JE make-up en je haar en de kleding zit top uit.
    Je bent altijd en elke dag verse vrouw.
    Lekker drinken en genieten met nicole.
    Supper ga door met jullie lekker genieten.

    P.s ik heb afgelopen maandagavond geprobeert met john te bereiken lukt steeds niet.
    Want, ik wou gisteren met Nathan en Samuel naar de babylokaal.
    Ik hoop dat volgende week mag nathan met ons mee naar babylokaal vind je dat goed???
    Dus, ik wou niet zomaar ontvoerd...
    Nee, just wil ik jou en john toestemming willen hebben.

    Kus kus kus Sharon&Ed en Samuel

  • 29 Juni 2007 - 09:00

    Frits:

    geacht dameskransje,

    jullie houden in elk geval zodanig de moed erin dat ik begin te twijfelen aan het oorspronkelijke doel van de reis. hadden jullie niet een mooie vakantie nantes en omgeving geboekt, na het lezen van de prachtige folders over de nog ongerepte mannen in de buurt van het primitieve nantes, waar gas en elektra nog met de hand worden opgewekt, zoals veel met de hand wordt opgewekt. en gelijk hebben jullie. wat zonde dat ook daar al, in het landelijke nantes, al een mcdonald's is. ik ben ook benieuwd naar jullie plannen met nantes. kunnen we daar nog wat nederzettingen kwijt? en zeg eens eerlijk, wat mis je het meest?
    hoop dat je een leuk weekeinde hebt. spreken ze in de binnenlanden van nantes ook frans. wat de boom betreft, pieter storms is ook zo iemand, die wil er altijd net als jullie uit. toen hij een keer verloor, reed hij dwars door de boom heen. de boom verloor, maar de auto won ook niet.
    zoals gezegd, ik twijfel. eerst was er nantes en toen natuurlijk het ziekenhuis. en gelijk hebben jullie. hoop dat al het weerzien met geliefden niet te veel emoties veroorzaakt en als dat wel zo is, is het ook goed.
    zet nog eens een slagboom op, komen de slagbomen al uit, kun je door de slagbomen nog wel het bos zien, beter een slagboom omhoog dan tien in de lucht,
    slagboomjijofik, bestaat er een slagbomenziekte,
    alle liefs en moois
    frits

Reageer op dit reisverslag

Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley

Verslag uit: Frankrijk, Nantes

Mijn eerste reis

Lieve vrienden,

Ik weet bijna niet hoe ik moet beginnen want er is zoveel gebeurd de afgelopen tijd, ik word door mijn emoties heen en weer geslingerd maar ik ga het toch proberen.

Zoals jullie weten ben ik in Sept 2006 en in Jan 2007 voor de laatste keer geopereerd en blijkt dat mijn tumor marker niet daalt, maar zelfs 40% de afgelopen twee maanden is toe genomen.
Er moest dus wat gebeuren en Prof Pinedo zou geen Prof Pinedo zijn, als hij al niet jaren voor mij aan het rond kijken is wat ik kan doen, behalve opereren en afwachten hoe mijn tumor groeit.
Hij kwam met de optie om naar Nantes te gaan in Frankrijk, waar er een methode in een vroeg stadium is, voor mijn vorm van kanker en waar ik behandeld kan worden.
Na 6 maanden en vele onderzoeken, scans, beenmerg puncties en andere onderzoeken hebben we besloten dat ik het ga doen.
Wat inhoud dat ik voor 2,5 maand in Nantes moet gaan wonen en in het ziekenhuis behandeld ga worden.
Het moeilijke daaraan vind ik, Beryl, Nathan, Jamey en John achter te laten, niet werken, en gewoon weg uit mijn omgeving naar Frankrijk terwijl ik geen woord frans spreek.
En het niet weten wat me daar staat te gebeuren, best spannend allemaal en dat is nog zacht uitgedrukt.
Na heel erg lang na gedacht te hebben (mischien had ik al het JA antwoord al diep van binnen gegeven), heb ik dan de beslissing genomen om het te doen.
Eigenlijk is er GEEN keus, hoe moeilijk het ook is.
Niets doen, dat lost niets op, en dan weet ik het antwoord al, en dat zint mij zeker niet.
Aktie ondernemen daar ben ik meer van, en dan hoop, droom, bid en wens ik, dat ik nog een heel lang leven samen met mijn gezin kan hebben, ondanks de kanker die er in mijn lichaam huist.

Het vangnet zou het vangnet niet zijn als ze niet iets ondernomen hadden.
Ze hebben mij ten eerste met alles ondersteund wat ik me maar kan bedenken, tot een "help annemieke Nantes door" mail aan bekenden toe.
Ik ben met Nicole 29 en 30 Mei al naar Nantes geweest om kennis te maken met de arts aldaar en alles door te spreken.
We hebben woonruimte in Nantes gevonden en die bekeken, afijn alles is geregeld wat er geregeld moest worden.

Nu is de het zover, ik vertrek met Nicole as Donderdag 14 Juni in de ochtend met de auto naar Nantes en oh wat ben ik nu nerveus.
Als we aan komen tja dan zitten we in de bungalow die we gehuurd hebben voor 2,5 maand, maar de volgende dag gaat het beginnen.
Vrijdag 15 Juni is de eerste injectie.
Wat houdt dat in.................................
Om 14.00 krijg ik de 1ste injectie, het lijkt wel een executie moment, (van de kanker) zo voelt het voor mij.
Dit is het spannendste, want hoe reageerd mijn lichaam erop en krijg ik geen alergische reactie.
Er staat op dat moment een batterij aan artsen om me heen, tot een reanimatie team aan toe, en tja waar kan je beter een hartaanval krijgen dan in het ziekenhuis.
Het enige nadeel is, als ik een allergische reactie krijg dan stoppen ze direct de behandeling, en dat zou een zware tegenvaller zijn.
MAAR dat gebeurd niet, ik zal daar goed doorheen komen en na een paar uur mag ik dan het ziekenhuis verlaten, en op naar de bungalow voor Nicole en mij een shabbat maaltijd maken.

Tot dinsdag 19 Juni gebeurd er dan niets, maar Dinsdag 19 Juni moet ik weer het ziekenhuis in, dan krijg ik de 2de injectie, door een robot ingespoten en ga ik de isoleer cel in, de deuren gaan dicht voor een week.
Dit is heftig voor mij geen mensen om me heen en totaal op mezelf aangewezen zijn.
Als dit mijn reding is, heb ik het er zelfs graag voor over.
Hopelijk werkt de laptop in de cel en anders is er nog altijd mijn telefoon, en die zal ik dan ook hard nodig hebben.

Maandag 25 Juni is de vrijlating, als ik nog niet mensen schuw ben geworden, dan mag ik het ziekenhuis uit.
Graag de fanfare en de olifanten voor het ziekenhuis!!!!
Dan volgt er een periode tot ongeveer 28 Augustus, dat ik me 3 dagen per week in het ziekenhuis moet laten checken op mijn bloed en andere dingen.
Wel mag ik in de bungalow blijven en hoef ik niet in het ziekenhuis te slapen, wat heel fijn zal zijn.

Ik heb geen idee hoe ik me ga voelen, hoe ziek ik zal zijn / of niet, hoe ik het aan kan.
Één ding weet ik wel, ik heb steun nodig, alleen kan ik het niet, en alsjeblieft steun mijn gezin, Beryl, Nathan en John ook daarin.
Nicole is natuurlijk geweldig, met haar gezin achter haar, hoe ze mij steunt.

Het lijkt mij NU heerlijk om mails te krijgen, telefoontjes, bezoek etc maar laten we het wel plannen en als het om wat voor reden voor mij niet gaat laat ik het weten.

Hier de volgende gegevens die van belang zijn.

Mobile telefoon Annemieke in Frankrijk
0033637842276

John 06-50212021

Nicole 06-21848533

Adres in Frankrijk :
Citea Nantes L'Aubiniere
Chem. du Chteau de l'Aubiniere2 rue des Citrines
44300 Nantes
France

Mocht je langs willen komen laat het dan wel eerst even weten, dan kan ik ervoor zorgen dat je daar een bungalow kan huren, of bij mij kan intrekken.

Ik wil iedereen bedanken die het mogelijk heeft gemaakt op emotioneel gebied, financieel gebied en met welke manier van steun dan ook, dat ik naar Nantes kan gaan om deze kuur te ondergaan.
Zonder deze mensen die zo spomtaan hebben gereageerd had ik niet weg kunnen gaan en daar ben ik jullie dan ook heel dankbaar voor.
Echt geweldig hoe de reacties waren en zijn, en daarvoor alleen al ga ik ervoor zorgen dat ik zal genezen.

Heel erg veel liefs en tot gauw.

Annemieke


PS wie mijn vorige site uit 2003 wil lezen, het adres is:
http://members.lycos.nl/annemiekeraatsie/

Recente Reisverslagen:

15 September 2007

40 JAAR, nooit verwacht !

30 Augustus 2007

Uitslag en de zenuwen !!!!

29 Augustus 2007

Nederlandse scans

21 Augustus 2007

Ik leef weer !

19 Augustus 2007

Eindelijk

18 Augustus 2007

Home sweet home

14 Augustus 2007

Bijna 40.

13 Augustus 2007

laatste Maandag ?????

10 Augustus 2007

Oh-oh, here we come,

09 Augustus 2007

Goed nieuws, de Donderdag check.

09 Augustus 2007

Een vrije woensdag.

07 Augustus 2007

De dinsdag check.

06 Augustus 2007

Een vroege maandag check.

05 Augustus 2007

Nog een rustigere Zondag

04 Augustus 2007

Een rustige zaterdag.

03 Augustus 2007

Vrijdag 03 - 08 check

02 Augustus 2007

Shit donderdag check

02 Augustus 2007

Woensdag vrij?????

01 Augustus 2007

Extra dinsdag check en beryl's birthday.

30 Juli 2007

Weer een maandag check.

30 Juli 2007

Happy Together

29 Juli 2007

Tour de France

28 Juli 2007

zaterdag injectie

28 Juli 2007

Reistips

28 Juli 2007

Vrijdag check

27 Juli 2007

Transfusie numero trois

26 Juli 2007

Te snel !

25 Juli 2007

Woensdag check

25 Juli 2007

Gewoon Dinsdag

23 Juli 2007

A l'hopital

23 Juli 2007

Maandag check

22 Juli 2007

Franse vrienden

21 Juli 2007

Mededelingen voor de land- en tuinbouw.

20 Juli 2007

Bloedplaatjes transfusie

19 Juli 2007

Ici Paris

18 Juli 2007

Nathan

18 Juli 2007

De uitslag.

18 Juli 2007

Tot snel

17 Juli 2007

Normaal ?

17 Juli 2007

Onkruid

16 Juli 2007

Hereniging

16 Juli 2007

uitslag !!!!

16 Juli 2007

Spannende dag.

15 Juli 2007

Bullshit

15 Juli 2007

Nachtleven.

14 Juli 2007

Controle

14 Juli 2007

Up-datetje

12 Juli 2007

J'accuse

12 Juli 2007

Aan al mijn franse leraren,

11 Juli 2007

We zijn vandaag zo vrolijk, zo vrolijk,...

10 Juli 2007

Raar ,bloed !!!

10 Juli 2007

Met Catootje naar de botermarkt en controle

10 Juli 2007

Beth Shalom

08 Juli 2007

Lapstropje

08 Juli 2007

Thuis gevoel.

07 Juli 2007

Disney policy

06 Juli 2007

Back op de site.

03 Juli 2007

Disney Magic

02 Juli 2007

Mickey en Minnie...

01 Juli 2007

Nog even en dan.......

01 Juli 2007

The Day before Disney

30 Juni 2007

Samenwonen

30 Juni 2007

Minder energie.

30 Juni 2007

Kippuuhzoep

29 Juni 2007

re-tours-nantes

28 Juni 2007

No internet

27 Juni 2007

Dromen zijn bedrog.

27 Juni 2007

Genoeg

27 Juni 2007

Viva la Donna

26 Juni 2007

Outlet

26 Juni 2007

Blij

25 Juni 2007

Free Willy en ook Annemieke

24 Juni 2007

retourtje nantes

24 Juni 2007

Boosheid

24 Juni 2007

zondags gevoel

23 Juni 2007

Medisch

23 Juni 2007

Efteling

22 Juni 2007

Vrijdag, radioaktief dag.

22 Juni 2007

Sjabbat

22 Juni 2007

Verlies Damrak

21 Juni 2007

Donderdag

21 Juni 2007

De cel

21 Juni 2007

Thuisfront

20 Juni 2007

Gegevens

20 Juni 2007

De eerste 24 uur.

20 Juni 2007

Rot®ondes

19 Juni 2007

Deur dicht

19 Juni 2007

Nu echt dan.

19 Juni 2007

La tour de chevre

18 Juni 2007

Damocles

18 Juni 2007

MOEILIJK

17 Juni 2007

Relaxed

17 Juni 2007

Bezoek

17 Juni 2007

Zondag drukte

17 Juni 2007

foutje, bedankt

17 Juni 2007

The day after.

16 Juni 2007

oeps

16 Juni 2007

Muizenval

15 Juni 2007

Muizenissen

15 Juni 2007

Afscheid

15 Juni 2007

Aangekomen in de kibboets

13 Juni 2007

VERTREK UIT AMSTELVEEN

13 Juni 2007

d-day

12 Juni 2007

Voorbereidingen Nantes

11 Juni 2007

brief aan mijn vrienden voor vertrek
annemieke

Lieve vrienden, Ik weet bijna niet hoe ik moet beginnen want er is zoveel gebeurd de afgelopen tijd, ik word door mijn emoties heen en weer geslingerd maar ik ga het toch proberen. Zoals jullie weten ben ik in Sept 2006 en in Jan 2007 voor de laatste keer geopereerd en blijkt dat mijn tumor marker niet daalt, maar zelfs 40% de afgelopen twee maanden is toe genomen. Er moest dus wat gebeuren en Prof Pinedo zou geen Prof Pinedo zijn, als hij al niet jaren voor mij aan het rond kijken is wat ik kan doen, behalve opereren en afwachten hoe mijn tumor groeit. Hij kwam met de optie om naar Nantes te gaan in Frankrijk, waar er een methode in een vroeg stadium is, voor mijn vorm van kanker en waar ik behandeld kan worden. Na 6 maanden en vele onderzoeken, scans, beenmerg puncties en andere onderzoeken hebben we besloten dat ik het ga doen. Wat inhoud dat ik voor 2,5 maand in Nantes moet gaan wonen en in het ziekenhuis behandeld ga worden. Het moeilijke daaraan vind ik, Beryl, Nathan, Jamey en John achter te laten, niet werken, en gewoon weg uit mijn omgeving naar Frankrijk terwijl ik geen woord frans spreek. En het niet weten wat me daar staat te gebeuren, best spannend allemaal en dat is nog zacht uitgedrukt. Na heel erg lang na gedacht te hebben (mischien had ik al het JA antwoord al diep van binnen gegeven), heb ik dan de beslissing genomen om het te doen. Eigenlijk is er GEEN keus, hoe moeilijk het ook is. Niets doen, dat lost niets op, en dan weet ik het antwoord al, en dat zint mij zeker niet. Aktie ondernemen daar ben ik meer van, en dan hoop, droom, bid en wens ik, dat ik nog een heel lang leven samen met mijn gezin kan hebben, ondanks de kanker die er in mijn lichaam huist. Het vangnet zou het vangnet niet zijn als ze niet iets ondernomen hadden. Ze hebben mij ten eerste met alles ondersteund wat ik me maar kan bedenken, tot een "help annemieke Nantes door" mail aan bekenden toe. Ik ben met Nicole 29 en 30 Mei al naar Nantes geweest om kennis te maken met de arts aldaar en alles door te spreken. We hebben woonruimte in Nantes gevonden en die bekeken, afijn alles is geregeld wat er geregeld moest worden. Nu is de het zover, ik vertrek met Nicole as Donderdag 14 Juni in de ochtend met de auto naar Nantes en oh wat ben ik nu nerveus. Als we aan komen tja dan zitten we in de bungalow die we gehuurd hebben voor 2,5 maand, maar de volgende dag gaat het beginnen. Vrijdag 15 Juni is de eerste injectie. Wat houdt dat in................................. Om 14.00 krijg ik de 1ste injectie, het lijkt wel een executie moment, (van de kanker) zo voelt het voor mij. Dit is het spannendste, want hoe reageerd mijn lichaam erop en krijg ik geen alergische reactie. Er staat op dat moment een batterij aan artsen om me heen, tot een reanimatie team aan toe, en tja waar kan je beter een hartaanval krijgen dan in het ziekenhuis. Het enige nadeel is, als ik een allergische reactie krijg dan stoppen ze direct de behandeling, en dat zou een zware tegenvaller zijn. MAAR dat gebeurd niet, ik zal daar goed doorheen komen en na een paar uur mag ik dan het ziekenhuis verlaten, en op naar de bungalow voor Nicole en mij een shabbat maaltijd maken. Tot dinsdag 19 Juni gebeurd er dan niets, maar Dinsdag 19 Juni moet ik weer het ziekenhuis in, dan krijg ik de 2de injectie, door een robot ingespoten en ga ik de isoleer cel in, de deuren gaan dicht voor een week. Dit is heftig voor mij geen mensen om me heen en totaal op mezelf aangewezen zijn. Als dit mijn reding is, heb ik het er zelfs graag voor over. Hopelijk werkt de laptop in de cel en anders is er nog altijd mijn telefoon, en die zal ik dan ook hard nodig hebben. Maandag 25 Juni is de vrijlating, als ik nog niet mensen schuw ben geworden, dan mag ik het ziekenhuis uit. Graag de fanfare en de olifanten voor het ziekenhuis!!!! Dan volgt er een periode tot ongeveer 28 Augustus, dat ik me 3 dagen per week in het ziekenhuis moet laten checken op mijn bloed en andere dingen. Wel mag ik in de bungalow blijven en hoef ik niet in het ziekenhuis te slapen, wat heel fijn zal zijn. Ik heb geen idee hoe ik me ga voelen, hoe ziek ik zal zijn / of niet, hoe ik het aan kan. Één ding weet ik wel, ik heb steun nodig, alleen kan ik het niet, en alsjeblieft steun mijn gezin, Beryl, Nathan en John ook daarin. Nicole is natuurlijk geweldig, met haar gezin achter haar, hoe ze mij steunt. Het lijkt mij NU heerlijk om mails te krijgen, telefoontjes, bezoek etc maar laten we het wel plannen en als het om wat voor reden voor mij niet gaat laat ik het weten. Hier de volgende gegevens die van belang zijn. Mobile telefoon Annemieke in Frankrijk 0033637842276 John 06-50212021 Nicole 06-21848533 Adres in Frankrijk : Citea Nantes L'Aubiniere Chem. du Chteau de l'Aubiniere2 rue des Citrines 44300 Nantes France Mocht je langs willen komen laat het dan wel eerst even weten, dan kan ik ervoor zorgen dat je daar een bungalow kan huren, of bij mij kan intrekken. Ik wil iedereen bedanken die het mogelijk heeft gemaakt op emotioneel gebied, financieel gebied en met welke manier van steun dan ook, dat ik naar Nantes kan gaan om deze kuur te ondergaan. Zonder deze mensen die zo spomtaan hebben gereageerd had ik niet weg kunnen gaan en daar ben ik jullie dan ook heel dankbaar voor. Echt geweldig hoe de reacties waren en zijn, en daarvoor alleen al ga ik ervoor zorgen dat ik zal genezen. Heel erg veel liefs en tot gauw. Annemieke PS wie mijn vorige site uit 2003 wil lezen, het adres is: http://members.lycos.nl/annemiekeraatsie/

Actief sinds 21 Dec. 2006
Verslag gelezen: 392
Totaal aantal bezoekers 165333

Voorgaande reizen:

30 November -0001 - 30 November -0001

Mijn eerste reis

Landen bezocht: