Beth Shalom

Door: Annemieke

Blijf op de hoogte en volg annemieke

10 Juli 2007 | Frankrijk, Nantes

Hoe moe kan je zijn van niets doen?
Daar zijn wij nu ondertussen wel achter, het bestaat echt.
Niets doen voor twee vrouwen zoals wij is één van de ergste dingen die ons kan overkomen.
We worden altijd vreselijk vroeg wakker, maar we hebben onze plannen hier totaal omgegooid, want dan duurt de dag zo lang, normaal is 24 uur in een dag echt veels te kort en slaap ik dan ook maar rond de 5 uur, maar hier is 24 uur veels te lang.
Waarom hebben ze de dagen in Nantes zo lang gemaakt???
We staan op en kijken als eerste op de site worden er nog leuke berichten geschreven, de laatste tijd valt dat tegen, voel je zeker niet persoonlijk aan gesproken maar voor ons minder werk qua lezen.
Dan wat internetten en ontbijten of heet dat dan al lunchen, ach ja wat maakt het uit, het is voedertijd, daar doen we dan ook zeer ons best op en er komt steeds meer verrassends uit de keuken.
Nog een probleem, veel eten en geen beweging, need I to say more....
Dan naar mijn vrienden, de Karrevoer, we hebben altijd wel wat van ze nodig en het is het uitje van de dag, overdekt want het regent hier constant in deze prachtige groene omgeving.
Volgende keer Prof Pinedo graag een behandeling in een wat zonniger klimaat als we mogen en kunnen kiezen.
We zijn alweer moe, op naar huis middag dutjes doen, want we moeten zeer actief zijn voor het avond eten te maken, wat een zware klus is voor twee personen.
Ik ben zo blij dat ik geen rollator heb, het idee om dat ding voor me uit te duwen daar word ik al moe van.
Na een heerlijk diner waar ik me de gehele dag al op verheug komt het afwassen en dan is het alweer bijna bedtijd, poeh wat een dag hebben we dan achter de rug.
Het idee om naar Beth Shalom (bejaardenhuis)te gaan daar word ik nu al moe van, ik vermoed dat ze daar zelfs nog te actief voor ons zijn.
Dit niets doen nekt ons, dat ik kanker heb oke maar niets doen is nog veel erger.
Als je thuiswerk voor ons hebt, heel graag, punnikken, macrameen, kruiswoordpuzzels oplossen, kom maar op, van ellende nemen we al het thuiswerk nu aan, alleen garnalen pellen nee, dan gaat het teveel stinken.
Gelukkig morgen ochtend een uitje naar het ziekenhuis om 10.00 voor een bloed onderzoek, ik hou jullie op de hoogte vanuit rustoord Nantes.
Liefs Annemieke

  • 09 Juli 2007 - 23:05

    Esther:

    Geachte familie in rustoord Nantes,
    hier is het een ook een rustoord eindelijk wat tijd voor mijzelf de pubers incl.man liggen in bed.Rust na de hele dag al die gasten om mij heen te hebben nog 10 weken de een na de andere puber komt binnen stappen en als ze binnen zijn dan zijn ze ook binnen en aanwezig, eten drinken en rommel maken en niets opruimen.Dat mag ma doen maar ja Annemieke ik hoor het je denken!! en eerlijk gezegd heb je daar ook gelijk in druk maar ook wel gezellig en hopelijk gaat het weer hier ook eens opknappen dan kunnen ze lekker naar buiten om andere leuke dingen te doen.En ik hoop dat het weer daar ook opknapt dan kunnen jullie lekker zwemmen in dat zwembad of hoort dat niet bij jullie bungalo? Nou ik ga ook maar eens aanstalten maken. Lieverd succes morgen en hopen op goed nieuws. Hou je taai, nog ff kus Esther.

  • 09 Juli 2007 - 23:08

    Meine:

    Dag lieve vermoeide oudjes,
    allereerst nog even mijn medeleven met Nicole's zware verlies. Ik kan me voorstellen dat je het vreselijk vindt zo je geheugen kwijt te raken, vooral foto's zijn nu eenmaal onvervangbaar. Ik hoop dat je thuis nog wat afdrukken hebt!

    Er is niets vermoeiender dan niets doen!
    Behalve dan als er muizen in je lijf gatenkaas aan het maken zijn.
    Ga, voor mijn part, als een stelletje oude wijffies, wandelen, jeux de boules doen of simpel weer op jacht naar zo'n bescheiden optrekje.

    Hier is het ook een "beetje" nat, voor het weekend verwachten de profeten weer zomer. Lang zal het niet duren, het wachten op warmte wordt meteen weer afgestraft door opnieuw donder en regen.

    Miek, veel sterkte morgen in het ziekenhuis en ik hoop dat de uitslagen uitstekend zullen zijn!

    Groeten, liefs en kus
    Meine

  • 10 Juli 2007 - 06:40

    Carla:

    He Annemiekje en Nicole,
    Ja dat valt niet mee, dat vele niks doen...Ik zie het hier thuis ook, the kids hebben inmiddels als middelbare scholieren al 2 weken vrij, op een boekje inleveren na, en zelfs dat kost bijna teveel moeite om te doen...Verder veel hangen, computeren en in bed liggen. Zo gauw de structuur van het 'gewone' leven wegvalt is het hangen geblazen!
    Jullie zijn de hangjongeren van Nantes? Als ik die mooie foto's van jullie zie en de reportage van SBS, dan mag ik toch wel spreken van jongeren....
    Wij gaan de USA, Californie onveilig maken. Wij wensen jullie wat 'structuur' in je hangleven en hopen dat alles goed blijft gaan!
    Heel veel liefs,
    Eric en Carla

  • 10 Juli 2007 - 09:11

    Jean N.:

    Lieve Dames,
    Begrijp heel goed het gevoel van een lange dag, maar ook dat gaat voorbij. Annemieke je doet het voor het goede doel. Ik hoop dat de controle van het bloed een goed resultaat aangeeft. Cross fingers. Wel heel naar dat het weer zo slecht is.Hier dondert en bliksemt het hier van je welste en zeer zware plensbuien, het weekend 27graden, nu 16!! Vannacht heeft Chere hier geslapen, Rudy heeft haar net opgehaald. Ze was zoals altijd heel lief. Vanmiddag ga ik oudjes opzoeken en vanavond feest: Marjan Berk 75 jaar. Al iets vernomen over de laptop?? en de camera?? Ik heb wel een vloekje geroepen, maar helpt niet. Nicole heb je nog je geheugen kunnen opfrissen?
    Ga nu een reactie sturen naar Thailand, die dames hebben het wel naar hun zin. Vooral de tijgers daar had ik wel bij willen zijn, doodeng, zitten die onder de dope? Zij wel hoop ik, de wielrenners krijgen op hun donder, etc. Hebben jullie nog een beetje behoorlijke T.V.? of alleen Tour de France?Als ze langs Nantes komen kunnen jullie lan gs de weg staan ze aanmoedigen!!! Lijkt me heel leuk, maar wel met een oranje GROTE HOED op. Dat is het voor nu, hebben jullie weer wat te lezen!
    Sterkte en liefs, Jean N.

  • 10 Juli 2007 - 15:14

    Coby Biemans:

    Hallo Annemieke,

    Ik ben een vriendin van Froukje van Baalen en ik ben vanaf het begin op de hoogte gehouden van je situatie. Eerst je geweldige trouwerij op Barbedos en daarna je trauma's. Ik weet niet zo goed hoe ik je kan helpen. Ik voel me nutteloos en ik zou je graag op een of andere manier willen helpen. In ieder geval laat ik je weten grote bewondering voor jou te hebben en je vechtlust geweldig te vinden. Ik wens je alle kracht toe die je kunt gebruiken. Ik heb me op je site aangemeld en verwacht ik dat ik vanaf nu jouw mails ook krijg. Misschien krijg ik een idee hoe ik jou op e.e.a. manier kan helpen. Voor nu heel veel sterkte.
    Coby Biemans

Reageer op dit reisverslag

Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley

Verslag uit: Frankrijk, Nantes

Mijn eerste reis

Lieve vrienden,

Ik weet bijna niet hoe ik moet beginnen want er is zoveel gebeurd de afgelopen tijd, ik word door mijn emoties heen en weer geslingerd maar ik ga het toch proberen.

Zoals jullie weten ben ik in Sept 2006 en in Jan 2007 voor de laatste keer geopereerd en blijkt dat mijn tumor marker niet daalt, maar zelfs 40% de afgelopen twee maanden is toe genomen.
Er moest dus wat gebeuren en Prof Pinedo zou geen Prof Pinedo zijn, als hij al niet jaren voor mij aan het rond kijken is wat ik kan doen, behalve opereren en afwachten hoe mijn tumor groeit.
Hij kwam met de optie om naar Nantes te gaan in Frankrijk, waar er een methode in een vroeg stadium is, voor mijn vorm van kanker en waar ik behandeld kan worden.
Na 6 maanden en vele onderzoeken, scans, beenmerg puncties en andere onderzoeken hebben we besloten dat ik het ga doen.
Wat inhoud dat ik voor 2,5 maand in Nantes moet gaan wonen en in het ziekenhuis behandeld ga worden.
Het moeilijke daaraan vind ik, Beryl, Nathan, Jamey en John achter te laten, niet werken, en gewoon weg uit mijn omgeving naar Frankrijk terwijl ik geen woord frans spreek.
En het niet weten wat me daar staat te gebeuren, best spannend allemaal en dat is nog zacht uitgedrukt.
Na heel erg lang na gedacht te hebben (mischien had ik al het JA antwoord al diep van binnen gegeven), heb ik dan de beslissing genomen om het te doen.
Eigenlijk is er GEEN keus, hoe moeilijk het ook is.
Niets doen, dat lost niets op, en dan weet ik het antwoord al, en dat zint mij zeker niet.
Aktie ondernemen daar ben ik meer van, en dan hoop, droom, bid en wens ik, dat ik nog een heel lang leven samen met mijn gezin kan hebben, ondanks de kanker die er in mijn lichaam huist.

Het vangnet zou het vangnet niet zijn als ze niet iets ondernomen hadden.
Ze hebben mij ten eerste met alles ondersteund wat ik me maar kan bedenken, tot een "help annemieke Nantes door" mail aan bekenden toe.
Ik ben met Nicole 29 en 30 Mei al naar Nantes geweest om kennis te maken met de arts aldaar en alles door te spreken.
We hebben woonruimte in Nantes gevonden en die bekeken, afijn alles is geregeld wat er geregeld moest worden.

Nu is de het zover, ik vertrek met Nicole as Donderdag 14 Juni in de ochtend met de auto naar Nantes en oh wat ben ik nu nerveus.
Als we aan komen tja dan zitten we in de bungalow die we gehuurd hebben voor 2,5 maand, maar de volgende dag gaat het beginnen.
Vrijdag 15 Juni is de eerste injectie.
Wat houdt dat in.................................
Om 14.00 krijg ik de 1ste injectie, het lijkt wel een executie moment, (van de kanker) zo voelt het voor mij.
Dit is het spannendste, want hoe reageerd mijn lichaam erop en krijg ik geen alergische reactie.
Er staat op dat moment een batterij aan artsen om me heen, tot een reanimatie team aan toe, en tja waar kan je beter een hartaanval krijgen dan in het ziekenhuis.
Het enige nadeel is, als ik een allergische reactie krijg dan stoppen ze direct de behandeling, en dat zou een zware tegenvaller zijn.
MAAR dat gebeurd niet, ik zal daar goed doorheen komen en na een paar uur mag ik dan het ziekenhuis verlaten, en op naar de bungalow voor Nicole en mij een shabbat maaltijd maken.

Tot dinsdag 19 Juni gebeurd er dan niets, maar Dinsdag 19 Juni moet ik weer het ziekenhuis in, dan krijg ik de 2de injectie, door een robot ingespoten en ga ik de isoleer cel in, de deuren gaan dicht voor een week.
Dit is heftig voor mij geen mensen om me heen en totaal op mezelf aangewezen zijn.
Als dit mijn reding is, heb ik het er zelfs graag voor over.
Hopelijk werkt de laptop in de cel en anders is er nog altijd mijn telefoon, en die zal ik dan ook hard nodig hebben.

Maandag 25 Juni is de vrijlating, als ik nog niet mensen schuw ben geworden, dan mag ik het ziekenhuis uit.
Graag de fanfare en de olifanten voor het ziekenhuis!!!!
Dan volgt er een periode tot ongeveer 28 Augustus, dat ik me 3 dagen per week in het ziekenhuis moet laten checken op mijn bloed en andere dingen.
Wel mag ik in de bungalow blijven en hoef ik niet in het ziekenhuis te slapen, wat heel fijn zal zijn.

Ik heb geen idee hoe ik me ga voelen, hoe ziek ik zal zijn / of niet, hoe ik het aan kan.
Één ding weet ik wel, ik heb steun nodig, alleen kan ik het niet, en alsjeblieft steun mijn gezin, Beryl, Nathan en John ook daarin.
Nicole is natuurlijk geweldig, met haar gezin achter haar, hoe ze mij steunt.

Het lijkt mij NU heerlijk om mails te krijgen, telefoontjes, bezoek etc maar laten we het wel plannen en als het om wat voor reden voor mij niet gaat laat ik het weten.

Hier de volgende gegevens die van belang zijn.

Mobile telefoon Annemieke in Frankrijk
0033637842276

John 06-50212021

Nicole 06-21848533

Adres in Frankrijk :
Citea Nantes L'Aubiniere
Chem. du Chteau de l'Aubiniere2 rue des Citrines
44300 Nantes
France

Mocht je langs willen komen laat het dan wel eerst even weten, dan kan ik ervoor zorgen dat je daar een bungalow kan huren, of bij mij kan intrekken.

Ik wil iedereen bedanken die het mogelijk heeft gemaakt op emotioneel gebied, financieel gebied en met welke manier van steun dan ook, dat ik naar Nantes kan gaan om deze kuur te ondergaan.
Zonder deze mensen die zo spomtaan hebben gereageerd had ik niet weg kunnen gaan en daar ben ik jullie dan ook heel dankbaar voor.
Echt geweldig hoe de reacties waren en zijn, en daarvoor alleen al ga ik ervoor zorgen dat ik zal genezen.

Heel erg veel liefs en tot gauw.

Annemieke


PS wie mijn vorige site uit 2003 wil lezen, het adres is:
http://members.lycos.nl/annemiekeraatsie/

Recente Reisverslagen:

15 September 2007

40 JAAR, nooit verwacht !

30 Augustus 2007

Uitslag en de zenuwen !!!!

29 Augustus 2007

Nederlandse scans

21 Augustus 2007

Ik leef weer !

19 Augustus 2007

Eindelijk

18 Augustus 2007

Home sweet home

14 Augustus 2007

Bijna 40.

13 Augustus 2007

laatste Maandag ?????

10 Augustus 2007

Oh-oh, here we come,

09 Augustus 2007

Goed nieuws, de Donderdag check.

09 Augustus 2007

Een vrije woensdag.

07 Augustus 2007

De dinsdag check.

06 Augustus 2007

Een vroege maandag check.

05 Augustus 2007

Nog een rustigere Zondag

04 Augustus 2007

Een rustige zaterdag.

03 Augustus 2007

Vrijdag 03 - 08 check

02 Augustus 2007

Shit donderdag check

02 Augustus 2007

Woensdag vrij?????

01 Augustus 2007

Extra dinsdag check en beryl's birthday.

30 Juli 2007

Weer een maandag check.

30 Juli 2007

Happy Together

29 Juli 2007

Tour de France

28 Juli 2007

zaterdag injectie

28 Juli 2007

Reistips

28 Juli 2007

Vrijdag check

27 Juli 2007

Transfusie numero trois

26 Juli 2007

Te snel !

25 Juli 2007

Woensdag check

25 Juli 2007

Gewoon Dinsdag

23 Juli 2007

A l'hopital

23 Juli 2007

Maandag check

22 Juli 2007

Franse vrienden

21 Juli 2007

Mededelingen voor de land- en tuinbouw.

20 Juli 2007

Bloedplaatjes transfusie

19 Juli 2007

Ici Paris

18 Juli 2007

Nathan

18 Juli 2007

De uitslag.

18 Juli 2007

Tot snel

17 Juli 2007

Normaal ?

17 Juli 2007

Onkruid

16 Juli 2007

Hereniging

16 Juli 2007

uitslag !!!!

16 Juli 2007

Spannende dag.

15 Juli 2007

Bullshit

15 Juli 2007

Nachtleven.

14 Juli 2007

Controle

14 Juli 2007

Up-datetje

12 Juli 2007

J'accuse

12 Juli 2007

Aan al mijn franse leraren,

11 Juli 2007

We zijn vandaag zo vrolijk, zo vrolijk,...

10 Juli 2007

Raar ,bloed !!!

10 Juli 2007

Met Catootje naar de botermarkt en controle

10 Juli 2007

Beth Shalom

08 Juli 2007

Lapstropje

08 Juli 2007

Thuis gevoel.

07 Juli 2007

Disney policy

06 Juli 2007

Back op de site.

03 Juli 2007

Disney Magic

02 Juli 2007

Mickey en Minnie...

01 Juli 2007

Nog even en dan.......

01 Juli 2007

The Day before Disney

30 Juni 2007

Samenwonen

30 Juni 2007

Minder energie.

30 Juni 2007

Kippuuhzoep

29 Juni 2007

re-tours-nantes

28 Juni 2007

No internet

27 Juni 2007

Dromen zijn bedrog.

27 Juni 2007

Genoeg

27 Juni 2007

Viva la Donna

26 Juni 2007

Outlet

26 Juni 2007

Blij

25 Juni 2007

Free Willy en ook Annemieke

24 Juni 2007

retourtje nantes

24 Juni 2007

Boosheid

24 Juni 2007

zondags gevoel

23 Juni 2007

Medisch

23 Juni 2007

Efteling

22 Juni 2007

Vrijdag, radioaktief dag.

22 Juni 2007

Sjabbat

22 Juni 2007

Verlies Damrak

21 Juni 2007

Donderdag

21 Juni 2007

De cel

21 Juni 2007

Thuisfront

20 Juni 2007

Gegevens

20 Juni 2007

De eerste 24 uur.

20 Juni 2007

Rot®ondes

19 Juni 2007

Deur dicht

19 Juni 2007

Nu echt dan.

19 Juni 2007

La tour de chevre

18 Juni 2007

Damocles

18 Juni 2007

MOEILIJK

17 Juni 2007

Relaxed

17 Juni 2007

Bezoek

17 Juni 2007

Zondag drukte

17 Juni 2007

foutje, bedankt

17 Juni 2007

The day after.

16 Juni 2007

oeps

16 Juni 2007

Muizenval

15 Juni 2007

Muizenissen

15 Juni 2007

Afscheid

15 Juni 2007

Aangekomen in de kibboets

13 Juni 2007

VERTREK UIT AMSTELVEEN

13 Juni 2007

d-day

12 Juni 2007

Voorbereidingen Nantes

11 Juni 2007

brief aan mijn vrienden voor vertrek
annemieke

Lieve vrienden, Ik weet bijna niet hoe ik moet beginnen want er is zoveel gebeurd de afgelopen tijd, ik word door mijn emoties heen en weer geslingerd maar ik ga het toch proberen. Zoals jullie weten ben ik in Sept 2006 en in Jan 2007 voor de laatste keer geopereerd en blijkt dat mijn tumor marker niet daalt, maar zelfs 40% de afgelopen twee maanden is toe genomen. Er moest dus wat gebeuren en Prof Pinedo zou geen Prof Pinedo zijn, als hij al niet jaren voor mij aan het rond kijken is wat ik kan doen, behalve opereren en afwachten hoe mijn tumor groeit. Hij kwam met de optie om naar Nantes te gaan in Frankrijk, waar er een methode in een vroeg stadium is, voor mijn vorm van kanker en waar ik behandeld kan worden. Na 6 maanden en vele onderzoeken, scans, beenmerg puncties en andere onderzoeken hebben we besloten dat ik het ga doen. Wat inhoud dat ik voor 2,5 maand in Nantes moet gaan wonen en in het ziekenhuis behandeld ga worden. Het moeilijke daaraan vind ik, Beryl, Nathan, Jamey en John achter te laten, niet werken, en gewoon weg uit mijn omgeving naar Frankrijk terwijl ik geen woord frans spreek. En het niet weten wat me daar staat te gebeuren, best spannend allemaal en dat is nog zacht uitgedrukt. Na heel erg lang na gedacht te hebben (mischien had ik al het JA antwoord al diep van binnen gegeven), heb ik dan de beslissing genomen om het te doen. Eigenlijk is er GEEN keus, hoe moeilijk het ook is. Niets doen, dat lost niets op, en dan weet ik het antwoord al, en dat zint mij zeker niet. Aktie ondernemen daar ben ik meer van, en dan hoop, droom, bid en wens ik, dat ik nog een heel lang leven samen met mijn gezin kan hebben, ondanks de kanker die er in mijn lichaam huist. Het vangnet zou het vangnet niet zijn als ze niet iets ondernomen hadden. Ze hebben mij ten eerste met alles ondersteund wat ik me maar kan bedenken, tot een "help annemieke Nantes door" mail aan bekenden toe. Ik ben met Nicole 29 en 30 Mei al naar Nantes geweest om kennis te maken met de arts aldaar en alles door te spreken. We hebben woonruimte in Nantes gevonden en die bekeken, afijn alles is geregeld wat er geregeld moest worden. Nu is de het zover, ik vertrek met Nicole as Donderdag 14 Juni in de ochtend met de auto naar Nantes en oh wat ben ik nu nerveus. Als we aan komen tja dan zitten we in de bungalow die we gehuurd hebben voor 2,5 maand, maar de volgende dag gaat het beginnen. Vrijdag 15 Juni is de eerste injectie. Wat houdt dat in................................. Om 14.00 krijg ik de 1ste injectie, het lijkt wel een executie moment, (van de kanker) zo voelt het voor mij. Dit is het spannendste, want hoe reageerd mijn lichaam erop en krijg ik geen alergische reactie. Er staat op dat moment een batterij aan artsen om me heen, tot een reanimatie team aan toe, en tja waar kan je beter een hartaanval krijgen dan in het ziekenhuis. Het enige nadeel is, als ik een allergische reactie krijg dan stoppen ze direct de behandeling, en dat zou een zware tegenvaller zijn. MAAR dat gebeurd niet, ik zal daar goed doorheen komen en na een paar uur mag ik dan het ziekenhuis verlaten, en op naar de bungalow voor Nicole en mij een shabbat maaltijd maken. Tot dinsdag 19 Juni gebeurd er dan niets, maar Dinsdag 19 Juni moet ik weer het ziekenhuis in, dan krijg ik de 2de injectie, door een robot ingespoten en ga ik de isoleer cel in, de deuren gaan dicht voor een week. Dit is heftig voor mij geen mensen om me heen en totaal op mezelf aangewezen zijn. Als dit mijn reding is, heb ik het er zelfs graag voor over. Hopelijk werkt de laptop in de cel en anders is er nog altijd mijn telefoon, en die zal ik dan ook hard nodig hebben. Maandag 25 Juni is de vrijlating, als ik nog niet mensen schuw ben geworden, dan mag ik het ziekenhuis uit. Graag de fanfare en de olifanten voor het ziekenhuis!!!! Dan volgt er een periode tot ongeveer 28 Augustus, dat ik me 3 dagen per week in het ziekenhuis moet laten checken op mijn bloed en andere dingen. Wel mag ik in de bungalow blijven en hoef ik niet in het ziekenhuis te slapen, wat heel fijn zal zijn. Ik heb geen idee hoe ik me ga voelen, hoe ziek ik zal zijn / of niet, hoe ik het aan kan. Één ding weet ik wel, ik heb steun nodig, alleen kan ik het niet, en alsjeblieft steun mijn gezin, Beryl, Nathan en John ook daarin. Nicole is natuurlijk geweldig, met haar gezin achter haar, hoe ze mij steunt. Het lijkt mij NU heerlijk om mails te krijgen, telefoontjes, bezoek etc maar laten we het wel plannen en als het om wat voor reden voor mij niet gaat laat ik het weten. Hier de volgende gegevens die van belang zijn. Mobile telefoon Annemieke in Frankrijk 0033637842276 John 06-50212021 Nicole 06-21848533 Adres in Frankrijk : Citea Nantes L'Aubiniere Chem. du Chteau de l'Aubiniere2 rue des Citrines 44300 Nantes France Mocht je langs willen komen laat het dan wel eerst even weten, dan kan ik ervoor zorgen dat je daar een bungalow kan huren, of bij mij kan intrekken. Ik wil iedereen bedanken die het mogelijk heeft gemaakt op emotioneel gebied, financieel gebied en met welke manier van steun dan ook, dat ik naar Nantes kan gaan om deze kuur te ondergaan. Zonder deze mensen die zo spomtaan hebben gereageerd had ik niet weg kunnen gaan en daar ben ik jullie dan ook heel dankbaar voor. Echt geweldig hoe de reacties waren en zijn, en daarvoor alleen al ga ik ervoor zorgen dat ik zal genezen. Heel erg veel liefs en tot gauw. Annemieke PS wie mijn vorige site uit 2003 wil lezen, het adres is: http://members.lycos.nl/annemiekeraatsie/

Actief sinds 21 Dec. 2006
Verslag gelezen: 274
Totaal aantal bezoekers 165333

Voorgaande reizen:

30 November -0001 - 30 November -0001

Mijn eerste reis

Landen bezocht: