Shit donderdag check
Door: Annemieke
Blijf op de hoogte en volg annemieke
02 Augustus 2007 | Frankrijk, Nantes
Zoals gezegd had ik om 10.20 een check en daar ging ik weer vol goede moed, alleen bij aankomst voel je soms hoe de dag gaat verlopen en dat was deze keer geen goed voorteken.
Tien minuten eerder was ik er, maar na een half uur was ik nog steeds niet geprikt en dan weet je het vaak al, dit schiet niet op ondanks dat ik alle tactieken van Nicole en Milika gebruikten.
Het geluk zat hem ook niet in de kamer, het was kamer 8 en kamer 11 het gekke getal past toch echt beter bij mij.
De verpleegster dacht ook al toen ze mij zag, ohh niet deze patiente, die is te lastig om te prikken en dan in alle opzichten en ze had daar groot gelijk in, na 6 prikpogingen, een blauwe arm en een naald die er door mij werd uitgetrokken, gaf ze het dan toch maar op, eigenlijk had ik al veel eerder aan de bel moeten trekken dat dit echt niet kan, maar oke ze verdiend ook een kans voor een keer.
De volgende verpleegster mocht een poging doen en om eerlijk te zijn de tranen stonden toen ook wel al in mijn ogen, mazzel het ging bij haar in één poging goed.
Na 15 minuten kwam er een arts binnen die mij uitlegde dat het allemaal zeer gedaald was en dat er weer een bloedtransfusie moest plaats vinden, ik maakte me ook zorgen om de witte bloedlichaampjes die veels te laag zijn en ik eisde dat Dr. Frenel kwam en zowaar hij kwam.
Na overleg werd er besloten dat ik weg kon gaan en om 16.00 een bloedplaatjes transfusie zou krijgen en dan zou hij ondertussen overleggen met Prof. Bodiere over wat te doen dat de witte bloed lichaampjes zo laag waren.
De uitslag even op een rijtje van de afgelopen week:
Do Di Ma.
Witte bloed lich. 13000 17000 13000.
Poly Neutrophiles 480 810 610.
Plaquettes 15000 28000 35000.
Het is dus zoals je kan zien erg gedaald en dat geld voor alle drie de waardes.
Mischien denk je het zijn maar getallen maar daar leef ik momenteel wel mee en dat is moeilijk om uit te leggen en ook best wel raar.
Eind van de middag was ik weer op de dagbehandeling waar de transfusie plaats vindt, John en de kinderen waren deze keer erbij, Beryl wilde dat perse en ik leg haar alles uit dus ach een bloedtransfusie moet kunnen, dan hou ik me tenminste groot.
Er was geen mogelijkheid voor verdoving, het moest snel omdat de bloedplaatjes al geariveerd waren, oke dan moet het maar, Beryl was bij me en Jamey vond het eng en stond met John op de gang.
Daar ging ze weer om een ader te zoeken, mis, mis en het bloed spoot eruit, ondertussen vertelde Beryl dat ze arts wilt worden en vond het zeer interessant.
Toch vroeg ik haar maar naar de gang te gaan, hoe stoer zij was, hoe heftiger ik het had.
Gelukkig de 3de poging lukte maar ik had een vreselijke pijn en de tranen stroomde er net zo hard uit als het bloed.
Wat een geklooi blijft het, ik ben bond en blauw na 3 maanden prikken en het is ook zo lastig om mij te prikken.
Het infuus kwam eraan te hangen en de bloedplaatjes liepen erin, ondertussen kreeg ik wel een verdovingspleister op mijn bovenbeen voor de 400,- euro injectie, ik had namelijk gehoord dat ik 7 dagen (en niet 5 zoals vorige keer) injecties krijg, omdat de witte bloedlichaampjes ook zo gedaald waren, ik voelde me zo klote, wat een tegenslag alles naar beneden, dit had ik niet verwacht.
Na een paar minuten begon het infuus pijn te doen en er kwam onmiddelijk een verpleegster die het stop zetten, een check en nog een check en het liep weer in.
Ik kreeg het vreselijk koud en warm tegelijk en voelde me niet goed worden, er waren direct een paar artsen om me heen, alles werd stop gezet, bloeddruk gemeten 98 om 46, heel laag, geen koorts, hartslag, maar zwaar overleg tussen de artsen, er werd besloten dat de transfusie niet meer mocht door lopen, er kon een allergische reactie zijn dus er werd geen enkel risico meer genomen, ik baalde en huilde, dit schiet niet op en zo gaan de waardes niet omhoog.
Alles deed pijn en ik was moe, eerst moest er nog een bloedtest worden gedaan, de zak met bloedplaatjes moet ook gecontroleerd worden, het kan zijn dat ik voor iets allergisch ben, na vele controles mocht ik naar huis maar ik moet wel om het uur de temperatuur meten en rusten.
Morgen heb ik een afspraak met prof Bodiere en krijg ik weer een injectie met nog 6 dagen te gaan voor injecties.
Vanavond om 22.00 belt Dr Frenel mij nog hoe het gaat, als er iets mis is moet ik direct naar het ziekenhuis, voor nu ga ik slapen.
Wat een klote dag, dit is zo onverwachts, gatver, maar morgen heb ik vast een betere dag en voordat ik het weet is het morgen.
Kus en liefs Annemieke
Tien minuten eerder was ik er, maar na een half uur was ik nog steeds niet geprikt en dan weet je het vaak al, dit schiet niet op ondanks dat ik alle tactieken van Nicole en Milika gebruikten.
Het geluk zat hem ook niet in de kamer, het was kamer 8 en kamer 11 het gekke getal past toch echt beter bij mij.
De verpleegster dacht ook al toen ze mij zag, ohh niet deze patiente, die is te lastig om te prikken en dan in alle opzichten en ze had daar groot gelijk in, na 6 prikpogingen, een blauwe arm en een naald die er door mij werd uitgetrokken, gaf ze het dan toch maar op, eigenlijk had ik al veel eerder aan de bel moeten trekken dat dit echt niet kan, maar oke ze verdiend ook een kans voor een keer.
De volgende verpleegster mocht een poging doen en om eerlijk te zijn de tranen stonden toen ook wel al in mijn ogen, mazzel het ging bij haar in één poging goed.
Na 15 minuten kwam er een arts binnen die mij uitlegde dat het allemaal zeer gedaald was en dat er weer een bloedtransfusie moest plaats vinden, ik maakte me ook zorgen om de witte bloedlichaampjes die veels te laag zijn en ik eisde dat Dr. Frenel kwam en zowaar hij kwam.
Na overleg werd er besloten dat ik weg kon gaan en om 16.00 een bloedplaatjes transfusie zou krijgen en dan zou hij ondertussen overleggen met Prof. Bodiere over wat te doen dat de witte bloed lichaampjes zo laag waren.
De uitslag even op een rijtje van de afgelopen week:
Do Di Ma.
Witte bloed lich. 13000 17000 13000.
Poly Neutrophiles 480 810 610.
Plaquettes 15000 28000 35000.
Het is dus zoals je kan zien erg gedaald en dat geld voor alle drie de waardes.
Mischien denk je het zijn maar getallen maar daar leef ik momenteel wel mee en dat is moeilijk om uit te leggen en ook best wel raar.
Eind van de middag was ik weer op de dagbehandeling waar de transfusie plaats vindt, John en de kinderen waren deze keer erbij, Beryl wilde dat perse en ik leg haar alles uit dus ach een bloedtransfusie moet kunnen, dan hou ik me tenminste groot.
Er was geen mogelijkheid voor verdoving, het moest snel omdat de bloedplaatjes al geariveerd waren, oke dan moet het maar, Beryl was bij me en Jamey vond het eng en stond met John op de gang.
Daar ging ze weer om een ader te zoeken, mis, mis en het bloed spoot eruit, ondertussen vertelde Beryl dat ze arts wilt worden en vond het zeer interessant.
Toch vroeg ik haar maar naar de gang te gaan, hoe stoer zij was, hoe heftiger ik het had.
Gelukkig de 3de poging lukte maar ik had een vreselijke pijn en de tranen stroomde er net zo hard uit als het bloed.
Wat een geklooi blijft het, ik ben bond en blauw na 3 maanden prikken en het is ook zo lastig om mij te prikken.
Het infuus kwam eraan te hangen en de bloedplaatjes liepen erin, ondertussen kreeg ik wel een verdovingspleister op mijn bovenbeen voor de 400,- euro injectie, ik had namelijk gehoord dat ik 7 dagen (en niet 5 zoals vorige keer) injecties krijg, omdat de witte bloedlichaampjes ook zo gedaald waren, ik voelde me zo klote, wat een tegenslag alles naar beneden, dit had ik niet verwacht.
Na een paar minuten begon het infuus pijn te doen en er kwam onmiddelijk een verpleegster die het stop zetten, een check en nog een check en het liep weer in.
Ik kreeg het vreselijk koud en warm tegelijk en voelde me niet goed worden, er waren direct een paar artsen om me heen, alles werd stop gezet, bloeddruk gemeten 98 om 46, heel laag, geen koorts, hartslag, maar zwaar overleg tussen de artsen, er werd besloten dat de transfusie niet meer mocht door lopen, er kon een allergische reactie zijn dus er werd geen enkel risico meer genomen, ik baalde en huilde, dit schiet niet op en zo gaan de waardes niet omhoog.
Alles deed pijn en ik was moe, eerst moest er nog een bloedtest worden gedaan, de zak met bloedplaatjes moet ook gecontroleerd worden, het kan zijn dat ik voor iets allergisch ben, na vele controles mocht ik naar huis maar ik moet wel om het uur de temperatuur meten en rusten.
Morgen heb ik een afspraak met prof Bodiere en krijg ik weer een injectie met nog 6 dagen te gaan voor injecties.
Vanavond om 22.00 belt Dr Frenel mij nog hoe het gaat, als er iets mis is moet ik direct naar het ziekenhuis, voor nu ga ik slapen.
Wat een klote dag, dit is zo onverwachts, gatver, maar morgen heb ik vast een betere dag en voordat ik het weet is het morgen.
Kus en liefs Annemieke
-
02 Augustus 2007 - 19:19
Elma:
Oh lieverd wat een tegenslag, maar kom op kanjer, houd vol!!!!!!!!! Je kunt het!
Knuffel,
El -
02 Augustus 2007 - 19:19
Viktor Brand:
Lieve Annemiekie,
Ik zit met je mee te janken achter de computer. Wat een kutverhaal. Maar ik weet zeker dat morgen een betere dag wordt kanjer. Wat balen dat je dit allemaal door moet maken. Hou vol meid.... wist je trouwens dat Marianne Weber een nieuwe single heeft.... "een meisje huilt"...... das pas janken!
X Viktor. -
02 Augustus 2007 - 19:50
Meine:
Lieve Annemiek,
wat een verhaal weer, da's afzien! Ik hoop dat het gauw beter gaat! Hou vol, het is voor het goede doel!!
Liefs, kus, sterkte, groeten aan Beryl, John en Jamey (is Beryl weer helemaal opgeknapt?)
Meine -
02 Augustus 2007 - 20:00
Christiaan:
Lieve Annemiek,
Ik weet ongeveer wel wat de ziekte inhoudt...
(jammer genoeg wel)
Ik zou het echt niemand kunnen toewensen dat alles plotseling zonder enige oorzaak naar beneden ging, en sowiezo the ziekte himself
Het is gewoon klote,
Ik wens je veel sterkte, er zijn overal mensen te wereld die aan je denken; niet willen dat je opgeeft, het op gegeven wordt..
Dus gebeden richting Nantes, en blijf geloven in jezelf,
Groetjes,
Christiaan (v. Anita) -
02 Augustus 2007 - 20:22
Sigrid:
Lieve Annemiek,
Ben net terug van een vakantie, ergens ten zuiden van jou.
Al ingelicht door Froukje, over hoe het met je is.
En dan nu is dit het eerste wat ik lees, je klinkt erg down.
Maar zeker weten: morgen is morgen, een nieuwe dag. En het móét gewoon beter gaan dan vandaag.
Ik ben dr in elk geval weer om elke dag te lezen en goede gedachten te sturen.
Al deed ik dat laatste ook terwijl ik 'hier' niet was: je bent en blijft in mijn gedachten!
Liefurd: hou vol.. het moet goed komen!
Liefs! en méér!
Sigrid
-
02 Augustus 2007 - 20:36
Eric:
Meid, Meid, wat een gedoe. Daar wordt je allemaal niet vrolijk van. Nou ik hoop dat het je toch het gewenste resultaat geeft. Doorbijten maar, en daar ben je geweldig goed in. Ik bel je binnenkort effe.
Sterkte van mij en Carla. -
02 Augustus 2007 - 21:36
Edith:
Lieverd,
Ja wat een klotedag, maar toch maar proberen vol te houden en ik weeet dat je dat kan. Hoop dat Beryl's buik weer tot rust gekomen is. Probeer jouw geweldige positieve energie op dit moment gewoon bij jezelf te houden, dan komt het allemaal goed.Heel veel liefs,
Edith & Bob -
02 Augustus 2007 - 21:39
Dolly:
Lieve Annemiek, John, Beryl, Jaymie, wat een afschuwelijke dag voor jou, konden wij hier maar wat voor je doen, alleen maar aan je denken en vurig hopen dat het morgen beter gaat, dat moet gewoon. Ik wens jou en je dierbaren een rustige nacht. Liefs, Dolly p.s. Hoera voor Beryl, misschien weer een dokter in de familie!!! -
02 Augustus 2007 - 22:00
Audrey:
He schat,
Wat vind ik dit ONGELOOFLIJK vervelend om te lezen! Ik heb je een paar weken slecht kunnen volgen omdat ik in de Braziliaanse wouden verkeerde, maar dit had ik allemaal niet verwacht. Ik heb zo vaak aan je gedacht de afgelopen tijd en dat blijf ik doen hoor!
Sterkte meid,ik weet dat je het kan.
liefs van Aud -
02 Augustus 2007 - 23:00
Louise:
Lieve Thelma,
Luister even goed, schat. Je gaat nu gewoon echt je rust nemen, ik ben er toch niet om te feesten, dus huisarrest. John en de kids kunnen prima het huishouden doen en jij moet natuurlijk niet overkritisch zijn. Dus niet irriteren als de wc-rollen niet zijn gewisseld, de afwasmachine nog niet is leeggeruimd, het bad nog steeds met het water van de dag ervoor staat en de hortensia nog geen water heeft gehad. HET DOET ER GEEN FUCK TOE!! Je loopt gewoon maar eens met een paar oogkleppen rond. Stop met duizend foto-albums plakken, stop met het veel te intensieve contact met onze nieuwe franse vrienden, stop met chinese lepels jatten bij de chinees. Neem je rust!!!! Als je dat niet per omgaande doet rij ik nu nog terug naar Nantes en dit is een serieus dreigement. Vergeet niet je pleistertjes te plakken voor de pijnstilling!
Verder geen tips.
Mocht je morgen niet met Bodere eruit komen bel je me maar. Ook telefonisch kan ik je steunen in het ziekenhuis. Heb me vandaag tenslotte ook netjes gedragen aan de telefoon met Frenel. Dus gewoon die hoorn in hun hand duwen als je er niet uitkomt!
Sterkte morgen, vraag de 'ijskast' alles
wat je wilt weten over het verdere verloop.
Kus, Louise -
03 Augustus 2007 - 07:05
Martin :
Maar jij red het wel :-)
soms zit 't mee en .....
je weet wat Lien gezecht heb.
knf X van Martin en Lien
-
03 Augustus 2007 - 07:16
Herma En Jeroen:
Aan je stem te horen gisteren begreep J. al al dat het niet oke was met je. (zo moe klonk je) Kom op .... annemieke hou vol! Misschien Beryl een spoedcurcus dokter worden geven en dat zij je prikt. Volgens mij kan ze dat nu al beter dan die Franse daar....
Na twee mindere dagen komen nu de goede en zonnige dagen. Neem je rust.Go for it!!!!!!!!
H & J -
03 Augustus 2007 - 09:46
Edwin:
Lieve A, dat je na zo'n klotedag nog de energie hebt om het hele verhaal voor ons op te schrijven... Goed luisteren naar Nicole: ze heeft gelijk, je hebt al je kracht nodig om de spiraal weer opwaarts te laten gaan. En dan gaat het gewoon lukken, ik weet het zeker!
Heel veel sterkte, x, Edwin
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
