Damocles
Door: Nicole
Blijf op de hoogte en volg annemieke
18 Juni 2007 | Frankrijk, Nantes
Wat doet een mens voordat 'ie een week in de isoleer gaat? Wat doet een mens die de halve kerncentrale-inhoud de volgende dag krijgt ingespoten? Wat doet een mens die tussen hoop en vrees leeft? Eigenlijk heb ik het me nooit goed afgevraagd, totdat ik Annemieke leerde kennen. Nou is Annemieke niet een doorsnee-mens. Annemieke is bijzonder.
Gisteravond tijdens het eten heeft zij mij nogmaals uit de doeken gedaan hoe te leven met het zwaard van Damocles boven je hoofd.
Ok, toegegeven, als je dan kanker krijgt is het meegenomen dat het een niet giftige vorm van kanker is, waardoor je je feitelijk, op wat kleinere ongemakken na, nooit echt ziek voelt. Maar ondanks dat geluk bij een ongeluk woekert er toch iets in je lichaam, iets wat niet te stoppen is. Er wordt wat afgescand om te ontdekken waar er zich nu weer zo'n rot tumor bevindt, weer het mes erin, weer achter de feiten aanhollen.
En dan nu een kans op een behandeling van die rot ziekte. Hopen en geloven.
Maar voor Annemieke vooral doorgaan. Doorgaan met leven en vooral veel te genieten van dat leven, samen met haar gezin. Het onbegrip van mensen negeren die niet snappen dat zij wel degelijk ziek is, ondanks die schijnbaar blakende gezondheid en eeuwige vrolijkheid. Het genieten van mensen die om haar geven en die wel degelijk begrijpen dat haar leven niet makkelijk is.
Afgelopen vrijdag was er het infuus wat ook fout had kunnen aflopen, dat realiseerde ze zich maar al te goed, maar ze nam die hindernis.
Morgen gaat dan die deur dicht, in de hoop dat die week zich een klein wonder zal gaan voltrekken. Daarna nog eens twee maanden blijven, ivm eventuele complicaties.
Annemieke vecht voor haar leven, haar leven met haar gezin.
Lieve vrienden, ga achter het toetsenbord van jullie computers zitten, stuur haar zoveel mogelijk mail of telefoneer haar helemaal stapel gek, zodat zij niet de kans krijgt om ook maar één moment daar te gaan zitten piekeren. Zorg ervoor dat ik haar oververmoeid over ongeveer een week uit haar cel ga bevrijden. Ik wil dat zij mij smeekt om alle internetverbindingen stil te leggen, het Vodafone kantoor op te blazen en eventuele ouderwetse post te verbranden. Dan hebben jullie het pas goed gedaan.
Met dank voor jullie medewerking,
Nicole
Gisteravond tijdens het eten heeft zij mij nogmaals uit de doeken gedaan hoe te leven met het zwaard van Damocles boven je hoofd.
Ok, toegegeven, als je dan kanker krijgt is het meegenomen dat het een niet giftige vorm van kanker is, waardoor je je feitelijk, op wat kleinere ongemakken na, nooit echt ziek voelt. Maar ondanks dat geluk bij een ongeluk woekert er toch iets in je lichaam, iets wat niet te stoppen is. Er wordt wat afgescand om te ontdekken waar er zich nu weer zo'n rot tumor bevindt, weer het mes erin, weer achter de feiten aanhollen.
En dan nu een kans op een behandeling van die rot ziekte. Hopen en geloven.
Maar voor Annemieke vooral doorgaan. Doorgaan met leven en vooral veel te genieten van dat leven, samen met haar gezin. Het onbegrip van mensen negeren die niet snappen dat zij wel degelijk ziek is, ondanks die schijnbaar blakende gezondheid en eeuwige vrolijkheid. Het genieten van mensen die om haar geven en die wel degelijk begrijpen dat haar leven niet makkelijk is.
Afgelopen vrijdag was er het infuus wat ook fout had kunnen aflopen, dat realiseerde ze zich maar al te goed, maar ze nam die hindernis.
Morgen gaat dan die deur dicht, in de hoop dat die week zich een klein wonder zal gaan voltrekken. Daarna nog eens twee maanden blijven, ivm eventuele complicaties.
Annemieke vecht voor haar leven, haar leven met haar gezin.
Lieve vrienden, ga achter het toetsenbord van jullie computers zitten, stuur haar zoveel mogelijk mail of telefoneer haar helemaal stapel gek, zodat zij niet de kans krijgt om ook maar één moment daar te gaan zitten piekeren. Zorg ervoor dat ik haar oververmoeid over ongeveer een week uit haar cel ga bevrijden. Ik wil dat zij mij smeekt om alle internetverbindingen stil te leggen, het Vodafone kantoor op te blazen en eventuele ouderwetse post te verbranden. Dan hebben jullie het pas goed gedaan.
Met dank voor jullie medewerking,
Nicole
-
18 Juni 2007 - 22:45
Esther:
Lieve Nicole,
ik ken je niet maar je bent een vrouw uit duizenden dit is wat je noemt een een vriendin door dik en dun.Ik zal proberen Annemieke zoveel mogelijk te maillen al vind ik het soms heel moeilijk om de juiste woorden te vinden, maar dat lost zichzelf wel op denk ik.
Ik vind het enorm knap zoals jullie alle verhalen opschrijven het eerst wat ik s,morgens doe is kijken op de site of alles goed gaat met Annemieke en dan geniet ik van jullie verhalen. De komende week zal het minder genieten worden maar ik hoop en weet eigenlijk wel zeker dat Annemieke (en jij ook) zich er doorheen zullen slaan. Ik wens jou een goede reis naar huis en we spreken elkaar weer. Ga nu nog even naar Annemiekegroetjes en tot gauw nogmaals.
Esther -
19 Juni 2007 - 19:41
Marsha:
Lieve Annemieke,
Wat doe je inderdaad een week in Isoleer? Ik zit me af te vragen wat ik zou doen. Ik denk dat ik zou mediteren; zitten, bewust ademen (in via de neus en uit via de mond) en alle gedachtes voorbij laten komen als een film. Totdat het ophoudt en je stilte ervaart.Wat een goede website is:www.thesecret.tv. Het is een boek en film en gaat over hoe je tegenslagen kan overwinnen.Wat me dan misschien ook zou helpen is veel visualiseren over hoe het leven eruit ziet als ik helemaal gezond zou zijn en niet alleeen dat maar ook gezond blijf. Hoe wil ik dan leven?Hoe ziet mijn leven er dan uit?Wat wil ik wel en wat wil ik absoluut niet meer dus weer terug naar wat dan wel.
Lieve Annemieke,ik denk aan je, stuur je liefde en heel veel moed, warmte en geduld.Alle liefs,Marsha -
19 Juni 2007 - 20:46
Sabine:
Lieve schat,
Ik denk bijna elk uur wel even aan jou, en hoe jij - bruisend, sociaal dier - nu zo alleen in die isoleercel zit... Hoe ga je dat volhouden... Maar je weet waar het voor is, en hopelijk helpt je dat.
Ik ga even een mop vertellen die Yann (nu 11 1/2 jaar) mij vandaag vertelde... Hopelijk wordt je hier vrolijk van.
Hoe heet het ding dat met een noodvaart de vrouwelijk schaamstreek in komt duiken???
Een Bef16!!!
Nou lieverd, ga maar lekker slapen straks, als je morgen wakker wordt is er al bijna weer 1 dag voorbij!
Houdt vol schat. Je kan het!
Dikke omhelzing,
Sabine -
19 Juni 2007 - 21:48
Esther:
Hi Annemieke je eerste dag zit er nu op ik hoop dat het gaat met je? ik ga nu slapen en hoop dat jij dat ook kunt.
Kus Esther
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
