MOEILIJK
Door: Annemieke
Blijf op de hoogte en volg annemieke
18 Juni 2007 | Frankrijk, Nantes
Het is eigenlijk zo een rare situatie waar ik in zit. Ik zou nooit ervoor gekozen hbben om voor 2,5 maand naar Nantes te gaan als ik geen kanker had gehad, maar ik heb geen keus, ik wil genezen. Daarom zie ik nu ook een behoorlijke tijd mijn gezin niet, wat ik echt vreselijk vind. Vandaag realiseer ik me hoe ik altijd door moeilijke periodes heen kom. Ik hou van mijn gezin, ben dol op mijn werk en geniet ervan om bezig te zijn, dat kan zijn van het huishouden tot sociale contacten. Dat doe ik allemaal ook om niet aan die shit kanker te denken, als ik dat doe word ik heel angstig en dat laat ik bijna aan niemand zien en dat wil ik ook niet. Ik ben de gezellige, stoere, lachende Annemieke voor andere. Vandaag kijk ik naar mezelf en ben bang voor wat komen gaat. Ik ben zo blij dat Nicole hier is en dat ik niet alleen ben. Ze bedenkt aldoor wel wat en maakt gein met me, ik kan me geen betere therapie wensen. Dit klinkt mischien raar voor andere, maar ik weet donders goed waarom ik hier ben. Ik ben hier om mijn leven te verlengen en liefst zo lang mogelijk, en ondanks dat ik hier ben weet ik niet of deze behandeling aan slaat, dat is weer afwachten, dat is een spanning die ik alleen voel en mensen die van me houden ook een klein beetje. Het is heerlijk om tussen door zo'n lol met elkaar te hebben en die spanning even te vergeten alhoewel het altijd in mijn achterhoofd mee speelt. Vrijdag was vreselijk spannend en gelukkig is het goed gegaan, nu morgen, de isoleer periode en de weken die gaan volgen. Ik heb 7 jaar geleden besloten dat ik van iedere dag zal genieten en dat lukt niet altijd, maar nu besef ik het me des te meer. Vandaag was best een moeilijke dag, morgen gebeurd het toch en hoe reageert mijn lichaam. Nicole zegt dan niets en zegt alleen kom we gaan lekker en stuk langs de Loire rijden, op één of andere manier hebben we dan toch weer lol en kan ik mijn gedachte verzetten. We hebben uren gereden en kwamen uit bij La Baule en hebben daar in het zonnetje thee met appeltaart gegeten. Ik geniet dan en de tranen stromen dan over mijn wangen. Geluk, bangheid, emotie, de kinderen, kut kanker, wat is het leven toch mooi en ik wil niet dood, spelen dan door mijn hoofd. Nicole wandelt een stukje en ik geniet ondanks al die tegenstrijdige gevoelens. Morgen ben ik er ondanks al deze gevoelens klaar voor, ik wil namelijk blijven lachen en dat met iedereen die van me houdt. Als ik uit de isoleercel kom dan zullen de eerste weken makkelijker zijn, maar na 3 weken ongeveer gaat mijn bloed reageren heeft de arts gezegd, en zal ik vele bloedtransfusies krijgen, dat zal ook heftig worden, maar ik weet waar ik het voor doe. Nogmaals wil ik iedereen bedanken die door de financiele steun die ze mij hebben gegeven deze unieke kans voor mij mogelijk hebben gemaakt.
Morgen gaat de deur dicht van de cel, maar wellicht de deur open voor een langer leven.
Liefs, Annemieke
Morgen gaat de deur dicht van de cel, maar wellicht de deur open voor een langer leven.
Liefs, Annemieke
-
18 Juni 2007 - 21:02
Froukje:
Lieve meid, het enige wat ik kan zeggen is dat ik je heel veel sterkte wens en je komt er door daar ben ik van overtuigd.
Dikke kus, Froukje -
18 Juni 2007 - 21:30
Zimra:
Ik ken je, ik voel je, ik bergijp je en ik houd van je. Ik heb je vaker gezegd, tot 120! dat gaat ons beide lukken. Jou taak in deze wereld is gein maken, LOL trappen, lief zijn en houden van. Daar werk je aan en DAT gaat je lukken.
Nicole, TOP WIJF. Ongelooflijk wat je voor Annemieke doet.
De ene deur opent zich voor de andere, zoals je zelf zegt, een deur naar een lang en goed leven.
Dikke, dikke kus.
Zimra. -
18 Juni 2007 - 21:33
Ineke:
Lieve schat,
We willen je voor de komende dagen heel veel sterkte en kracht toe wensen. We zullen veel aan je denken. Je gaat het redden ik weet het zeker. En denk eraan, When the Lord is closing a door, somewhere he opens a window!!!!!!!
Hele dikke kus,
WIlco, Ineke en Rodney -
18 Juni 2007 - 22:01
Fleur:
liever annemiek,
heel veel sterkte de komende dagen. is niets voor jou zo alleen in een cel... jij bent t liefst met andere mensen, hoe meer zielen hoe meer vreugde heb ik altijd het idee. bang zijn op dit moment is niet meer dan normaal denk ik, dat is menselijk. maar vergeet niet dat al die zielen de komende week heel dicht bij je zijn ook al zie je ze niet. ik denk aan je en ga je bestoken met telefoontjes en smsjes want jou kennende staat je mobiel gewoon aan toch?
je moet het even zonder mijn lieve mama doen de komende dagen. ik vind het heel bijzonder hoe ze je daar, maar ook hier altijd, ondersteunt. we missen haar wel, maar jij hebt haar daar het hardste nodig op dit moment. jij bent heel belangrijk voor haar, maar dat wist je al. zij en wij willen het aller beste voor jou en dat is, hoe kut ook, nu de isoleercel. een paar dagen afzien, maar denk maar aan wat je daarna nog allemaal gaat beleven. het leven is inderdaad veel te mooi en met jou willen wij nog heel veel jaren gezellig seideren, lachen, lol trappen, gekke dingen meemaken, thee drinken en cake eten ;),en gewoon genieten van alles.
dus lieve annemiek, nomaals heel veel sterkte,ik ben bij je in gedachten...
dikke kus, fleur -
18 Juni 2007 - 22:58
Esther:
Lieve A, zoals Nicole je ook wel noemt.
Het is weer een mooi verhaal goed dat je schrijft hoe je je voelt en wat je voelt.
Voor morgen en de komende week wens ik je veel sterkte en samen met Nicole en al je vrienden gaan we je er door heen helpen hoor nogmaals hou je taai en ik spreek je gauw weer. Voor nu dikke en probeer lekker te slapen.
Esther -
18 Juni 2007 - 23:05
Esther:
KUS bedoel ik he!!!!!!!!!!
Daaaaaag
Esther. -
19 Juni 2007 - 08:07
Edith:
Heel veel sterkte lieverd.
Ik wou dat ik die olifanten tot mijn beschikking had om je te verwelkomen als je uit de cel wordt vrijgelaten volgende week. We duimen en denken aan je. Kussen
Edith & Bob -
19 Juni 2007 - 10:29
Sjoerd:
Sterkte de komende week en wat een geweldig stuk text hierboven wat recht uit je hart kwam.
liefs sjoerd -
19 Juni 2007 - 15:20
Christo:
Lieve Annemieke.
Alles wat ik nu denk, heb ik al eens gezegd. Je bent sterk, aardig, sterk, lief en 5 jaar lang een goede collega geweest. Wens je veel sterkte de komende maanden en weet dat er tientallen mensen aan je denken. Zoals Nicole al eerder schreef: "Annemieke is bijzonder". Christo
-
19 Juni 2007 - 19:53
Marlayne:
Lieve schat,
Wat kan ik zeggen? Met tranen in mijn ogen lees ik je verhaal en weet geen woorden te vinden die je ook maar iets zullen helpen. Misschien dat de wetenschap dat ik aan je denk en dat ik zeker weet dat ik niet de enige ben je een beetje kracht geven. Wij (de SBS posse) volgen je op de voet en gaan ervan uit dat je de eerste de beste onbenul die de volgende keer misplaatst de studio inwandelt weer een ernorme gevatte sneer toewerpt zoals alleen jij dat kan! ;-)
Alle liefs.
Marlayne
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
