Vrijdag 03 - 08 check
Door: Annemieke
Blijf op de hoogte en volg annemieke
03 Augustus 2007 | Frankrijk, Nantes
Vroeg ging ik alweer op pad naar deze keer "Hotel dieu" dat is het hoofd ziekenhuis midden in Nantes waar ik met Prof. Bodiere had afgesproken.
Gelukkig had ik goed geslapen vanacht na een zeer vermoeiende dag gisteren.
Een zenuwachtig gevoel had ik over me, het is toch raar wat er in je lichaam allemaal gebeurd, alle waardes die zo laag zijn en je kan er helemaal niets aan doen, je ziet het ook niet en dat is zo moeilijk.
Iedereen denkt vaak dat het wel mee valt, ook door mijn eigen schuld, want ik wil niets laten merken, maar nu voel ik me echt niet oke en dat ben ik niet gewend.
De weg naar de nucleaire afdeling wist ik nog precies, de eerste kennismakings afspraak hadden Nicole en ik daar, dus ik deed exact hetzelfde als toen.
De auto tot de receptie rijden en ik melde dat ik een afspraak met Prof. Bodiere had, dat ik uit Nederland kom en geen Frans spreek.
Binnen 2 minuten stond mijn auto voor het ziekenhuis, normaal alleen bestemd voor taxi's, maar het werkte weer.
De nucleaire afdeling is altijd in de kelder bij een ziekenhuis dus ook hier in Nantes en daar ging ik gelijk naar toe.
Bij de balie stelde ik mij in het Engels voor en voor wie ik kwam, direct kwam Prof. Bodiere eraan en gingen we naar haar kamer.
Ze liet merken dat ze ook ongerust was over de waardes, ze heeft veel nieuwe dingen uitgelegd en het meest interessante van alles was toch wel dit.
Hier in Nantes zijn ze gespecialiseerd in mijn vorm van kanker, ze vermoeden voor bijna 95 % dat deze vorm ook altijd in je beenmerg gaat zitten, alleen kunnen ze dat niet direct bewijzen, er zijn wel verschillende proefschriften over geschreven door ze.
Het belangrijkste wat je beenmerg doet is je bloed aanmaken, rode, witte bloedlichaampjes en bloedplaatjes, dus zeer essentieel.
Wat ze nu aan mijn waardes kunnen zien is dat het zeer hoogst waarschijnlijk ook bij mij, net als bijna alle gevallen, in mijn beenmerg zal zitten, wat het niet erger maakt want de tumorwaardes die ik heb zijn hetzelfde.
Wat we wel hier hebben ondekt is dat het in mijn lever zit op 2 plekken en nu dan ook in mijn beenmerg, ik vind dit erg fijn om te weten want dan kan je er iets mee.
Dat schijnt ook de reden te zijn dat mijn waardes nu ook zo schommelen, het muizenspul (om het simpel te noemen) is aan het werk op de plekken waar tumoren zitten en het wordt aangepakt, wat de bedoeling is, op zich dus een hele goeie zaak.
Wel weer nieuwe informatie en dat moet ik verwerken, het gesprek met Bodiere was erg prettig en ze nam de tijd, het was een één op één gesprek en dat vond ze prettig merkte ik, we hebben zeker 1,5 uur gesproken, ze nam duidelijk de tijd.
Mijn bloed werd geprikt, vandaag in één keer goed gelukkig, om te kijken hoe de waardes vandaag zijn.
Binnen 10 minuten kwam Bodiere zelf naar de wachtkamer om me te halen, de uitslag was verassend.
Mijn Bloedplaatjes waren van 15.000 naar 31.000 gestegen, de poly. neutrophiles waren van 480 naar 1710 gestegen ongelovelijk, de leucocytes waren van 1,3 naar 2,74 gestegen.
Deze gigantische stijging was zeer merkwaardig dus Bodiere wilde overleg met de afdeling hematologie, er kwamen 4 artsen binnen en er werd druk in het engels overleg gevoerd en ik mocht mee denken, wat heel prettig was.
Waar ze steeds op terug kwamen was toch mijn beenmerg verhaal.
Gisteren heb ik de eerste 400,- injectie daarvoor gekregen en dat moet het beenmerg stimuleren om het zelf meer aan te maken, wat dus zeer goed gelukt was, maar het kan zomaar opeens weer naar beneden dalen, dit zegt niets.
De bloedplaatjes zijn nog wel steeds gevaarlijk laag, dat komt door de mislukte transfusie van gisteren, na overleg werd er besloten om vandaag geen transfusie te doen maar hoogst waarschijnlijk, en alles hangt weer af van de waardes, maandag na de bloedcheck, dan wel eerst met een anti allergie medicatie injectie.
Ze drukte mij weer op mijn hart om zeer rustig en voorzichtig aan te doen, er is gevaar voor binnenwaardse bloedingen.
Vanochtend had ik een verdovingspleister op gedaan voor de 400,- injectie op mijn boven been, en die moest er nog in, ik had hem in mijn handtas in een plastic zakje met een koelelement, ook een bizare situatie.
Een verpleegster bracht hem op deze plek in en ondanks de 3 uur dat ik de pleister op had, voelde ik hem toch, gelukkig niet zo heftig als gisteren.
Bodiere en de andere artsen legde mij ook uit dat ik dit weekend zeer hevige pijn aanvallen in mijn bot zou gaan voelen en dat komt weer door de stimulatie van het beenmerg door deze injectie.
De afspraak is nu zaterdag en zondag naar het ziekenhuis de injectie laten inbrengen, maandag weer alle checks doen en dat is weer zeer belangrijk.
Prof. Bodiere zie ik in Oktober weer, zij gaat nu 4 weken op vakantie, ik moet dan wel in Nederland na terug komst, mijn CEA en calcitonine, dat zijn tumorwaardes via het bloed laten checken en een aantal scans laten doen maar dat weet Prof Pinedo wel.
Vandaag heb en doe ik het rustig aan, thuis in het huisje, veel slapen, in het zonnetje af en toe zitten en niets doen, ik luister naar alle raad van iedereen.
De kinderen spelen rustig in het zwembad en John is belboy geworden, de bel staat naast me en als er iets is mag ik bellen, altijd al willen doen.
Ik voelde me vanochtend verward maar nu komt de andere Annemieke weer langzaam naar boven ondanks dat ik het rustig aan doe.
Ik geloof namelijk echt dat ik de eerste patient ga worden die gaat genezen, en daar horen ook moeilijke dagen bij en heftige/pijnlijke momenten, nou dat moet dan maar zo zijn.
Ik ga toch winnen ondanks deze moeilijke maanden.
Liefs en een hele dikke kus Annemieke
Gelukkig had ik goed geslapen vanacht na een zeer vermoeiende dag gisteren.
Een zenuwachtig gevoel had ik over me, het is toch raar wat er in je lichaam allemaal gebeurd, alle waardes die zo laag zijn en je kan er helemaal niets aan doen, je ziet het ook niet en dat is zo moeilijk.
Iedereen denkt vaak dat het wel mee valt, ook door mijn eigen schuld, want ik wil niets laten merken, maar nu voel ik me echt niet oke en dat ben ik niet gewend.
De weg naar de nucleaire afdeling wist ik nog precies, de eerste kennismakings afspraak hadden Nicole en ik daar, dus ik deed exact hetzelfde als toen.
De auto tot de receptie rijden en ik melde dat ik een afspraak met Prof. Bodiere had, dat ik uit Nederland kom en geen Frans spreek.
Binnen 2 minuten stond mijn auto voor het ziekenhuis, normaal alleen bestemd voor taxi's, maar het werkte weer.
De nucleaire afdeling is altijd in de kelder bij een ziekenhuis dus ook hier in Nantes en daar ging ik gelijk naar toe.
Bij de balie stelde ik mij in het Engels voor en voor wie ik kwam, direct kwam Prof. Bodiere eraan en gingen we naar haar kamer.
Ze liet merken dat ze ook ongerust was over de waardes, ze heeft veel nieuwe dingen uitgelegd en het meest interessante van alles was toch wel dit.
Hier in Nantes zijn ze gespecialiseerd in mijn vorm van kanker, ze vermoeden voor bijna 95 % dat deze vorm ook altijd in je beenmerg gaat zitten, alleen kunnen ze dat niet direct bewijzen, er zijn wel verschillende proefschriften over geschreven door ze.
Het belangrijkste wat je beenmerg doet is je bloed aanmaken, rode, witte bloedlichaampjes en bloedplaatjes, dus zeer essentieel.
Wat ze nu aan mijn waardes kunnen zien is dat het zeer hoogst waarschijnlijk ook bij mij, net als bijna alle gevallen, in mijn beenmerg zal zitten, wat het niet erger maakt want de tumorwaardes die ik heb zijn hetzelfde.
Wat we wel hier hebben ondekt is dat het in mijn lever zit op 2 plekken en nu dan ook in mijn beenmerg, ik vind dit erg fijn om te weten want dan kan je er iets mee.
Dat schijnt ook de reden te zijn dat mijn waardes nu ook zo schommelen, het muizenspul (om het simpel te noemen) is aan het werk op de plekken waar tumoren zitten en het wordt aangepakt, wat de bedoeling is, op zich dus een hele goeie zaak.
Wel weer nieuwe informatie en dat moet ik verwerken, het gesprek met Bodiere was erg prettig en ze nam de tijd, het was een één op één gesprek en dat vond ze prettig merkte ik, we hebben zeker 1,5 uur gesproken, ze nam duidelijk de tijd.
Mijn bloed werd geprikt, vandaag in één keer goed gelukkig, om te kijken hoe de waardes vandaag zijn.
Binnen 10 minuten kwam Bodiere zelf naar de wachtkamer om me te halen, de uitslag was verassend.
Mijn Bloedplaatjes waren van 15.000 naar 31.000 gestegen, de poly. neutrophiles waren van 480 naar 1710 gestegen ongelovelijk, de leucocytes waren van 1,3 naar 2,74 gestegen.
Deze gigantische stijging was zeer merkwaardig dus Bodiere wilde overleg met de afdeling hematologie, er kwamen 4 artsen binnen en er werd druk in het engels overleg gevoerd en ik mocht mee denken, wat heel prettig was.
Waar ze steeds op terug kwamen was toch mijn beenmerg verhaal.
Gisteren heb ik de eerste 400,- injectie daarvoor gekregen en dat moet het beenmerg stimuleren om het zelf meer aan te maken, wat dus zeer goed gelukt was, maar het kan zomaar opeens weer naar beneden dalen, dit zegt niets.
De bloedplaatjes zijn nog wel steeds gevaarlijk laag, dat komt door de mislukte transfusie van gisteren, na overleg werd er besloten om vandaag geen transfusie te doen maar hoogst waarschijnlijk, en alles hangt weer af van de waardes, maandag na de bloedcheck, dan wel eerst met een anti allergie medicatie injectie.
Ze drukte mij weer op mijn hart om zeer rustig en voorzichtig aan te doen, er is gevaar voor binnenwaardse bloedingen.
Vanochtend had ik een verdovingspleister op gedaan voor de 400,- injectie op mijn boven been, en die moest er nog in, ik had hem in mijn handtas in een plastic zakje met een koelelement, ook een bizare situatie.
Een verpleegster bracht hem op deze plek in en ondanks de 3 uur dat ik de pleister op had, voelde ik hem toch, gelukkig niet zo heftig als gisteren.
Bodiere en de andere artsen legde mij ook uit dat ik dit weekend zeer hevige pijn aanvallen in mijn bot zou gaan voelen en dat komt weer door de stimulatie van het beenmerg door deze injectie.
De afspraak is nu zaterdag en zondag naar het ziekenhuis de injectie laten inbrengen, maandag weer alle checks doen en dat is weer zeer belangrijk.
Prof. Bodiere zie ik in Oktober weer, zij gaat nu 4 weken op vakantie, ik moet dan wel in Nederland na terug komst, mijn CEA en calcitonine, dat zijn tumorwaardes via het bloed laten checken en een aantal scans laten doen maar dat weet Prof Pinedo wel.
Vandaag heb en doe ik het rustig aan, thuis in het huisje, veel slapen, in het zonnetje af en toe zitten en niets doen, ik luister naar alle raad van iedereen.
De kinderen spelen rustig in het zwembad en John is belboy geworden, de bel staat naast me en als er iets is mag ik bellen, altijd al willen doen.
Ik voelde me vanochtend verward maar nu komt de andere Annemieke weer langzaam naar boven ondanks dat ik het rustig aan doe.
Ik geloof namelijk echt dat ik de eerste patient ga worden die gaat genezen, en daar horen ook moeilijke dagen bij en heftige/pijnlijke momenten, nou dat moet dan maar zo zijn.
Ik ga toch winnen ondanks deze moeilijke maanden.
Liefs en een hele dikke kus Annemieke
-
03 Augustus 2007 - 18:37
Elma:
Kanjer, ben blij dat je weer 'bij ons bent'! Zo is dat, je gaat ervoor!
Kus,
El -
03 Augustus 2007 - 19:09
Ans:
Ach meid, wat heb je het zwaar. En ik hier maar staan langs de zijlijn en voor mijn gevoel niets kunnen doen. Annemieke, pak je rust want in de tweede helft van deze wedstrijd ga jij scoren......en ga je straks naar huis met de overwinning. Een dikke knuffel. -
03 Augustus 2007 - 19:41
Kitty & Bram:
Annemieke we denken er het zelfde over als jij, het is nog een strijd maar jij gaat het winnen. Dat kan niet anders met zo'n instelling als dat jij hebt !!!
We denken het hele weekend extra veel aan jou. Veel liefs, ook aan de anderen.
Knuffel,Bram & Kit -
03 Augustus 2007 - 20:24
Evelyn:
Lieve Annemiek & co
Wat ben jij een kanjer en ik geloof heilig dat je dit gevecht gaat winnen.
Laat je maar heerlijk in de watten leggen door die lieve man van je.
Geniet heerlijk van elkaar .
dikke kus aan jullie allemaal.
Evelyn Marco en Youri xxx
ps. Youri vraagt hoe het met zijn vriend vriend gaat? -
03 Augustus 2007 - 20:35
Edith:
Hi lieverd,
Tuurlijk ga je winnen. Dat was toch de hele opzet.Heel veel sterkte met al deze zware hobbels en uiteraard ook sjabbat sjalom.
Dikke kus,
Edith & Bob -
03 Augustus 2007 - 20:46
Louise:
Lieve Thelma,
Fijn dat 'de bel' multifunctioneel wordt ingezet. Je hebt in ieder geval goed begrepen waarom we dat ding van de balie hebben gejat! Leuk dat John erop reageert, mag ik 'm na Nantes hier een keer in Amsterdam proberen?
Je bloedwaardes blijven verrassend, denk erover om een klein gokkantoortje in zuid te openen, kunnen we per dag inzetten. Ik zet in op hoge waardes en jij hoop ik ook. Goed dat Bodere is ontdooit, zo'n vakantie voor de boeg doet schijnbaar wonderen voor onze kleine ijskast.
Wij hebben net weer heerlijk gegeten bij Dolly, heb wat kibbezoep in een enveloppe gedaan en naar Nantes gestuurd, dus morgen even bij de receptie vragen of 'ie al is aangekomen.
Vergeet morgen niet je plakplaatje op je been te plaatsen, zoek die leuke zuster weer op de 4e en laat dat de enige en dan ook echt de enige activiteit zijn die je op zaterdag verricht. Mocht ik horen dat je meer gaat doen en daar vallen ook huishoudelijke activiteiten onder zoals wc-rollen wisselen en kinderen opvoeden, kom ik onmiddellijk naar Nantes om daar weer de opperbitch te spelen. M'n auto staat afgetankt startklaar voor de deur, en jij weet als geen ander dat een volle tank bij mij een klein wonder is! Dus zo serieus moet je mijn dreigement om te komen bij te veel activiteit wel nemen.
Lieve Thelma, blijf optimistisch, houd voor één keer in je leven van rondkruipende muisjes door je beenmerg, reserveer al de chinees in Nantes voor oktober en be strong!
Ben in gedachten steeds bij je (en volgens mijn Vodafone rekening ook steeds live bij je), kus vanuit Amsterdam,
Louise
-
03 Augustus 2007 - 22:33
David:
Hey Rooie,
Weet je, de neiging om in cliché's te vervallen is groot, groter. grootst.... In dit geval gaat het op: "JE KAN HET!!!" en "JE DOET HET!!!" Ik ben rete trots op JOU en op John en Beryl en Jamey, aan de kant staan is vaak nog lastiger dan er midden in te zitten.. Voor jullie allemaal daar sterkte, liefs en liefde!!
XXX & XXX -
04 Augustus 2007 - 08:50
Dolly:
Tja, wat moet ik nog toevoegen aan al deze bemoedigingen. Ik maak je een compliment hoe je weer het hele verhaal hebt opgeschreven en voor ons vrij duidelijk verwoordt. Heeeeeeel veeeeeeel liefs, Dolly -
04 Augustus 2007 - 09:12
Christiaan:
Hey Annemiek
Ik begrijp dat de zon schijnt in Nantes, zowel op straat als in hoofd.
Ik ben zo blij voor ju Annemiek, naar alle moeilijke dingen, maar ook leukere dingen. Dat de muisjes nu toch bezig zijn voor je ;-)..
Ook hier in Rotterdam schijnt de zon, zowel in mijn hoofd als op straat..
Ik heb Anjita ingeschreven voor het MaartenMemorial, voor aankomende maandag (het is een organisatie voor kankerpatiënten die iets leuks met ze doet, in dit geval gaat ze met 320 km/u over het circuit van Zandvoort maandag)
Ze vindt het heel leuk, maar ziet er ergens heel erg tegenop, omdat er veel pers komt, ze wil niet op tv (maar ik ga daar lekker voor zorgen Muhahaha)
Dus waarschijnlijk krijg je maandagochtend een sms'je dat de racevrouw op da telly komt.
Ook ik vind het heel leuk voor haar, want het wordt haar ook niet al te makkelijk gemaakt, maar het is wel ZEER vermoeiend voor haar.
Ik ga de Racewagen start-klaar maken,
dus tot-horens
Groetjes,
Christiaan (von Anjita) -
04 Augustus 2007 - 13:40
Sigrid:
Fijn fijn fijn fijn!
Alles komt goed @brigitte kaandorp...
Liefs liefs liefs liefs en meer!
Sigrid -
04 Augustus 2007 - 15:16
Edwin:
Lieve A, 'je ziet het niet' en 'je kan er niks aan doen', wat moet dat moeilijk zijn voor iemand als jij die graag alle touwtjes in handen heeft. Maar wat je wel zelf kan, is waar niemand zo goed in is als jij: positief blijven, geloven in een overwinning. Veel sterkte met de moeiljke dagen, dat het er steeds minder mogen worden. x Edwin -
04 Augustus 2007 - 17:47
Raymond En Denise:
lieve annemiek, we volgen je verbetering vanaf nu, klinkt al iets positiever...we geloven echt dat je het gaat winnen, je bent zo positief ingesteld en dat john en de kids bij je zijn moet meehelpen aan je herstel! liefs van raymond en denise.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
