Minder energie.
Door: Annemieke
Blijf op de hoogte en volg annemieke
30 Juni 2007 | Frankrijk, Nantes
Een goed plan donderdag ochtend, we gaan kastelen bekijken, heerlijk vroeg op pad, we zijn tenslotte beide vroege vogels. Niets blijkt donderdag ochtend anders te zijn, ik kan me bed niet uitkomen en ben niet vooruit te branden. Het tempo ligt echt een paar versnellingen lager, wat ik totaal niet gewend ben. Uiteindelijk is het vertrek om 11.00 en niet om 09.00 zoals gepland, moe stap ik de auto in en hou me groot, ik wil tenslotte ook wel die prachtige kastelen zien. Na 2 uur rijden zijn we in Tours, een prachtige stad, je hebt het gevoel alsof je naar de middeleeuwen bent terug geflitst. Na een wandeling vertel ik Nicole dat ik niet meer kan en echt doodmoe ben, ach ook wel weer een oplossing voor, we bekijken Tours vanuit een toeristentreintje, zelfs daarin hebben we lol. We gaan heerlijk lunchen, in de hoop meer energie te krijgen maar helaas dat blijkt niet te kloppen. Ik zit in de auto en word door een beeldschone omgeving gereden en mag alleen maar om me heen kijken, zelfs dat blijkt al te zwaar voor me te zijn, het huilen staat me nader dan het lachen. Ik realiseer me nu echt dat ik me niet voel hoe ik me zou moeten voelen. Na een kleine wandeling gaat mijn hart tekeer, als ik in de auto zit ben ik moe en stroomt het bloed door mijn aderen op zo'n manier dat ik het voel, ik ben echt moe, heb pijn in mijn keel, wat gebeurd er met mijn lichaam, zo ken ik mezelf niet. Ik wil niets laten merken maar vraag uiteindelijk toch of we naar het hotel kunnen gaan, we gaan gelijk opzoek, morgen weer een dag. We komen in een droomachtige watermolen die 4 kamers verhuurd, in de gehele omgeving van de Loire kan je chambres d'hote huren, echt de één nog mooier dan de ander, een aanrader. Ik lig al om 21.00 in mijn bed en slaap, droom en slaap.
De volgende ochtend voel ik me gelukkig een stuk beter, wie weet een paar goeie uren voor de boeg, we gaan dan ook al om 09.00 op pad en rijden de route die we eigenlijk de dag ervoor hadden willen rijden. Ik geniet ervan, het ene kasteel is nog mooier dan het andere, de Loire is vol natuurschoon, en we zien het ene mooie landschap na het andere aan ons voorbij trekken. Na een kasteel bezoek een rust moment met een salade, besluiten we terug te rijden naar Nantes. Een pracht dag, gelukkig is mijn energie toelatend geweest voor deze dag, een pracht omgeving, ik ben blij dat ik dit toch nog heb kunnen doen. S'avonds gaan we moe naar een sjoel in Nantes en belanden we daarna bij de Chinees voor de kippensoep, blij als twee jiddische meisjes hebben we onze kippensoep en genieten ervan. Ik ben trots op mezelf dat ik doorzet en ondanks de moeheid dit soort dingen doe, als het echt niet gaat trek ik aan de bel en stop daarmee, maar ik wil zo graag. Het is raar om te merken dat je wilt maar dat je lichaam het tegen houdt, dit ben ik totaal niet gewend.
Vandaag een rustige dag, toch bijkomen van de afgelopen dagen, veel lezen en thuis in het huisje ontspannen, energie opdoen voor as maandag als we naar Disney gaan. Als ik iedereen weer zie, dan wil ik energie hebben. Ik kijk er intens naar uit.
Liefs van een vermoeide Annemieke
De volgende ochtend voel ik me gelukkig een stuk beter, wie weet een paar goeie uren voor de boeg, we gaan dan ook al om 09.00 op pad en rijden de route die we eigenlijk de dag ervoor hadden willen rijden. Ik geniet ervan, het ene kasteel is nog mooier dan het andere, de Loire is vol natuurschoon, en we zien het ene mooie landschap na het andere aan ons voorbij trekken. Na een kasteel bezoek een rust moment met een salade, besluiten we terug te rijden naar Nantes. Een pracht dag, gelukkig is mijn energie toelatend geweest voor deze dag, een pracht omgeving, ik ben blij dat ik dit toch nog heb kunnen doen. S'avonds gaan we moe naar een sjoel in Nantes en belanden we daarna bij de Chinees voor de kippensoep, blij als twee jiddische meisjes hebben we onze kippensoep en genieten ervan. Ik ben trots op mezelf dat ik doorzet en ondanks de moeheid dit soort dingen doe, als het echt niet gaat trek ik aan de bel en stop daarmee, maar ik wil zo graag. Het is raar om te merken dat je wilt maar dat je lichaam het tegen houdt, dit ben ik totaal niet gewend.
Vandaag een rustige dag, toch bijkomen van de afgelopen dagen, veel lezen en thuis in het huisje ontspannen, energie opdoen voor as maandag als we naar Disney gaan. Als ik iedereen weer zie, dan wil ik energie hebben. Ik kijk er intens naar uit.
Liefs van een vermoeide Annemieke
-
30 Juni 2007 - 10:18
Elma:
En zo is dat, dus probeer ook gewoon even rustig aan te doen, want maandag wordt helemaal geweldig!
Dikke kus,
El
-
30 Juni 2007 - 11:00
Fleur:
lieve annemiek,
ik ga zo naar thailand, nog een paar uurtjes!! wil je heel heel heel veel plezier wensen in disney! even uitrusten zodat je in jouw super tempo, in chronologische volgorde disney door kan gaan! geniet ervan, ik hoop dat je je een beetje beter voelt maandag.
tot augustus in nantes!
dikke kus, fleur -
30 Juni 2007 - 12:59
Franklin:
Lieve Annemiek,
bedankt voor je mail, rust lekker uit en geniet van eurodisney en vooral van de familie
liefs franklin -
30 Juni 2007 - 13:00
Mirjam Moses:
Lieve Annemieke
Alle verhalen zijn zo geestig opgeschreven, we leven echt met jullie mee. Hopenlijk voel je, je vandaag ook goed en heel vertstandig dat je even aan het "opladen" bent voor maandag.
We wensen jullie heerlijke dagen in Disney !
We denken aan jullie
heel veel liefs ook voor Nicole
namens ons alle 4, Mirjam
-
30 Juni 2007 - 13:29
Stenders:
jippie gevonden!!! leuk om je weer te spreken en we bevlekken vaker...kus terug van margje -
30 Juni 2007 - 17:00
Joyce Smook-Noach:
lieve Annemiek,
ik kan me goed voorstellen, dat je je erg moe voelt na je behandeling. Ik denk, dat je het beste toe kunt geven aan die vermoeidheid en goed moet "luisteren" naar je lichaam ook al zou je veel meer feest willen maken. Ik lees iedere dag jouw verslag en dat van nicht Nicole. Ik vind jullie kanjers en wens je al de gezondheid van de wereld toe,
groetjes, Joyce Smook-Noach -
30 Juni 2007 - 23:00
Yvonne Van Den Hurk:
Dag Lieve Annemieke
Harry is op dit moment aan t dj'jen op t Leidseplein en ik zit achter de computer jouw website te bekijken. ik voelde de behoefte om meteen te reageren, dus bij deze.. je laatste woorden raakten me nl heel erg. dat je lichaam niet meer reageert zoals je wilt,. dat lijkt me een vreselijk gevoel, zeker voor iemand met jouw fysieke levensenergie moet dat heel confronterend zijn maar mag ik je dan zeggen hoe mooi en hoopgevend het is om te zien en te ervaren hoe sterk jouw geest is, de kracht om al deze behandelingen keer op keer te ondergaan, de eenzaamheid te overwinnen, de pijn, de vernedering, de onzekerheid de moedeloosheid die daar uit voortkomt, kortom de moed die jij tentoonspreidt om door te willen gaan...kunnen ze daar geen lintje voor bedenken??? en dan ook maar meteen een voor de mensen die je zo ontzettend liefdevol bijstaan, Nicole bijvoorbeeld die ook nog eens een schrijftalent is...nou ja zomaar wat woorden vanuit een regenachti amsterdam
sterkte lieverd ik mail je
kus
ook van Harry
Yvonne
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
