Bloedplaatjes transfusie

Door: Annemieke

Blijf op de hoogte en volg annemieke

20 Juli 2007 | Frankrijk, Nantes

Vanochtend om 10.00 gingen we alweer naar het ziekenhuis om geprikt te worden en voor de bloedtransfusie.
Om 10.45 werd mijn bloed geprikt en moesten we wachten op de uitslag, rond 11.30 kwam Dr Salaun en Dr Frenel met de uitslag.
Ma 16-07 37.000 / Wo 18-07 26.000 en vandaag Vr 20-07 17.000.
We hadden afgesproken als het tussen de 20.000 en 10.000 zou zijn, dat ik zeker een bloedplaatjes tranfusie zou krijgen, bij deze behandeling hoort deze daling ook, het is dan ook geen verassing voor de artsen.
De witte bloedlichaampjes waren deze keer nu ook gedaald, normaal ligt dat tussen de 400.000 en 1000.000, bij mij is dat nu 240.000, als dat maandag nog het geval is, en dat verwachten ze wel dan krijg ik vanaf dan, dagelijks een injectie en dat moet mijn eigen witte bloedlichaampjes stimuleren om ze zelf weer aan te maken.
Ze stoppen dan met de injectie als ze zien dat ik het zelf weer aanmaak.
Ik moest even wachten op de bloedtransfusie en daarna mocht ik gewoon terug naar huis, het zou zo gebeurd zijn.
Na 4 uur was er nog steeds niets gebeurd en ging ik op mijn beste Frans (zonder Nicole is dat toch veel lastiger) vragen wat er aan de hand was.
Het bleek dat de bloedplaatjes van mijn simpele bloedgroep O positief niet meer aanwezig waren in het ziekenhuis, het moest van een ander ziekenhuis komen en ze hadden geen idee hoe lang dat nog zou duren.
Bloedplaatjes zijn nodig voor de bloedstolling en het betekent dus als de waardes zo laag zijn dat je een verhoogde bloedingskans hebt, dus oppassen met stoten, bloedneuzen, menstruatie en ontlasting nakijken, via maagdarmkanaal kan je onzichtbaar bloed verliezen.
Voordat ik na Frankrijk ging, voor deze behandeling heb ik een injectie (Lucrin) gekregen die de produktie van het vrouwelijk geslachtshormoon onderdrukt, geen menstruatie voor een paar maanden omdat een bloeding een gigantisch risico is, wel overgangsverschijnselen voor een paar maanden helaas.
Ondertussen was ik erachter gekomen dat mijn fijne arts Dr Frenel vergeten was om het formulier gisteren in tevullen en dat dat de reden was dat ze de bloedplaatjes nu niet in huis hadden, maaaaar volgende keer zou hij die fout niet meer maken beloofde hij mij !
Uiteindelijk om 15.00 was het binnen en kreeg ik het via een infuus toegediend en mocht het 1,5 uur inlopen, waar ik gelukkig niets van merkte.
Nu voor het weekend even geen ziekenhuis bezoek gelukkig en vanavond uiteten met mijn nieuwe franse vrienden.
Tot zover Dr Annemieke Raatsie, zo voel ik me nu wel zeg.

  • 20 Juli 2007 - 16:55

    Gerda:

    gelukkig dat het toch gelukt is, uiteindelijk. nu kun je weer tegen een stootje!sterkte verder en geniet van je mannen!GERDA

  • 20 Juli 2007 - 18:59

    Marie-jeanne:

    Succes lieve annemiek!! Fijn weekend, xx

  • 20 Juli 2007 - 19:00

    Froukje:

    Lieve meid,

    Dat heb je weer gehad. Probeer het maar zo te zien. Geniet nu maar van het weekend en je mannen. Denk aan je.
    Liefs, F.

  • 20 Juli 2007 - 20:17

    Elma:

    Hè gelukkig, was even wachten dan maar verder viel het dus mee! Fijn, even lekker van het weekend genieten.
    Kus,
    El

  • 20 Juli 2007 - 20:27

    Esther:

    t,is te hopen dat dokter freggel!nooit meer zo iets doms doet anders kan hij lachen straks als nicole weer terug is. kus voor jullie van mij Esther.

  • 21 Juli 2007 - 00:50

    Franklin:

    Hoi annemieke,
    zo je kunt weer even tegen een stootje.
    Groetjes vanuit de nachtdienst in de Vu
    xx franklin

  • 21 Juli 2007 - 08:04

    Dolly:

    Lieve Annemiek, weer een bewogen dag voor jou en je mannen. Denk maar een stap in de goede richting. Leuk om gisterenavond Nicole weer te zien. Au revoir, bon courage, dikke kus,
    Dolly

  • 22 Juli 2007 - 06:17

    Tony:

    Lieve Annemiekje, ik heb je voorgedragen voor de POM-Nobelprijs; die wordt elkjaar in Nantes uitgereikt voor Positivisme, Opgewektheid en Moed! Wat ben je toch een fantastisch mens. En wat heerlijk dat je John en Nathan bij je hebt. Heel Veel Liefs!

  • 22 Juli 2007 - 08:37

    Esther:

    Annemieke wil je even zeggen dat ik een aantal naar frankrijk ga denk niet dat ik bij jou in de buurt kom wel jammer. Maar hou je goed en tot snel kus Esther.

  • 22 Juli 2007 - 08:51

    Viktor:

    Lieve Annemieke,

    Wat een verhaal, maar ja je hebt het gehad moet je maar denken. Geniet van je weekend. X Viktor.

Reageer op dit reisverslag

Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley

Verslag uit: Frankrijk, Nantes

Mijn eerste reis

Lieve vrienden,

Ik weet bijna niet hoe ik moet beginnen want er is zoveel gebeurd de afgelopen tijd, ik word door mijn emoties heen en weer geslingerd maar ik ga het toch proberen.

Zoals jullie weten ben ik in Sept 2006 en in Jan 2007 voor de laatste keer geopereerd en blijkt dat mijn tumor marker niet daalt, maar zelfs 40% de afgelopen twee maanden is toe genomen.
Er moest dus wat gebeuren en Prof Pinedo zou geen Prof Pinedo zijn, als hij al niet jaren voor mij aan het rond kijken is wat ik kan doen, behalve opereren en afwachten hoe mijn tumor groeit.
Hij kwam met de optie om naar Nantes te gaan in Frankrijk, waar er een methode in een vroeg stadium is, voor mijn vorm van kanker en waar ik behandeld kan worden.
Na 6 maanden en vele onderzoeken, scans, beenmerg puncties en andere onderzoeken hebben we besloten dat ik het ga doen.
Wat inhoud dat ik voor 2,5 maand in Nantes moet gaan wonen en in het ziekenhuis behandeld ga worden.
Het moeilijke daaraan vind ik, Beryl, Nathan, Jamey en John achter te laten, niet werken, en gewoon weg uit mijn omgeving naar Frankrijk terwijl ik geen woord frans spreek.
En het niet weten wat me daar staat te gebeuren, best spannend allemaal en dat is nog zacht uitgedrukt.
Na heel erg lang na gedacht te hebben (mischien had ik al het JA antwoord al diep van binnen gegeven), heb ik dan de beslissing genomen om het te doen.
Eigenlijk is er GEEN keus, hoe moeilijk het ook is.
Niets doen, dat lost niets op, en dan weet ik het antwoord al, en dat zint mij zeker niet.
Aktie ondernemen daar ben ik meer van, en dan hoop, droom, bid en wens ik, dat ik nog een heel lang leven samen met mijn gezin kan hebben, ondanks de kanker die er in mijn lichaam huist.

Het vangnet zou het vangnet niet zijn als ze niet iets ondernomen hadden.
Ze hebben mij ten eerste met alles ondersteund wat ik me maar kan bedenken, tot een "help annemieke Nantes door" mail aan bekenden toe.
Ik ben met Nicole 29 en 30 Mei al naar Nantes geweest om kennis te maken met de arts aldaar en alles door te spreken.
We hebben woonruimte in Nantes gevonden en die bekeken, afijn alles is geregeld wat er geregeld moest worden.

Nu is de het zover, ik vertrek met Nicole as Donderdag 14 Juni in de ochtend met de auto naar Nantes en oh wat ben ik nu nerveus.
Als we aan komen tja dan zitten we in de bungalow die we gehuurd hebben voor 2,5 maand, maar de volgende dag gaat het beginnen.
Vrijdag 15 Juni is de eerste injectie.
Wat houdt dat in.................................
Om 14.00 krijg ik de 1ste injectie, het lijkt wel een executie moment, (van de kanker) zo voelt het voor mij.
Dit is het spannendste, want hoe reageerd mijn lichaam erop en krijg ik geen alergische reactie.
Er staat op dat moment een batterij aan artsen om me heen, tot een reanimatie team aan toe, en tja waar kan je beter een hartaanval krijgen dan in het ziekenhuis.
Het enige nadeel is, als ik een allergische reactie krijg dan stoppen ze direct de behandeling, en dat zou een zware tegenvaller zijn.
MAAR dat gebeurd niet, ik zal daar goed doorheen komen en na een paar uur mag ik dan het ziekenhuis verlaten, en op naar de bungalow voor Nicole en mij een shabbat maaltijd maken.

Tot dinsdag 19 Juni gebeurd er dan niets, maar Dinsdag 19 Juni moet ik weer het ziekenhuis in, dan krijg ik de 2de injectie, door een robot ingespoten en ga ik de isoleer cel in, de deuren gaan dicht voor een week.
Dit is heftig voor mij geen mensen om me heen en totaal op mezelf aangewezen zijn.
Als dit mijn reding is, heb ik het er zelfs graag voor over.
Hopelijk werkt de laptop in de cel en anders is er nog altijd mijn telefoon, en die zal ik dan ook hard nodig hebben.

Maandag 25 Juni is de vrijlating, als ik nog niet mensen schuw ben geworden, dan mag ik het ziekenhuis uit.
Graag de fanfare en de olifanten voor het ziekenhuis!!!!
Dan volgt er een periode tot ongeveer 28 Augustus, dat ik me 3 dagen per week in het ziekenhuis moet laten checken op mijn bloed en andere dingen.
Wel mag ik in de bungalow blijven en hoef ik niet in het ziekenhuis te slapen, wat heel fijn zal zijn.

Ik heb geen idee hoe ik me ga voelen, hoe ziek ik zal zijn / of niet, hoe ik het aan kan.
Één ding weet ik wel, ik heb steun nodig, alleen kan ik het niet, en alsjeblieft steun mijn gezin, Beryl, Nathan en John ook daarin.
Nicole is natuurlijk geweldig, met haar gezin achter haar, hoe ze mij steunt.

Het lijkt mij NU heerlijk om mails te krijgen, telefoontjes, bezoek etc maar laten we het wel plannen en als het om wat voor reden voor mij niet gaat laat ik het weten.

Hier de volgende gegevens die van belang zijn.

Mobile telefoon Annemieke in Frankrijk
0033637842276

John 06-50212021

Nicole 06-21848533

Adres in Frankrijk :
Citea Nantes L'Aubiniere
Chem. du Chteau de l'Aubiniere2 rue des Citrines
44300 Nantes
France

Mocht je langs willen komen laat het dan wel eerst even weten, dan kan ik ervoor zorgen dat je daar een bungalow kan huren, of bij mij kan intrekken.

Ik wil iedereen bedanken die het mogelijk heeft gemaakt op emotioneel gebied, financieel gebied en met welke manier van steun dan ook, dat ik naar Nantes kan gaan om deze kuur te ondergaan.
Zonder deze mensen die zo spomtaan hebben gereageerd had ik niet weg kunnen gaan en daar ben ik jullie dan ook heel dankbaar voor.
Echt geweldig hoe de reacties waren en zijn, en daarvoor alleen al ga ik ervoor zorgen dat ik zal genezen.

Heel erg veel liefs en tot gauw.

Annemieke


PS wie mijn vorige site uit 2003 wil lezen, het adres is:
http://members.lycos.nl/annemiekeraatsie/

Recente Reisverslagen:

15 September 2007

40 JAAR, nooit verwacht !

30 Augustus 2007

Uitslag en de zenuwen !!!!

29 Augustus 2007

Nederlandse scans

21 Augustus 2007

Ik leef weer !

19 Augustus 2007

Eindelijk

18 Augustus 2007

Home sweet home

14 Augustus 2007

Bijna 40.

13 Augustus 2007

laatste Maandag ?????

10 Augustus 2007

Oh-oh, here we come,

09 Augustus 2007

Goed nieuws, de Donderdag check.

09 Augustus 2007

Een vrije woensdag.

07 Augustus 2007

De dinsdag check.

06 Augustus 2007

Een vroege maandag check.

05 Augustus 2007

Nog een rustigere Zondag

04 Augustus 2007

Een rustige zaterdag.

03 Augustus 2007

Vrijdag 03 - 08 check

02 Augustus 2007

Shit donderdag check

02 Augustus 2007

Woensdag vrij?????

01 Augustus 2007

Extra dinsdag check en beryl's birthday.

30 Juli 2007

Weer een maandag check.

30 Juli 2007

Happy Together

29 Juli 2007

Tour de France

28 Juli 2007

zaterdag injectie

28 Juli 2007

Reistips

28 Juli 2007

Vrijdag check

27 Juli 2007

Transfusie numero trois

26 Juli 2007

Te snel !

25 Juli 2007

Woensdag check

25 Juli 2007

Gewoon Dinsdag

23 Juli 2007

A l'hopital

23 Juli 2007

Maandag check

22 Juli 2007

Franse vrienden

21 Juli 2007

Mededelingen voor de land- en tuinbouw.

20 Juli 2007

Bloedplaatjes transfusie

19 Juli 2007

Ici Paris

18 Juli 2007

Nathan

18 Juli 2007

De uitslag.

18 Juli 2007

Tot snel

17 Juli 2007

Normaal ?

17 Juli 2007

Onkruid

16 Juli 2007

Hereniging

16 Juli 2007

uitslag !!!!

16 Juli 2007

Spannende dag.

15 Juli 2007

Bullshit

15 Juli 2007

Nachtleven.

14 Juli 2007

Controle

14 Juli 2007

Up-datetje

12 Juli 2007

J'accuse

12 Juli 2007

Aan al mijn franse leraren,

11 Juli 2007

We zijn vandaag zo vrolijk, zo vrolijk,...

10 Juli 2007

Raar ,bloed !!!

10 Juli 2007

Met Catootje naar de botermarkt en controle

10 Juli 2007

Beth Shalom

08 Juli 2007

Lapstropje

08 Juli 2007

Thuis gevoel.

07 Juli 2007

Disney policy

06 Juli 2007

Back op de site.

03 Juli 2007

Disney Magic

02 Juli 2007

Mickey en Minnie...

01 Juli 2007

Nog even en dan.......

01 Juli 2007

The Day before Disney

30 Juni 2007

Samenwonen

30 Juni 2007

Minder energie.

30 Juni 2007

Kippuuhzoep

29 Juni 2007

re-tours-nantes

28 Juni 2007

No internet

27 Juni 2007

Dromen zijn bedrog.

27 Juni 2007

Genoeg

27 Juni 2007

Viva la Donna

26 Juni 2007

Outlet

26 Juni 2007

Blij

25 Juni 2007

Free Willy en ook Annemieke

24 Juni 2007

retourtje nantes

24 Juni 2007

Boosheid

24 Juni 2007

zondags gevoel

23 Juni 2007

Medisch

23 Juni 2007

Efteling

22 Juni 2007

Vrijdag, radioaktief dag.

22 Juni 2007

Sjabbat

22 Juni 2007

Verlies Damrak

21 Juni 2007

Donderdag

21 Juni 2007

De cel

21 Juni 2007

Thuisfront

20 Juni 2007

Gegevens

20 Juni 2007

De eerste 24 uur.

20 Juni 2007

Rot®ondes

19 Juni 2007

Deur dicht

19 Juni 2007

Nu echt dan.

19 Juni 2007

La tour de chevre

18 Juni 2007

Damocles

18 Juni 2007

MOEILIJK

17 Juni 2007

Relaxed

17 Juni 2007

Bezoek

17 Juni 2007

Zondag drukte

17 Juni 2007

foutje, bedankt

17 Juni 2007

The day after.

16 Juni 2007

oeps

16 Juni 2007

Muizenval

15 Juni 2007

Muizenissen

15 Juni 2007

Afscheid

15 Juni 2007

Aangekomen in de kibboets

13 Juni 2007

VERTREK UIT AMSTELVEEN

13 Juni 2007

d-day

12 Juni 2007

Voorbereidingen Nantes

11 Juni 2007

brief aan mijn vrienden voor vertrek
annemieke

Lieve vrienden, Ik weet bijna niet hoe ik moet beginnen want er is zoveel gebeurd de afgelopen tijd, ik word door mijn emoties heen en weer geslingerd maar ik ga het toch proberen. Zoals jullie weten ben ik in Sept 2006 en in Jan 2007 voor de laatste keer geopereerd en blijkt dat mijn tumor marker niet daalt, maar zelfs 40% de afgelopen twee maanden is toe genomen. Er moest dus wat gebeuren en Prof Pinedo zou geen Prof Pinedo zijn, als hij al niet jaren voor mij aan het rond kijken is wat ik kan doen, behalve opereren en afwachten hoe mijn tumor groeit. Hij kwam met de optie om naar Nantes te gaan in Frankrijk, waar er een methode in een vroeg stadium is, voor mijn vorm van kanker en waar ik behandeld kan worden. Na 6 maanden en vele onderzoeken, scans, beenmerg puncties en andere onderzoeken hebben we besloten dat ik het ga doen. Wat inhoud dat ik voor 2,5 maand in Nantes moet gaan wonen en in het ziekenhuis behandeld ga worden. Het moeilijke daaraan vind ik, Beryl, Nathan, Jamey en John achter te laten, niet werken, en gewoon weg uit mijn omgeving naar Frankrijk terwijl ik geen woord frans spreek. En het niet weten wat me daar staat te gebeuren, best spannend allemaal en dat is nog zacht uitgedrukt. Na heel erg lang na gedacht te hebben (mischien had ik al het JA antwoord al diep van binnen gegeven), heb ik dan de beslissing genomen om het te doen. Eigenlijk is er GEEN keus, hoe moeilijk het ook is. Niets doen, dat lost niets op, en dan weet ik het antwoord al, en dat zint mij zeker niet. Aktie ondernemen daar ben ik meer van, en dan hoop, droom, bid en wens ik, dat ik nog een heel lang leven samen met mijn gezin kan hebben, ondanks de kanker die er in mijn lichaam huist. Het vangnet zou het vangnet niet zijn als ze niet iets ondernomen hadden. Ze hebben mij ten eerste met alles ondersteund wat ik me maar kan bedenken, tot een "help annemieke Nantes door" mail aan bekenden toe. Ik ben met Nicole 29 en 30 Mei al naar Nantes geweest om kennis te maken met de arts aldaar en alles door te spreken. We hebben woonruimte in Nantes gevonden en die bekeken, afijn alles is geregeld wat er geregeld moest worden. Nu is de het zover, ik vertrek met Nicole as Donderdag 14 Juni in de ochtend met de auto naar Nantes en oh wat ben ik nu nerveus. Als we aan komen tja dan zitten we in de bungalow die we gehuurd hebben voor 2,5 maand, maar de volgende dag gaat het beginnen. Vrijdag 15 Juni is de eerste injectie. Wat houdt dat in................................. Om 14.00 krijg ik de 1ste injectie, het lijkt wel een executie moment, (van de kanker) zo voelt het voor mij. Dit is het spannendste, want hoe reageerd mijn lichaam erop en krijg ik geen alergische reactie. Er staat op dat moment een batterij aan artsen om me heen, tot een reanimatie team aan toe, en tja waar kan je beter een hartaanval krijgen dan in het ziekenhuis. Het enige nadeel is, als ik een allergische reactie krijg dan stoppen ze direct de behandeling, en dat zou een zware tegenvaller zijn. MAAR dat gebeurd niet, ik zal daar goed doorheen komen en na een paar uur mag ik dan het ziekenhuis verlaten, en op naar de bungalow voor Nicole en mij een shabbat maaltijd maken. Tot dinsdag 19 Juni gebeurd er dan niets, maar Dinsdag 19 Juni moet ik weer het ziekenhuis in, dan krijg ik de 2de injectie, door een robot ingespoten en ga ik de isoleer cel in, de deuren gaan dicht voor een week. Dit is heftig voor mij geen mensen om me heen en totaal op mezelf aangewezen zijn. Als dit mijn reding is, heb ik het er zelfs graag voor over. Hopelijk werkt de laptop in de cel en anders is er nog altijd mijn telefoon, en die zal ik dan ook hard nodig hebben. Maandag 25 Juni is de vrijlating, als ik nog niet mensen schuw ben geworden, dan mag ik het ziekenhuis uit. Graag de fanfare en de olifanten voor het ziekenhuis!!!! Dan volgt er een periode tot ongeveer 28 Augustus, dat ik me 3 dagen per week in het ziekenhuis moet laten checken op mijn bloed en andere dingen. Wel mag ik in de bungalow blijven en hoef ik niet in het ziekenhuis te slapen, wat heel fijn zal zijn. Ik heb geen idee hoe ik me ga voelen, hoe ziek ik zal zijn / of niet, hoe ik het aan kan. Één ding weet ik wel, ik heb steun nodig, alleen kan ik het niet, en alsjeblieft steun mijn gezin, Beryl, Nathan en John ook daarin. Nicole is natuurlijk geweldig, met haar gezin achter haar, hoe ze mij steunt. Het lijkt mij NU heerlijk om mails te krijgen, telefoontjes, bezoek etc maar laten we het wel plannen en als het om wat voor reden voor mij niet gaat laat ik het weten. Hier de volgende gegevens die van belang zijn. Mobile telefoon Annemieke in Frankrijk 0033637842276 John 06-50212021 Nicole 06-21848533 Adres in Frankrijk : Citea Nantes L'Aubiniere Chem. du Chteau de l'Aubiniere2 rue des Citrines 44300 Nantes France Mocht je langs willen komen laat het dan wel eerst even weten, dan kan ik ervoor zorgen dat je daar een bungalow kan huren, of bij mij kan intrekken. Ik wil iedereen bedanken die het mogelijk heeft gemaakt op emotioneel gebied, financieel gebied en met welke manier van steun dan ook, dat ik naar Nantes kan gaan om deze kuur te ondergaan. Zonder deze mensen die zo spomtaan hebben gereageerd had ik niet weg kunnen gaan en daar ben ik jullie dan ook heel dankbaar voor. Echt geweldig hoe de reacties waren en zijn, en daarvoor alleen al ga ik ervoor zorgen dat ik zal genezen. Heel erg veel liefs en tot gauw. Annemieke PS wie mijn vorige site uit 2003 wil lezen, het adres is: http://members.lycos.nl/annemiekeraatsie/

Actief sinds 21 Dec. 2006
Verslag gelezen: 628
Totaal aantal bezoekers 165362

Voorgaande reizen:

30 November -0001 - 30 November -0001

Mijn eerste reis

Landen bezocht: