Een rustige zaterdag.
Door: Annemieke
Blijf op de hoogte en volg annemieke
04 Augustus 2007 | Frankrijk, Nantes
De kinderen werden pas om 10.30 wakker, uiteraard was ik al lang op, s'ochtends heb ik ook de meeste energie, wasje gedaan, beetje rommelen in huis, haren wassen en douchen op mijn gemak terwijl er niemand anders onder wil, gewoon tijd voor mezelf en dat is ook zeer prettig.
John doet gelukkig heel erg veel, eigenlijk mag ik niets meer van hem in het huishouden doen, maar stiekum doe ik toch nog een klein beetje, ik kan het niet laten.
Hij is echt een geweldige steun voor mij in deze tijd en ik kan je vertellen dat ik niet de makelijkste ben.
Rond 12.00 vertrokken we naar het ziekenhuis voor de injectie, vandaag was het "one of my lucky days", bij de verpleegsters post op de 4de etage in het ziekenhuis haddden ze gelijk door dat ik voor de injectie kwam en binnen 2 minuten zat hij erin, wel had ik s'ochtends een verdovingspleister op gedaan en dat werkte weer perfect.
Al met al was ik dus binnen 5 minuten klaar en was weer net als vorig weekend aardig geholpen, deze dagen zijn heerlijk, geen stress, bloedtransfusies, moeilijke gespreken en emoties die hoog oplopen.
Vanmiddag in een electrisch bootje over de Erdre gaan varen langs prachtige kastelen en mooie natuur, John had de kinderen zo stil gehouden zodat ik in de boot in slaap was gevallen van het geluid van klotsend water en vogels die aan het fluiten waren, een genot.
Vanavond kant en klaar eten van de Karrevoer, buiten op ons terras ervan genoten en nu een boekje lezen en zo slapen want dit doet me erg goed.
Liefs van het rustoord Nantes.
Annemieke
John doet gelukkig heel erg veel, eigenlijk mag ik niets meer van hem in het huishouden doen, maar stiekum doe ik toch nog een klein beetje, ik kan het niet laten.
Hij is echt een geweldige steun voor mij in deze tijd en ik kan je vertellen dat ik niet de makelijkste ben.
Rond 12.00 vertrokken we naar het ziekenhuis voor de injectie, vandaag was het "one of my lucky days", bij de verpleegsters post op de 4de etage in het ziekenhuis haddden ze gelijk door dat ik voor de injectie kwam en binnen 2 minuten zat hij erin, wel had ik s'ochtends een verdovingspleister op gedaan en dat werkte weer perfect.
Al met al was ik dus binnen 5 minuten klaar en was weer net als vorig weekend aardig geholpen, deze dagen zijn heerlijk, geen stress, bloedtransfusies, moeilijke gespreken en emoties die hoog oplopen.
Vanmiddag in een electrisch bootje over de Erdre gaan varen langs prachtige kastelen en mooie natuur, John had de kinderen zo stil gehouden zodat ik in de boot in slaap was gevallen van het geluid van klotsend water en vogels die aan het fluiten waren, een genot.
Vanavond kant en klaar eten van de Karrevoer, buiten op ons terras ervan genoten en nu een boekje lezen en zo slapen want dit doet me erg goed.
Liefs van het rustoord Nantes.
Annemieke
-
04 Augustus 2007 - 20:30
Meine:
Lieve Miek,
zo ben je goed bezig! Volgens mij echt de manier om je lichaam gelegenheid te geven er bovenop te komen. Je zelfkennis ben je gelukkig niet kwijt (haha).
Compliment aan John, hoewel het eigelijk gewoon zo "hoort".
Weer heel veel sterkte in de komende, hopelijk goede, week.
Groeten, liefs en kus,
Meine -
04 Augustus 2007 - 20:30
Vera:
Hey, Annemieke, Blij te horen dat het medisch gezien beter gaat dan twee weken geleden en dat je nu ook van je gezin kunt genieten. En zij zeker ook van jou.
Gaat zo door allemaal. Liefs, Vera -
04 Augustus 2007 - 20:37
Sigrid:
Zie je wel: je kán het!
Je doet het geweldig hoor!
Liefs!
-
04 Augustus 2007 - 20:52
Pedro Luis:
Hi "Roji" Ik zit op dit moment in Moscou, maar ik was benieuwd en wilde weer weten hoe met je ging. Het is een moeilijke weg, maar dat wist je al, maar wat je ook wist en nog steeds weet is dat je het gaat winnen (!). Sterkte, samen met je geliefden en veel succes de komende dagen.
x
-
04 Augustus 2007 - 21:34
Louise:
Lieve Thelma,
Hoe kom je er nou bij dat je niet de makkelijkste bent??? Ik ken niemand die zo rustig de boel de boel kan laten, opruimen kan uitstellen, de was rustig een dagje kan laten rusten, met niet gemanicuurde handjes kan rondlopen enzovoort, enzovoort.
Maar goed, als John wordt goedgekeurd door de Nederlandsche Bond voor Overkritische Huisvrouwen dan doet íe wel heel erg goed z'n best. Complimenten!
Goed dat je je rustig houdt, ik ben tevreden en zeur dan ook niet verder aan je kop.
Liefs vanaf een niet rustig Amsterdam.
(Gay-Parade in het Centrum en Palestijnse gebieden na een vergeldingsactie boven, je snapt het wel)
kus, Louise -
05 Augustus 2007 - 10:55
Christo:
Annemieke. Blijf het hier schrijven: ben ongelooflijk trots op je, zoals je dit proces weer ondergaat. Jullie gaan zeker winnen! Groeten en ik spreek je snel weer. Christo.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
